Chapter 29
I blinked twice like making sure that everything is real. Baka lang naman kasi ay dala lang ito ng gutom. Ikaros in front of me, so close while telling me that he likes me. He didn’t vanish so this must be real.
“Naiintindihan mo ba? Hmm… Senyorita?” Puno ng lambing ang boses niya ngunit kababakasan ng kaseryosohan iyon. Magkahinang parin ang mga mata. He caressed my face languidly. Napaupo ako ng tuwid.
“Answer me.” Sabi niya nang hindi ako naka-imik.
Tumango ako. You don’t have to tell me Ikaros dahil una pa lang nasa sa iyo na ang atensyon ko. I should be the one telling you that. Bumalik sa isipan ko si Candace. Gusto kong umismid. Nakakasama talaga ng timpla ang babaeng iyon.
“Yes.” Sabi ko at nagiwas ng tingin.
Before I can completely look away a
