Ep08

1161 Words
Zach Aron Alvarez Pov 2 months na ang lumipas nang makatungtong ako sa HNU. Too much pressure, and competition ang napansin ko sa University na to. It is like, all those pips in different field ay uhaw sa Academic Validation. Even me ay nakaramdam ng pressure and tension everytime in class. Hindi akong pwedeng magpahuli because scholar lang ako at hindi pwedeng bumaba ang performance ko. Si Ciarra Athalia Valera ang pinakamatindi kong kalaban when it comes to academic, especially we're in the same class. She will do everything para lang mailampaso nya ako sa ranking at maipakitang hindi ko sya kaya. But yes, hindi ko idedeny na sobrang galing nya. At The Anderson Hall Habang naglalakad ako sa hallway, on my way to room, nagkabanggaan ulit kami ni Celestine. Mukhang nagmamadali, at kinakabahan si Celestine. Pumasok sa isip ko ang tanong na anong ginagawa ni Celestine rito, eh hindi naman sya from college of law. Marami rin syang bitbit na mga libro, dahil nga sa hindi sinasadyang babanggaan nalalaglag ang mga 'to. Nakita ko ang libro at tungkol lahat ng yon sa law. Bakas sa mukha nya ang inis habang pinupulot nya ang nalaglag na libro. "What's wrong with you! Can't you see what you're going through!" saad ni Celestine habang nasa ibaba ang tingin. Hindi nya ako nakilala dahil busy sya sa pagkuha ng libro sa sahig at mukhang nagmamadali pa sya. Tinulungan ko syang pulutin ang libro, at nang tumingin sya sakin, bigla na lang syang nagulat at napasigaw. "You again? Damn it, won't you leave me alone?" pagsusungit nito, na may kasama pang pagtaas ng kilay at pag kunot ng noo. "Excuse you, Celestine. Hindi kita sinusundan kaya wala kang karapatang pagbawalan ako na lumayo sayo. Isa pa, what are you doing here, eh diba college of medicine ka?" saad ko na para bang nang-aasar pa. Biglang nag iba ang itsura nya, para ba itong takot na takot at pilit akong pinatatahimik. "Can you please lower your voice and please shut the f**k up!" nanggigigil nitong wika habang bakas sa mukha nya ang pagkamuhi sa akin. "Anong mali sa sinabi ko? Na wala kang karapatang i-accuse akong sinusundan ka or yung college of medicine ka kaya anong ginagawa mo rito?" pang-aasar ko habang mas lalo pang tinataasan ang boses ko. "Shut up!" sambit ni Celestine sabay lapit sa akin at puwersahan nyang tinakpan ng kanyang kamay ang bibig ko. "Ano bang problema mo ha!" pagka-irita ko sa kanya. "Just shut up! You're so annoying! You don't care about my life, and it's not my obligation to explain anything to you." saad ni Celestine habang puno ng poot at galit ang kanyang boses. Tinalikuran nya ako at nagpatuloy sa paglalakad. Pero para makabawi ako, mas lalo ko pa syang inasar para hindi maka-alis. "Hindi ka naman talagang totoong law student, am I right? You are secretly studying in Med School." wika ko habang nakangiting tinititigan si Celestine. Napatigil si Celestine at para bang nag freeze ng ilang minuto sa kinatatayuan nya. Napatingin sya sa akin, at kitang kita ko sa mukha nya ang kaba at pamamawis. "H-how did you find out a-bout that?" nanginginig ang boses ni Celestine nang sumagot sya. "Simple lang Celestine, you know, walang sekretong hindi nabubunyag." tugon ko na may kasama pang pagdila. Biglang lumapit sa akin si Celestine at bigla na lamang akong sinampal ng malakas. Nagulat ako at hindi naka paghanda sa ginawa ni Celestine. Makikita sa mukha nya ang galit at pagiging seryoso nya. "How dare you! You have no right to meddle in my life! Just keep quiet and don't open your mouth anymore!" galit na galit na sambit ni Celestine at dali dali na syang umalis. Tinitigan nya ako ng masama at pinanlakihan ng mga mata. Nakita ko syang papasok sa isang room kung saan naroon ng isa pang set ng mga law students. Nakita ko rin ang bigla nyang pagtalukbong na para bang may mga taong pinagtataguan. Siguro dahil sa ayaw nyang malaman ang tinatago nyang sekreto. "Ang weird talaga ng babaeng yon!" bulong ko sa sarili ko habang hinihimas ang pisngi ko sa sakit ng pagkakasampal nya sa akin. Samantala, hindi ko napansin na may nakarinig pala sa naging pagtatalo naming iyon ni Celestine sa Hallway. *** Ciarra Athalia Vallera POV I was passing by when I heard someone arguing in the hallway. When I peeked in, I saw Zach and Celestine arguing. I overheard everything they were talking about. I listened in on their conversation without letting them know someone was there. I was hoping to gather information that I could potentially use against them to bring them down. And I wasn't wrong, Celestine has a secret she's hiding that I can use against her. When I heard that, I immediately left and went to meet up with Aurora in the student council office. "Hey, Aurora!" I greeted her cheerfully, giving her a kiss on the cheek. "Why do you seem so happy today? What's going on? You weren't like this before," Aurora remarked, noticing my unusually cheerful demeanor. "Oh, nothing really. Who wouldn't be happy if they found out some good news that could be used to take down an opponent," I replied casually, hinting at my discovery without revealing too much. "What it is, Ciarra?" she replied. "Well, let me tell you," I began, leaning in closer to Aurora to share the details of what I had discovered. "Exciting, huh? Looks like you're up to no good again," Aurora remarked. "It's not really bad, but I know it will bring her down. So here it is, did you know that her dad doesn't actually know that Celestine is a med student and not a law student?" I replied with a grin, eager to share the details with Aurora. "Wait, I don't understand. How does Celestine's course relate to your plan to bring her down?" Aurora wondered in confusion. "We all know that the Anderson family excels in law, and Celestine's dad wants her to become a lawyer. But she didn't follow that path and went to med school instead. I thought it was a legal issue and she was allowed to go to med school. I never thought I'd reach this point, where I could use her weakness to bring her down," I explained to Aurora, revealing the intricacies of my plan. "What's your plan now?" Aurora's replied while staring and smiling at me. "For now, I'll keep it as a secret. There's a right time for this. I'll slowly bring them down, haha! They better watch out! For now, I'll enjoy the good things happening to me. It seems like luck is on my side, haha." I exclaimed, my joy reaching to the heavens. "Such a Bad girl! Anyway, let's celebrate that. Let's go out, eat at a restaurant, together with Marcus and Dominic. Aurora remarked. "Sure, okay, it really calls for celebration!" I exclaimed with overwhelming joy, clapping my hands enthusiastically. ***
Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD