PROLOGUE

CHAPTER 2

Pa-palabas na si Fire breaktime kasi nila na sa makati med. sila ngayon may pinapaayos ang hospital siya ang na-atasan para magbantay sa nga kasamahan niya napahinto siya sa paglalakad ng makita ang babaeng pilit binubuksan ang pintuan naiiling na nilapitan niya ito kinalampag pa nito ang door glass nakatalikod pa lang ito alam na niyang sobrang ganda na nito dahil boses pa lang nakakaakit na pinilig niya ang kanyang ulo dahil sa kung ano--ano na ang pumapasok sa isipan niya ng bigla itong humarap sa kanya

"Ahhh!"

Napatingin siya sa mga taong busy sa mga ginagawa napahinto pa ang mga taong naglalakad at tumingin sa kanila pakiramdam niya nagising lahat ng tutuli niya dahil sa lakas ba naman nitong sumigaw mas malakas pa ang sigaw kaysa kay Tarzan

Nilapitan niya ito napangisi siya nang makitang pumikit ang babae s**t nakakaadik ang anoy nito sobrang bango niya fire umayos ka ha! Paalala niya sa kanyang sarili naka bukas na ang pinto pero nanatiling nakapikit pa rin ito hanggang sa dahan-dahan nitong binuksan ang mga mata hay! Nako mabu-buksan mo ba naman kasi ang pintuan na dapay tinutulak hindi hinihila

Tinuro niya ang nakabukas na pintuan para itong batang nagda-dabog dahil hindi binili ang gustong laruan

Nakasunod lang naman siya rito pero hindi pa rin maalis-alis ang kanyang paningin sa mala sss na babae na paroon at parito siya na ang nahihilo naramdaman siguro nito na nakatingin siya kaya huminto ito sa paglalakad at nakapa-maywang itong humarap sa kanya

" What are you looking at?!!!!

Napailing na lang siya at napangiti hanggang sa mawala ito sa paningin niya

"Master" napatingin siya kay John saka kimuha ang binibigay nito

"Thank you man!" Dahil tapos naman na sila sa kanilang ginagawa bumalik na sila sa site kung saan nandon ang mga ibang kasamahan nila

"Boss type ka no'n- ani marlon" type sigawan "nailing na lang ulit siya saka sumakay sa sasakyang mas matanda na yata sa kanya

Kanina pa hindi maalis- alis sa isip niya ang dalaga, hindi ba ito napapagod? Kasi kanina pa ito tumatakbo sa isipan niya? Kasi siya kanina pa siya napapagod hindi niya alam kong anong nangyayari sa kanya

KANINA pang na sa labas ng mansion si laila pero hindi pa rin niya pinipindot ang door bell nagdadalawang isip kasi siya kung tutuloy ba niya or hindi do'n kasi siya dinala ng kanyang mga paa pagkaalis niya sa bahay ng taong naging dahilan ng pagka wasak ng puso niya

Tama yata ang kasabihan na sa lahat ng mga pagkakamaling nagawa mo ay ang mga magulang mo pa rin ang tatakbuhan mo

Pinindot na niya ang door bell hanggang sa bumukas ang pintuan isang taon din siyang hindi siya umuwi mula ng sumama siya kay mark "ma?!gulat anya siguro nakita nito sa monitor na siya yung dumating kaya ito ang nagbukas ng pinto para sa kanya

Inakay siya ng kaniyang ina papasok sa kanilang bahay at dineretsyo siya nito sa kaniyang kwarto.

Alam niyang marami itong gustong itanong sa kanya pero mas minabuti nitong tumahimik na lang pinaupo siya nito sa malambot niyang kama saka may kinuha itong hindi niya alam kong anong kasing gamot 'yun

"Darling, take one of them" maalumanay nitong saad"It's a good against headche. Please my love don't cry. Kasi sa tuwing umiiyak kayong mga anak ko mas masakit rito sabay hawak sa dibdib nito kung saan ang puso."kaya mas lalo siyang napahagulhol ng iyak hinagod-hagud siya nito sa kanyang lukiran hanggang sa medyo kumakalma na siya

Umalis siya sa pagkakasandal sa dibdib ng kanyang ina"ma, How am i supposed to look dad. Into his eyes?"iisipin pa lang niya kung paano niya titignan ng diretsyo ang kanyang ama naiiyak na naman siya

" look my love what happened. Happened. But how you're with us you'll see, dad will forgive you too"pagpapalakas loob nito sa kanya

Mark!! Ano ba? Open the door please! Kanina pa siya sigaw ng sigaw kinakalampag na rin niya ang dahon nh pintuan nang hihina na rin siya dahil sa uhaw at gutom dalawang araw na mula ng i-kulong siya mula sa kwartong 'yun hindi nga niya matatawag na kung kwarto ba talaga ang tawag do'n or stack room oo may kama may sariling Cr pero sobrang dilim pinagtitiisan niya lang ang luwanag galing sa labas pinakaayaw niya pa naman yung sobrang dilim pakiramdam niya nawawalan siya ng malay ano mang oras

Narinig niyang may paparating ka"mark it's that you?! Please maawa ka naman sa akin oh nagugutom na ako!" Maya-maya bumukas ang pinto at pumasok ang binata may bitbit itong pag-kain

"sige na kumain kana baka isipin mong hindi kita pinapakain" lihim niyang minura ito sa kanyang isip

"Kumain kana at maligo mamaya may mga bisita akong pupunta rito at 'wag na wag kang magkakamaling mag sumbong or tumakas" para itong dimonyo dahil sa itsura nito at dahil sa takot na ikulong na naman siya nito tumango na lang siya

Hating gabi na pero tila walang balak magsi-alisan ang mga tao nakakabulabog na sila ng mga taong natutulog ayaw rin niyang lumabas dahil ayaw niyang makipag plastikan lumabas lang siya kanina para kumain pagkatapos bumalik siya sa kwarto para magkulong

Napaangat siya ng tingin dahil sa sunod-sunod na katok maya-maya ay lumung-aw ang ulo ng isang katulong

"Senyorita kain na raw po." Magalang

Nitong saad

"Dumating na ba si dady?"tanong niya sa katulong siguro bago ito dahil ngayon niya lang ito nakita

"Upo ma'am halos kakarating lang rin ho niya."

"Sige susunod ako" nang makaalis ang katulong naglakad na rin siya para sundan ito

Nasa hapagkainan na sila pero hindi siya kinakausap ng kaniyang ama para lang siyang hangin na nararamdaman pero hindi nakikita nang hindi niya matiis.

Tumayo siya para lapitan ito pinagsikop niya ang kanyang mga braso mula sa leeg ng kanyang ama saka niya sinandal ang kanyang baba sa balikat nito at mahigpit na niyakap"Dad, please forgive me.I beg you, dad forgive me!"Napaatras siya ng bigla itong tumayo. Kahit umuulan wala siyang pakialam basta hinabol niya ito.

"Dad!!" Sigaw niya kaya. Huminto ito sa paglalakad mabilis siyang tumakbo niyakap niya ito sa baywang nito naramdaman niyang pilit nitong tinanggal ang kanyang mga kamay pero mas hinigpitan pa niya lalo ang pagkakayap rito" Dad you need to forgive me! Don't be another man to kill me." Napasinok siya "Dad!" Binaklas nito ang kanyang mga kamay saka humarap sa kanya

"I wanted to send you off myself!!you played with my honer! How could i forgive you? How? You have brought shome on me!!." Tumingin ito sa likuran niya kaya sinundan niya 'yun ng tingin nandon ang kanyang ina at ang kapatid niya

"I've been fooled, dad!!I swear, I was fooled. Dad!! You will send me off this house? Yourself? But i am begging you...please dad forgive me." Gusto niya ulit maramdaman ang yakap ng kanyang ama yakap na kailanman hindi nito pinag-damot sa kanila

"Hon,Please forgive your daughter."umiiyak na saad ng kanyang ina

Pero siguro nga ganun nasaktan ag kanyang ama dahil sa ginawa niya ang alam kasi ng mga ito kahit na nalaman na niya ang totoo ay mas pinili pa rin niyang pakisamahan ang lalaking pilit niyang kinakalimutan

Katatapos lang naligo ni Laila ng makita niya ang kanyang ama na sa pool area ito kaya agad niya itong nilapitan

"Good morning dy" hahalikan na sana niya ito sa pisnge nang bigla itong tumayo mula sa pagkakaupo kaya napaatras niya naluluha na naman siya dahil sa lamig ng pakikitungo sa kanya ng kanyang ama

Pag nagsasalita siya parang hindi siya naririnig or mas magandang sabihing parang hindi siya nag e-exit sa paningin nito laging isang linggo na siya sa mansion pero never pa siya nitong kinausap or sinulyapan man lang

Continue