NAHARA'S POV:
Kumabog ng malakas ang aking puso nang mahuli ako ni Sullivan na nasa kanyang silid. A tidal wave of anxiety hit me, leaving my breaths short at ang aking katawan ay nanghina sa paraan nang mariin niyang pagtitig sa akin.
Sa aking pagkapahiya ay mabilis akong tumakbo sa aking silid.
D*mn! Napasarap ang tulog ko, hindi ko na namalayang bumalik ako sa pagiging tao.
Ang tanga-tanga mo talaga Nahara! Kung bakit ba naman doon ka pa sumiksik sa higaan niya, e ang laki naman ng higaan mo rito.
Sa sobrang kapalpakan ko ay dumeretso ako sa sarili kong rest room, para maibsan ang inis sa aking sarili. Baka ang malamig na tubig ang gumising sa aking kapraningan.
Kainis kasi! Bakit ba ako nagpunta roon kagabi? Nakakahiya tuloy na naabutan niya akong hubad sa tabi niya.
Gosh! Para
