“I had a nightmare,” she reiterated. Lumapit ako sa kanya at inayos ang magulo niyang buhok. “Kailan pa ‘yan?” tanong ko sa kanya. “Last week and now it’s getting hard to deal with it,” mahinang sambit niya. “Gusto mo bang pag-usapan?” Mukhang kailangan niyang ilabas ‘yung pinagdadaanan niya. She’s always cheerful and positive of everything but looking at her now, she looks lost. Hindi siya ang Shana na palagi kong nakikita. “I want to but It’s hard to talk about it,” nakayukong sambit niya. Bumuntong-hingina ako at niyakap siya. “It’s fine. Pag-usapan na lang natin kapag kaya mo ng magsalita,” ani ko. “I don’t know if I can talk about it… ever,” paos na pahayag niya. “How about talking to Tita Irene? She can help you,” payo ko. “I’ll try. I really think I have to or else mababal

