CHAPTER 39

1986 Words

    Marco     I AM sweating, big time! I can find the words to say. Kaharap ko siya pero ni hindi man lang ako makabuo ni isang salita ngayon.     "You came all the way here just to look at my face? It's so mushy." supil nito ang pilyong ngiti.     "Shut up, Parker!" I hissed at him saka napahilamos ako sa mukha ko. I'm so dead tired, ilang oras din ang biyahe papuntang Canada and during the duration of the flight nag iisip ako ng speech ko na sasabihin ko sakanya.     He just laughs at me habang ako naman hindi mapakali sa kinatatayuan ko, hindi ko alam kung uupo ba ako o magpapa lakad-lakad sa tindi ng tensyon na nag bi-build up sa buo kong pagkatao.     "Ano to? After sixteen long years, you finally missed me?" he mockingly said again. At some point nag sisisisi ako kun

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD