PROLOGUE

chapter 9

ONE WEEK LATER

Habang naglalakad si laila patingin tingin siya sa mga taong nakakasalubong niya may mga batang nag hahabulan kaya napapa hinto siya sa tuwing napapalapit ang mga ito nang may makasalubong siyang matandang lalaki"Magandang umaga po sir. Pwede po ba akong kagtanong?"

"Oo naman magandang binibini ano ang maipaglilingkod ko sa'yo?"mabait na anito

"Ummmm... S-Saan po ang bahay ni Mrs krisanta duran?" Napakamot ito ng ulo napatingin ito mula sa likuran

"Nakikita mo ba yang bahay na yan?" Tanong nito sa kanya habang tinuturo ang bahay na may kataasan may mga damit na nakasabit bawat veranda sa tingin niya apartment 'yun may mga taong nakatambay rin

"opo yang may mga nakatambay po ba?" Tumango ang matandang pinag tanungan niya "Salamat po."

"Walang ano man sige mauna na ako at natutunaw na ang ice na pinabili ni misis sana ganito rin kabilis mag bago ang isip nang misis ko." Napakamot pa ito ng ulo napangiti na lang siya ngayon niya napansin na may hawak-hawak pala itong ice

Naglakad na siya patungo sa kung saan tinuro ng matanda nadaanan pa niya anh mga lalaking ang aga-aga alak na ang kaharap sinarili na lang niya ang pag iling may tatlong batang babae rin na kung hindi siya nagkakamali mga na sa 15 to 20 ang mga ito may kanya kanyang hawak na bata na sa tingin niya anak ng mga ito

Dahil open door naman siya pumasok na lanh si laila saktong may pababa namang matandang babaeng may hawak na bayong kaya tumabi siya saglit nang makalampas ito naalala niya hindi pa pala niya alam kong anong number ang bahay ng hinahanap niya" excume me po." Huminto ito sa paglalakad at humarap sa kanya

"Ako ba yung kinakausap mo?" Anito tinanguan at nginitian niya ang matanda

"Anong number po ang room ni Mrs Krisanta duran?"

"Oh kaano ano mo siya? Isa ka ba sa pinag kautangan niya? Nako walang pero yun pero sa room 31 siya."

Nginitian niya ang matanda."salamat ho." Na sa tapat na siya ng room na sinabi nang pinag tanungan niya kakatok na sana siya ng biglang bumukas ang pinto" tao po!" Pero walang sumasagot tatalikod na sana siya ng makarinig siya ng sigaw na tila na sasaktan kaya walang pag dadalawang isip na tinulak niya ang pintuan

Hinanap niya kung saan ang pinanggalingan nang tila umuungol sa aakit. Napahawak siya sa kaniyang bibig dahil sa kaniyang nakita makahiga sa sahig ang babae habang duguan ang at nag mamakaawa

"Parang awa mo na wag kong gawin yan wagggg!!!"

Muli niyang pinikit ang kanyang mga mata ng makitang susuntukin na ng lalaki ang kawawang babaeng nakahandusay sa sahig binuksan niya ang isa niyang mata para makita kung anong nangyari pero gano'n na lang ang gulat niya ng makitang nakatingin sa kanya ang lalaki habang na sa ere pa rin ang kamao

Dali-dali itong lumapit sa kanya hindi niya alam kung pano siya nakatakbo ng ganon kabilis natakpuan na lang niya ang kanyang sarili na nakasakay sa taxi

"San po tayo ma-" tinapat niya ang kanyang daliri sa kanyang bibig" shush!" Parang nakuha naman nito ang ibig niyang sabihin nakita niya ang lalaking palingon lingun.

Nang makaalis ang lalaki agad siyang lumabas ng taxi."kuya please 'wag kang aalis hintayin mo ako." Tumango naman ito

Hindi maiwasang mag alala si fire para sa asawa tumawag kasi ito kanina na nasa hospital kaya nagmamadali siyang nagpunta doon.

Patakbong nilapitan niya ang kaniyang asawa at mahigpit itong niyakap." Okay ka lang ba? May masakit ba sayo?" May pag aalalang aniya

Napatingin siya sa kung saan nakatingin ang asawa. Yukom ang mga kamaong lumabas siya ng hospital alam niyang nakasunod lang ang kanyang asawa gusto niyang magalit pero kanino? Kaya mas minabuti na lang muna niya na palamigin ang ulo niya dahil ayaw niyang makapag bitaw ng salitang pag sisisihan niya sa huli

Nasa canteen sila kung saan malapit sa hospital. Pero hindi pa rin sila nag iimikan hanggang sa basagin nang kanyang asawa ang katahimikan

"She is your mother."anito

Dahilan para mag pintig ang tinga niya dahil sa kaniyang narinig Napaangat siya ng tingin mula sa pagkakayuko."Wala akong nanay!!" Wala siyang pakialam kong pinag titinginan na sila dahil sa lakas ba naman ng bosea niya

"Pero siya ang pamilya mo." Anito

"Ikaw ang pamilya ko!! She is not my mother. Especially not family naiintindihan mo ba ako!?"

Napalingon si laila sa paligid dahil sa lakas ng sigaw nito nasa kanila na ang buong atensyon first time niya itong makitang galit. Alam niyang sari-sari na ang emosyon nito ngayon pero hindi siya susuko"P-pero, Kailangan mo siyang tulungan"tumawa ito ng mapakla

"Tulungan? Para saan? At bakit?!

I saved that money for two of us. At bakit ko ibibigay sa babaeng hinayaan akong tumira sa kalye?!!" Alam niyang may pinag-huhugutan ang kanyang asawa pero ayaw niya ng ganito yung may tinatanim itong sama ng loob para sa pamilya

"But hon. Kailangan ka niya."umiling iling ito

"Punyeta I needed too! Pero na saan siya ng mga panahong kailangan ko din siya?! Nasaan siya?" Piniga nito ang hawak na baso kaya nabasag Nag panic na siya

"Hon. Your hands is bleending!"Pinipilit niyang abutin ang kamay ng asawa dahil sa dami na nitong dugo.

"Leave it!!"walang emosyon nitong saad

"Hindi mo siya kilala.You counldn't leave her behind...she threw me on the streets!!! When i was 2 months old!Na hindi alam who you are defending!"

Hindi niya maiwasang mapa-luha dahil sa sakit na dala-dala ng kanyang asawa nilapitan niya ito saka mahigpit na niyakap gusto niyang kunin yung mga hinanakit nito pero alam niyang malabong mangyari 'yun kaya iparamdam na lang niya rito na kahit anong mangyari nasa tabi lang siya at hinding hindi niya ito iiwan

"Alam mo ba kong bakit hindi ako umiiyak?"

Umiling siya sa tanong nang kanyang asawa alam niyang hindi ito pala ngiti at hindi rin naman ito umiiyak

"Nang iwan niya ako iyak ako ng iyak walang sawang iyak hindi ko na matandaan kong kailan ako tumigil sa pag iyak. Kaya pinangako ko sa sarili ko na darating ang araw na hinding hindi na ako iiyak."

Hinawakan niya ito sa mukha"I only want you to get rid of your hatres you have" aniya habang pinupunasan niya ang nagdurugo nitong kamao"A huge place in your heart. You have taken enerybody in there but you are shivering outside, please forgive her if you love me."gumalaw ang adam's apple nang kanyan asawa at marahang tumango kaya napangiti siya alam niyang darating rin yung araw na mapapatawad ng kanyang asawa ang ina nito

"ALAM kong galit ka sa akin. At ang galit na yon ay pang habang buhay." panimula nang kanyang ina nakikinig lang siya kahit gusto na niyang tumakbo palabas

"Hindi ko alam kong kailan mo makakalimutan ang mga bagay na nagawa ko sayo."siguro hindi na niya 'yun makakalimutan dahil kung talagang gusto niya sana no'n pa

"A-Alam m-mo bang na-nagagalit din Ako? Na-Nagagalit Ako para Sa Sa-sarili ko." Nag salubong ang makakapal niyang kilay dahil sa sinabi nito sa kanya

"Hin-hindi lang ikaw ang nawalan.Nawalan din ako ang pagkatao ko. Ikaw na anak ko. nang pinanganak kita sob-sobrang bata ko pa 15 years old lang ako no'n" tapos siya ang sinisi? Kalokuhan

"Isa lang akong victim ng rape na hindi alam ang gagawin.para akong isang daft as a brush."

"God damn!!."malutong niyang mura

"Nong panahong pi-pinanganak na kita! At hinihiling ko na sa-Sana hindi nalang kita pinanganak, pa noon. Sa-sana hin-hindi na sana ki-kita pinanganak pa. Dahil bawat araw na nakikita kita bumabalik 'yung sakit." Para gusto niyang sigawan ang kanyang ina pero hindi niya magawa dahil parang kung may anong bumara sa kanyang lalamunan

"A-Alam k-kong wala na a-a-akong puwang di-diyan sa, sa-Sa puso mo." Nag punas ito ng luha

"Hindi niya maiwasang masaktam dahil sa mga pinag-tatapat nito sa kanya ang alam lang kasi niya ay basta lang siya nito iniwan mabuhay mag isa akmang lalapitan niya ito pero umiling iling ito sa kanya saka tinuro ang pintuan

"Labas! Lumabas kana!Lumabas ka-kana!"

Pagkalabas na pagka labas ni Fire sa kanyang sasakyan agad siyang dumiretsyo da taong sadya niya ay hindi nga siya nagka-mali dahil naro'n ito binilisan niya nag paglalakad dahil nakatalikod ito mula sa kanya hindi nito na pansin ang pagdating niya

Marahan niya itong kwenilyohan at walang sawang pinag susuntok hindi niya ito tinigilan gangga't hindi siya napapagod" Magkano ang gusto mo huh?!Magkano?!"

"Hundred thousand!"

Continue