“Ma, nagsabi ba sa ‘yo si Claude na aalis siya ng maaga?”
“Hindi ka na raw gigising at iiyak ka lang. Sabi ko nga ay pinaiyak mo naman ‘yong si Yuki noong una mong tinusok!”
“Mama!” pinandilatan ko siya ng mata.
Maaga pa kasi, 5:30 pa lamang pero wala na si Claude.
“Bakit totoo naman ‘di ba?” aniya habang panay ang hiwa ng mga gulay.
Naupo ako sa tapat niya.
“Naalala ko pa nang may nangyari sa inyo at sinabi mo na dinugo ka at may dugo pa rin sa panty mo at—”
“Ma, naman…” nahihiya rin naman ako. “Natakot ako, siyempre ikaw una kong tatawagan. Ano bang malay ko kung kailangan ko na pala magpa-doktor.”
“Malandi ka kasi! Bago mo lang boyfriend bumukaka ka na kaagad!” dinuro niya ako nang kutsilyo. “Kaya pikutin mo na iyan nang ‘yan na maging-asawa mo.” Mariin niyang dug
