AUTHOR’S POV
Isa-isang nagsiuwian ang mga empleyado. Unti-unting nilamon ng katahimikan ang buong palapag—isang katahimikang hindi nagbibigay-pahinga, kundi lalo lamang nagpapabigat sa mga iniwang tanong at damdaming walang malinaw na hugis.
Abala si Haydee sa pagliligpit ng mga papeles, ngunit hindi na niya mabilang kung ilang beses nang nawala ang focus niya. Sa bawat pagsara ng folder, may mga tanong na pilit niyang iniiwasan—mga tanong na ayaw niyang bigyan ng pangalan dahil alam niyang kapag pinangalanan niya ang mga iyon, baka tuluyan na siyang madurog.
Napako ang tingin niya sa ibabaw ng mesa—sa eksaktong lugar kung saan siya nakaupo nang personal siyang ipatawag ni Deighland kanina.
Ayokong mag-isip ng kung ano-ano.
Ayokong isipin na nakilala niya ako.
Gusto ko lang ng tahimi
