Taste of You

Chapter 8

Chapter 8

I bite my lips hard as I feel his full length inside of me. Namumungay ang mga mata niya habang nakatitig saakin, he didn't move at first and when he started moving he makes me go crazy. Nakakabaliw ang bawat paglabas pasok niya saakin.

"You really know how to make me go crazy, woman."he breathed.

Inilapit niya ang mukha saakin at masuyo akong hinalikan.

"Ayaw mo kong makatabing matulog pero..."sinadya niyang bitinin ang sinasabi. He laugh playfully before he continue th**sting inside me, hard and rough just like how he f**k. And I like it rough too.

Nawala ang lahat ng inhibisyon ko sa katawan dahil sa sarap na nararamdaman ko. He is so good. Damn. So good. I keep on moaning and moaning while he keeps on thrusting. Halos tumirik na ang mga mata ko sa sobrang sarap na nararamdaman ko. s**t!

"Ugh! Devon!"I moaned. Bumaon ang kuko ko sa likuran niya ng muli nanaman niyang isagad ang kahabaan niya sa loob ko. Damn!

Pakiramdam ko ay lalabasan na ako."Devon!"ungol ko. I tried to push him away from me. I am near. I can feel it. Pero hindi siya natinag, he keeps on thrusting faster and deeper.

Nagising ako sa kung anong dumadampi-dampi sa noo ko. Sinubukan kong hawiin ang kung anong bagay na iyon at nakarinig ako ng halakhak. Napamulat ako at nabungaran ko si Devon na tumatawa.

"Goodmorning!"napapikit ako ng hinalikan niya ako sa labi."Wish me good luck today please?"he pouted.

Nagtataka ko naman siyang tinignan.

"I have to meet your family,"he said."sa korte."he slightly chuckled.

Nanlaki ang mata ko. Ngayon na ba ang simula ng hearing ng kaso niya?

Muli siyang natawa dahil sa reaction ko."So where's my kiss?"malapad siyang ngumiti saakin at humalukipkip.

Dahan-dahan akong lumapit sa kaniya at hinalikan siya. He smiled softly and caress my cheek.

"Magiging ayos lang ba ang lahat, Devon?"hindi ko maiwasang mag-alala.

Nagulat ako ng guluhin niya ang buhok ko at humalakhak."Everything will be fine. Gusto mo ba akong makulong?"

Napasinghap ako sa tanong niya at nilingon ko siya na parang tinubuan siya ng isa pang ulo.

"NO!"napalakas na sagot ko.

Kuntento siyang napangiti sa sagot ko at tumango.

"Edi hindi ako magpapakulong."he winked at me.

"So kapag sinabi kong magpakulong ka, gagawin mo? Bakit tinatanong mo ako kung gusto kong makulong ka? Anong klaseng tanong 'yan, Devon! You're innocent! Don't let them ruin you!"hindi ko alam pero parang nakaramdam ako ng inis, hindi ko alam kung kanino o kung bakit.

He chuckled that turn into a sigh later on."Pupunta ka ba sa hearing? Gusto ko sanang sabay na tayo but it will be a troublesome for you."

"Pupunta ako."tumango ako."Huwag na tayong magsabay. Para hindi na sila magusisa tungkol doon."

He nodded slowly. Doon ko lang din napansin na nakaayos na pala siya, he's wearing a formal business suit na bagay na bagay sa kaniya.

"Can we have dinner later? Let's talk about us."pinasadahan niya ng suklay gamit ang daliri niya ang buhok niya.

Hindi ko naman mapigilan na sundan ng tingin ang ginawa niya bago napalunok.

"Anong pag-uusapan natin?"I asked him.

He groaned as if he's having a hard time.

"Our relationship, Yas."he answered.

"R-Relationship?"

Tinaasan niya ko ng kilay bago tumango."That is not a one night stand."umiling siya."We have to talk about that. And about us. You're taken now."

"TAKEN!?"

"Uh-huh!"he smirked at me."Akin ka na ngayon. Pag naayos ko na ang kasong isinampa saakin ng pinsan mo magbakasyon tayo."

"Saan naman tayo pupunta?"

"Kahit saan mo gusto."he shrugged his shoulders. Pagkatapos ay napatingin siya sa wristwatch niya."I should go now. You have my spare keys? Nasa drawer sa office ko ang mga susi ng sasakyan ko. Kumuha kana lang at iyon muna ang gamitin mo."

"Hindi na."umiling ako."Magcocommute na lang ako."

"Commute?"nagsalubong ang kilay niya."Ayokong nagcocommute ka."

"Pero..."I was just worried that they'll figure it out that it was his car.

"Madami akong sasakyan sa garahe na hindi ko pa nailalabas. I have to go now. Gusto ko sanang magbreakfast tayo but..."he sighed."I'll make it up to you some other time."niyakap niya ako at pagkatapos ay hinalikan sa labi.

"See you later, baby."he winked at me.

"S-see you."

Nakangiti siyang tumango at lumabas na ng kwarto.

Tumayo na din ako at kumilos na. Nakita kong may damit pala siyang inihanda para saakin sa gilid ng kama. Bigla akong napangiti dahil doon.

"Yas!"yumakap saakin si mama ng dumating ako. Nagsisimula na ang hearing. Agad na hinanap ng mata ko si Devon na nakaupo katabi ang abogado niya.

"Bakit ngayon ka lang? Saan ka ba natulog?"napabaling ako kay mama ng muli siyang magsalita.

"Ah, sorry po. Trabaho lang."I lied.

I really don't want to lie in her face but...

Nagngingitngit sa galit sila papa at ang magulang ni Enra ng matapos ang hearing. Unang hearing palang ay parang impossible ng masundan ulit. Parang mababasura na agad ng korte ang kasong isinampa nila kay Devon.

Alam kong hindi tama, pero gumaan ang pakiramdam ko dahil doon. They are my family. But Devon is innocent. And I don't want him behind bars.

"I'm sorry to ask this, Yuan but..."mom sighed as if there's something that's bothering her."Kongkreto ang mga ebidensyang pinakita ng abogado ni Devon. At bukod pa doon...Enra's statement...hindi concrete. Ang daming butas sa storya niya."nakakunot na sinabi ni mama.

At hindi ko mapigilan na tumango at sumang-ayon kay mama.

Napahinto si papa at nilingon kami ni mama na nasa hulihan. Kadarating lang namin sa mansion.

"And what are you trying to say, Annie?"he asked.

Napalunok ako dahil parang may namumuong tensyon na sakanilang dalawa. Kung meron man na isa pang ayaw si papa ayun ang kinokontra siya. He hates someone who defy him.

"I'm trying to say, Yuan na baka masiyado kang nagpadala sa galit at hindi ka naging patas?"mama sighed.

Akala ko ay magagalit si papa kaya laking gulat ko na parang bigla ay natauhan si papa at parang napaisip.

"Hindi ko nasaksihan ang paglaki ni Enra pero kilala ko ang ina niya."naiiling na sabi pa ni mama."Alam mo, Yuan kung paano tayo pinaghiwalay ni Claire."

Napabuntong hininga si papa."I'll ask Enra again."

Did he just...consider what she said?

"No. Don't do that. Wala namang aamin sa kasalanang ginawa nila hindi ba? Do your own investigation about this, Yuan. Hindi porket pamilya mo ang naagrabyado ay sila na ang tama. You never knew if there are really telling the truth. I mean...you know base on my experience. They are your family but there's a possibility that Enra is...lying."

"Okay,"papa nodded softly at her. Lumambot ang expression ng mata ni papa habang nakatitig kay mama.

"You're still that Annie I know."ngumiti si papa na parang proud na proud kay mama.

And I can't help but to be amaze. This is...my parents.

Umismid si mama sa sinabi ni papa."Of course! Maldita kaya iyang si Claire noh! Kaya hindi ako magtataka kung pati ang anak ay ganoon. But this is worst. If Enra is really lying, Yuan this is too much! We ruined someone's name. And we have to apologize for that. You have to!"pinanliitan siya ni mama at parang natakot naman si papa at napangiwi kay mama.

"O-okay. I will do that."napapalunok na sabi ni papa.

Tinanguan siya ni mama."Atsaka ayokong may makulong na inosente, Yuan."lumungkot ang mukha ni mama."You see. I spent five years in jail."'

Parehas kaming napasinghap ni papa sa sinabi ni mama.

Agad siyang dinaluhan ni papa na punong-puno ng pagkalito at pagtatanong ang mukha.

"W-What did you said, Annie?"gulat na tanong ni papa.

"Nakulong ako, Yuan."she smiled sadly.

"Why? Bakit hindi mo ako kinontak? Bakit hindi mo sinabi saakin? Bakit ka nakulong? What happened to you in abroad?"sunod-sunod na tanong ni papa.

"You wanted me to stay here. But I wanted to prove myself to your family. Gusto kong sabihin na pinakasalan kita hindi dahil sa kung anong kaya mong ibigay kundi dahil mahal kita. Gusto kong patunayan na kaya ko. Kaya kahit na pinapili mo ko kung kayo o ang trabaho ko. Kahit masakit saakin ang naging desisyon ko, ang trabaho ko ang pinili ko. Babalik naman ako. 2 years lang ang kontrata ko doon. Babalik ako. Babalik ako na successful para mapatunayan ko sa pamilya mo na hindi pera ang habol ko sayo. Kaso nagkaproblema e."she laughed at her last sentence and shooked her head.

"Pinagtangkaan akong gahasain ng boss ko..."napalunok siya.

Nakita kong nag-igting ang panga ni papa ng sinabi iyon ni mama.

"N-Napatay ko siya, Yuan. Pero pinrotektahan ko lang ang sarili ko. Wala akong kakampi. Wala. Sinubukan kong kontakin ka, Yuan. Pero hindi kita macontact. Inisip ko na baka pinutol mo na talaga ang connection nating dalawa. And I stayed in jail for five years. Noong nakalaya ako parang nawalan na ako ng gana sa lahat. I missed a lot of things outside. It was hard."

"Annie!"niyakap siya ni papa at mariing pumikit si papa."I'm sorry. I didn't know. I'm such a jerk. And here I am all this time I thought you forgot us. You abandoned us. Ako pala itong umabandona sayo! Damn it! I'm sorry, Annie. Babawi ako! Babawi ako sayo. You'll not leave this place, Annie. Hindi ko na hahayaang umalis ka pa sa bahay na ito, sa buhay namin."kumalas si papa sa pagkakayakap kay mama.

He cuffed her face."Wala kang kailangan patunayan sa pamilya ko o sa kahit na kanino. You're the best thing that ever happened to me. You gave me Yas. You gave me a family, Annie. At iyon ang pinagyayabang ko sa buong mundo. You change me! Dahil sayo ang Yuan na walang pangarap sa buhay noon, ang Yuan na puro basag ulo at isang spoiled ay nagkaroon ng direksyon ang buhay. You've change me! At pinagmamalaki ko iyon. Nagbago ako dahil sayo. Nagbago ako kasi deserve mo ang isang lalaki na may patutunguhan ang buhay. God! I'm sorry! Annie, I'm sorry. Promise. I will never ever let anything get in between of us again. Give me another chance, Annie. Mahal na mahal pa din kita hanggang ngayon."punong-puno ng pagsusumamo na sabi ni papa kay mama.

"Are you sure you still want to accept me, Yuan?"alanganing tanong ni mama.

Walang pag-aalinlangan na tumango si papa."I still want you. Ilang taon ang lumipas pero ikaw pa din. Ikaw lang. I was an asshole before. And I won't repeat the same mistake. Hindi ko na hahayaang mawala ka pa."

"Pero ano na lang ang sasabihin ng pamilya mo, Yuan?"she sighed.

"I don't care what will they say."umiling si papa."They can say whatever they want. At hindi ako mapapagod na ipagtanggol ka sakanila! You are my wife. You are still my wife."

Nanlaki ang mata ni mama at bahagyang umawang ang labi habang nakatingin kay papa.

"I love you, Annie. You're still my wife. And that won't change."ngumiti si papa kay mama.

Marahang tumango si mama.