One Last Lie (SALS 1)

Chapter 12

Naging mabilis ang pagpapalit ng lahat mula sa taranta hanggang sa kalmado. Nanatili sa labas ng kwarto si Esaac habang nakaupo sa sahig. Nakasabunot siya sa buhok at halata namang stressed na siya. Sa dami ng iniisip niya, hindi niya alam kung anong uunahin.

He was thinking of Charity and her 'boyfriend'. Then his attention would divert to his grandfather again. Pagkatapos noon ay iisipin niya naman ang mga sasabihin ng lola niya. His one hour is consumed on thinking about everybody's welfare. Hindi na niya naiisip pa ang tungkol sa sarili niya.

Few minutes had passed and he was still staring at the ceiling. Kanina pa niya kinakausap sa isip ang kisame na hindi naman siyang sasagutin. Habang nag-iisip, nakarinig siya ng mga yabag ng sapatos na papalapit sa kanya.

"'Nak." Bumaling siya sa nagsalita at doon niya nakita ang nag-aalalang mukha ng ama niya. More of it, mas mukhang alalang-ala ang mga mata ni Esaac. "Can I talk to you?"

Esaac nodded at saka sila nagtungo sa garden ng hospital. He was really looking so bothered. Pinagtitinginan siya ng mga nakakasalubong nila. Some of the people knows him so they mind to smile at him but he never forgets to greet them back.

"Pa, please tell me everything."

Charity was still in shock when she finally, finally saw the man of her dreams. She had dreamt of him since the day she decided to disappear. Palagi niya itong naiisip kahit pa sinasabi ng doktor niya na huwag munang iisipin ang mga bagay na nakakagulo sa isipan niya.

He keeps on creeping in her head. Nababaliw na siya sa kakaisip sa kung anong nararamdaman niya para sa binata. At first, she could not admit that she fell for him until she found herself hurting after she fell.

She was in her usual place in her condominium, sa may teresa, habang sumisimsim ng gatas. She decided to change to milk instead of Mojito because this alcoholic drink makes her insomnia even worse. She often drinks milk to make her sleep sound.

She is observing how the stars resemble certain images. Nakakita siya ng bilog, parisukat, at kung anu-ano pang geometric shapes. Napabaling siya sa ibang parte ng kalangitan at biglang nag-iba ang mga nakikita niya. 

Now, it was not just pure geometry but natural shapes. Nakakita siya rito ng mga bulaklak, oso, tao, at ang malupet pa, ang mukha ni Esaac.

She slightly smiled after seeing the image of her love. Now, she admits that she loves him. Naniniwala na siyang mahal talaga niya si Esaac. She tried to ignore her feelings. Her body and mind kept on fighting but she always end up letting her heart win.

Palagi niya na lang tinatawanan ang sarili kapag naaalalang may gusto siya sa dating kinaiinisan. She always finds herself so cliché to love the one she once hates but that is love. Bigla na lang iyang darating, itutulak ka sa dulo hanggang sa mahulog ka. The more you pay attention to the person, the more your feelings develop. 

Gayunpaman, naisip niya rin si Sidro. He has been good to her all this time. She cannot see anything wrong about him. Mabait naman ang lalaki pero hindi niya talaga maiisip na magkagusto rito. He is somehow disoriented and non-stop. Kahit kailan, hindi niya magugustuhan ang kasamahan niya sa Therapy Class. 

She decided to get inside her room to prepare for sleep when her phone rang. Walang pangalang naka-register rito at tanging numero lamang ang nakalagay. She was hesitant to answer the call but then she thought of answering it.

She let the other line to speak. "Charity, if you love your dad, get back to your house and save him from your evil stepmom." Biglang namatay ang tawag at nawala ang kausap niya sa kabilang linya.

Shivers run through his body parts. Ngayon lang siya kinabahan ng ganito. Ngayon lang niya inisip ang kapakanan ng ama niya. She heard it right, sinabi ng kausap niya sa kabilang linya, maaari niyang iligtas ang ama kung sakaling babalik siya sa tahanan nila.

She was scared. Ayaw na niyang bumalik sa dating kulungang pinanggalingan niya. She loves her freedom right now. Masyado niya na minahal ang kalayaan niya matapos mapagdesisyunang umalis sa bahay nila.

Sa halip na tapang, takot ang namayani sa puso ni Charity. She can't afford to see her father suffering. Save your dad. Ito ang mga salitang tumatak sa isip niya mula sa mga sinabi ng kabilang linya. It may be anonymous but the speaker sounded so serious. It must be some that she knows. Saan nito nakuha ang number niya? Who must me giving her tips about her family?

Esaac was just staring at his father as he tells him everything about the past. Hindi pa rin pumapasok sa isipan niya ang lahat ng mga sinasabi ng ama. He is lagging and lacking out of understanding.

"Anak, the last time that I saw your grandmother was on your elementary graduation which was eleven years ago. Sabi nga ng lolo mo, kung kailan pa tumanda, at saka pa nangaliwa." His father smirked.

"Pa, ano yung sinasabi ni Lola tungkol sa katotohanan? I really do not get her a while ago. Why is she that eager to tell me the truth?" Sunod-sunod na nagtanong si Esaac sa ama niya. Gulong-gulo ang isip nito sa ngayon at napapasabunot na lang sa sarili. He is still in his agony. "Bakit ba galit na galit kayo kay Lola?"

"Anak, lahat ng sinabi ng lolo mo ay totoo." Napabuntong-hininga ang kaniyang ama. "Your grandmother cheated on him. Few years back, they were really, really happy with their living. Hindi man sila kasal, masaya pa rin silang dalawa. Until they had us, me and your Uncle Jousef, my kuya. We were all happy together then I asked for your grandparents' blessing to marry your mom.

On the other hand, hindi nila iyon ibinigay sa amin kahit pa buntis na noon ang mama mo kay Seth. Pain and consecutive breaking up consisted our family. Nagkaroon na rin ng pamilya ang Uncle mo. Two years ang nakalipas at doon ka naman dumating. Mula noon, naayos ang lahat ng gulong mayroon ang pamilya natin. 

When you were on your fifth grade, if you would remember, your Papi and Uncle Jousef had a fight. Kinampihan ng Lola mo ang Uncle mo at ako naman ang kumampi kay Dad. Doon lumabas ang lahat ng katotohanan sa pagitan ng pamilya natin. Doon ko nalaman na hindi pala tunay na anak ng lolo mo ang Uncle mo.

All this time, naglolokohan lang pala ang grandparents mo. Pinalipas lang nila ang isa pang taon ng walang saysay na pagsasama nila hanggang sa maka-graduate ka. They do not want you to get issued about your family kaya pinalipas muna nila ang away nila. 

On your high school, lumipat tayo sa Pilipinas kung saan talaga nakatira ang Lolo mo. All of our assets and properties are here, anak. Pinalayas ng Lolo mo ang Lola mo matapos niyang may kalaguyo pa rin pala ito sa Paris. 

Paulit-ulit na niyang niloko ang ama ko pero hini pa rin siya sinusukuan nito. You came, at doon napagtanto ng Lolo mo na hindi na niya kaya pang pagbigyan ang panloloko ng lola mo. He had enough, anak. Hanggang sa pinalayas na lang niya ng tuluyan ang lola mo mula sa villa natin sa Paris at lumayo na lang tayo at nagpunta rito."

Pain was pounding his heart. Hindi niya lubos maisip na kayang lokohin ng paborito niyang babae sa pamilya ang mismong lolo niya. He has been very good to her but she still mind to cheat on him. Kaya siguro ganito na lang kahigpit ang pagpigil ng mga ito para magkaroon siya ng isang babae sa buhay niya.

They were actually into making Eniessia his wife. Maliban sa kilala na nila ito, she has good characteristics of a perfect woman to be a perfect wife. They just always disregard this idea because they want to preserve their friendship, which has been celebrated for years now.

"Now tell me, anak. Gusto mo rin bang malaman kung anong kwento namin ng mama mo?" That question made him a bit comfortable. Ayaw man niyang pag-usapan nila ngayon ang tungkol sa ina niya, he still wants to get all things clarified kaysa naman magmukha siyang tanga sa harapan ng mga ito kapag ipinaglalaban niya ang nanay.

"Pa, please, tell me every little secret of this family. Ayaw ko nang maging clueless sa mga nangyayari sa paligid ko. Masyado na po akong naguguluhan sa paulit-ulit na pagbaligtad niyo sa akin kapag nagsasabi ako ng tungkol sa mahal kong babae." Nappahilamos na lamang sa mukha si Esaac. He does not know where those words are coming from.

"Esaac, ilang taon na rin ang nakalipas nang makilala ko ang nanay mo. She was my elementary classmate in Paris where I grew up. Pilipino rin siya kaya mabilis kaming nagkamabutihan. 

We often enjoy each other's company through the years hanggang sa dinala ko siya sa villa natin. I introduced her to my father and he immediately agreed on our engagement. Imagine, we are still eighteen back then but your grandfather agreed on us. Palibhasa, hopeless romantic din siya ng mga panahong iyon.

Dalawang taon pa ang nakalipas at doon na namin napagdesisyunang magbigayan na lamang ng mga pangako. Hindi ko alam kung bakit pero pagkatapos naming mangako sa isa't isa, noong mismong gabing iyon, ang unang gabing magkasama kaming dalawa, she had those morning sickness." 

Kumalabog ng malakas ang dibdib ni Esaac nang marinig ang mga salitang iyon. Morning sickness. Nakakatakot iisipin pero iyon siguro talaga ang kapalaran nila.

"Yes, anak, you heard it right, morning sickness. Buntis ang nanay mo nang mga panahong iyon. Ang matindi pa roon, alam kong hindi ako ang ama. It was our first night at sa mismong gabing iyon, doon siya nagpakita ng senyales ng pagbubuntis. Halos gumuho ang mundo ko nang malaman kong buntis pala talaga ang mama mo. Hindi ko kinayang malamang may ibang lalaki ang nakasama niya." 

Nasapo ni Esaac ang dibdib niya nang marinig ang mga salitang iyon. He is now shattered by the fact that Seth, is not his full brother by blood. Unti-unti nang gumuguho ang mundo niya sa mga naririnig. 

Ang tanging alam niya lamang tungkol sa pamilya nila ay ang pangangaliwa ng lahat ng mga babae roon pero hindi niya alam na higit pa roon ang kanilang mga nagawa. Half-blood siblings, iyon ang mayroon sila sa pamilya. "So you mean, Kuya Seth, is not really, a De Sevilla?"

"Surely, yes, anak."

"Alam ba niya?" Ano na lamang ang magiging reaksiyon nito kung sakaling hindi niya alam? He has the right to know about it. It is about him. All about him.

"He deserves to know it, Esaac." Yes, he also deserves to know everything.

"When did you tell him?" he asked. "At bakit ngayon niyo lang sinasabi sa akin ito? Is my maturity not enough to tell me a confidential family information?"

Wala na namang tigil sa pagtatanong si Esaac. He is eager to know about everything. Kailangan niyang malaman ang lahat ng bagay bago pa mahuli ang lahat.

"I told him when your grandfather's health got worse. Pinayagan na rin namin siyang umalis para mag-isip ng mga bagay." Nagbuntong-hininga ang kaniyang ama at hinaplos ang kaniyang likod. "I told you just now because I can't find any right time for you to know about it. Masaya kayo ng Kuya mo at hindi ko kayang lagyan ng boundary ang samahan niyo. Both of you are enjoying each other; I can't afford to hurt you both."

Maraming pumasok sa isip ni Esaac pero ang tumatak sa isip niya ang tungkol kay Charity. Why think of her after all? Imbes na isipin niya lang ang lolo niya, he still thought of her. Ilang usapan pa ang nagdaan at doon na niya napagtanto ang lahat ng mga nangyayari. Moreover, hati-hati ang utak niya ngayon sa kakaisip sa kung anu-ano. 

They decided to get back to his grandfather's room. Ilang mahabang lakaran din ang natahak nila dahil sa pag-uusap. Ngayon, pabalik na silang dalawa but still, Charity creeps in his mind.

"Pa," tawag niya sa ama. "Can I ask you something?" 

Agad na tumango si Juan sa kanya. "What is that anak? Anong itatanong mo?"

"Pa, can I love her?" he innocently asked him.

Cluelessness filled the blue eyes of his father. Napanganga na lamang siya sa mga narinig mula kay Esaac na tila isang inosenteng batang nagtatanong kung pwede ba siyang pumunta sa bahay ng kaibigan niya. Nagtataka ito kung bakit sa dinamirami ng pwedeng itanong ay ito pa ang lumabas sa bibig ng anak niya. 'He must be really into her.'

"Anak, love is not an ability, it is a will," sabi nito. "Hindi mo kailangang isipin ang kakayahan mong magmahal, isipin mo kung gaano mo kagusto ang gagawin mo," he sighed. "If you really want her, hindi ka namin mapipigilan. Go and get her, but be sure to protect your heart."

Bigla siyang napayakap sa ama na siya namang ikinagulat nito. It was unusual for him to hug his father like that. Kakaiba nga siguro si Esaac kapag in love. Nababaliw.