“Why are you avoiding me?” basag ni Nikolai sa katahimikan.
Hindi ko pinansin ang sinabi niya dahil sa labas lang ako nakatingin. Sa kotse niya ako sumakay dahil late na kaming dalawang nakapag-ready. Nauna na ‘yung iba gamit ang van.
“Answer me, please. Nababaliw na ako, Cora. What did I do?” he begged.
“Wala kang ginawa,” walang ganang sambit ko.
Hindi ko alam kung anong nakain ko at naging gano’n ang pakikitungo ko kay Nikolai kanina. Dapat galit ako, ‘di ba? Nababaliw na rin ako kakaisip kung bakit parang wala na ‘yung galit ko sa kanya.
“Then why are you acting like you hate me again? I’m sorry if I did something,” his voice sounded like a whisper.
Nang hindi pa ako sumagot, pinarada muna niya ang sasakyan sa tabi at humarap sa akin. “Kausapin mo naman ako, please…” pagmamakaawa
