Shant’s POV
I lost count of how many days have passed since I left. Ilang araw na rin akong naghahanap sa lugar na sinabi ni Nathalie, pero hanggang ngayon, wala pa rin akong natatagpuan. The place she gave me… it’s too far.
I’ve been walking for hours. My legs feel so heavy, and my stomach hasn’t felt food in days. I’ve been sleeping sa bus stations o kung saan man ako abutan ng dilim—waiting shed, tapat ng tindahan, minsan sa sahig ng terminal. Wala akong kakilala rito, wala ring matuluyan. Kahit pambili ng pagkain, ubos na.
Bitbit ko lang ngayon ang maliit kong maleta at kalahating bote ng tubig. My throat feels dry. I tried to stay strong, pero habang tumatagal, pakiramdam ko niloloko lang ako ng tadhana.
“Maybe I took the wrong bus,” bulong ko sa sarili ko habang pinupunasan ang p
