PROLOGUE

chapter 5

Laila tried hard not to let a tear fall down from her eyes as she stared back at the mirror.

The lacy long sleeves of her wedding gown wrapped her arms perfectly. She smiled as she remembered kung paano nag away ang kanyang ama at ang kanyang ina about the gown. Gusto kasi ng ina niya na backless at mababa ang neckline ng gown para lumitaw daw ang kaseksihan niya. Dapat daw ay siya ang pinaka-sexy at pinakamaganda sa araw ng kasal niya. Pero madiing tinutulan ng ama niya ang suhestiyon ng ina . He wants her to wear a long-sleeved gown.

"She will still be the most beautiful even if she'll wear rag." Laila defended.

"You'll gonna let her wear rag on her wedding day?" Papilosopo namang tugon ng ina . So, their argument continued.

In the end, the couturier suggested that the long sleeves will be lacy, gagawin pa ring parang bare back at medyo mababa ang neckline pero tatakpan ito ng lace para hindi masyadong revealing. Pero mapilit ang kanyang ama, makikita pa rin daw ang likod niya kahit lacy. Kaya ginawa na lang na flesh ang kulay ng tela sa loob ng lace para magmukhang bare back.

Parang ayaw pa nga ni ni fire nang makita ang outcome ng gown nang isukat niya.

"Men could still imagine that this is your back. Parang walang pagkakaiba," bulong nito sa kanya habang hinahagod ang likod niya.

She chuckled but he glared at her kaya kinailangan niya pa itong bulahin.

"Don't worry mister. No man will ever get to see it except you." She said cupping his face.

"Really? Kahit 'pag nagpunta tayo ng beach you'll wear long sleeves?" tanong nito at hinapit ang baywang niya. Napangiti siya. Para kasi itong bata.

"Yeah, uso naman ang long sleeves swimwear eh," natatawa niyang sagot.

the wedding preparations started. Halos tatlong buwan lang ang ginawang preparasyon. Gusto kasi ng kanyang ama that it will be a grand wedding

"Laila, ready ka na?"

Napalingon siya sa nakaawang na pinto ng suite. It's her sister. Tuluyan na itong pumasok kasunod ang ina niya.

"Do I look beautiful ma?"

"Siyempre naman," natatawang sagot ng ina niya sabay yakap sa kanya. Napatawa din ang kapatid niya.

"Ano? Iyak ka na muna ngayon para may panahon pang ayusin ang make-up mo?" natatawang tanong ng kapatid niya. Kanina pa pala siya nito pinagmamasdan.

"Diane naman eh," parang batang reklamo niya. Naipadyak pa niya ang isang paa. Naiiling na lumapit ang dalawa sa kanya mahigpit ang mga itong yumakap sa kanya

"Tears of joy ba 'yan o kinakabahan ka lang?" natatawang tanong ng ina nila at yumakap sa kanya. Inabutan naman siya ng kapatid niya ng tissue.

"Naalala ko lang sina yung nga pinag daanan naming dalawa anya," natatawa niyang saad habang pinupunasan ang luha. Tumitig naman sa kanya ang mga kapatid bago sabay na yumakap sa kanya. She hugged them both and her tears rolled down again.

"Alam kong marami pa kayong pagdadaanan mga pag subok pero makakaya niyo yan," dagdag ng ng ina niya. It was enough to calm her. Alam naman niya iyon, hindi niya lang kasi maiwasang maging emosyonal. Gano'n yata talaga lahat ng ikinakasal sa simbahan.

Pag-baba niya nasa dulo ng hagdan ang kanyang ama na naghihintay sa kanya alam niyang masaya ito para sa kanya nagpapasalamat siya rito dahil hindi na sila hinadlangan sa gusto nilang mangyari

Pagdating niya sa baba mahigpit niya itong niyakap."thank you so much dad! I love you so much" maluha-luha niyang saad

"For my princess i love you to."hinalikan siya nito sa kanyag noo

Bakit gano'n? Kahit pala kasama mo na araw-araw ang isang tao kapag kasalan na, may niyerbiyos pa rin. At iba pa rin ang pakiramdam kapag tanaw mo na ang taong papangakuan mo ng habambuhay sa kabilang dulo simbahan.

That's how laila felt as she moved a step closer to fire. Naka-white tuxedo ito na may itim na necktie at nakaitim na sapatos.

"Iba ang pakiramdam ng kinakasal sa taong mahal mo 'di ba?" bulong ng kapatid niya. Napatawa naman siya.

Napangiti siya dahil sa sinabi ng kapatid

Fire winked at her nang dumako ang tingin niya rito. Bigla tuloy bumilis ang t***k ng puso niya. Para namang hindi siya sanay na kinikindatan nito. Eh lagi nga nitong ginagawa iyon kapag busy siya sa pag-aasikaso sa mga bagay-bagay

He's always active. Parang wala itong kapaguran. Madalas na nga itong pagod sa opisina oo dahil sa office na ito nag tra-trabaho ayaw pa sana nito kong hindi niya ito kinausap sabi kasi ng ama niya na magpapakasal lang sila kung sa office na ito mag tra-trabaho

Gusto nito ay siya ang nag-aasikaso ng lahat ng kailangan niya. He didn't allow anyone to assist her except him. She was happy about it. Bilang man sa daliri ng kamay ang pagsasabi nito ng "I love you" pero ramdam naman niya ang pagmamahal nito sa kanya

"Fire, alagaan mo sana itong princesa ko."

Napatingin siya sa dady niya. Ilang taon lang ba siya noong huli siyang tinawag ng dady niya na princess? She doesn't want to be emotional but she can't help it. She smiled at her own thoughts, as if naman mag-uumpisa pa lang sila ni fire.

"Don't worry dad. I will." Fire answered as he took her hand and kissed it. Napatango naman ang dady niya.

"My laila, this is it." Fire mumbled in her ear as they walked towards the altar. Her insides churned in excitement.

Pakiramdam ni laila ay maiihi siya habang tinitingnan ang asawa niya. He is about to utter his wedding vow. For her, more than the I do's and exchanging of rings, it is the most awaited part of the ceremony.

Malimit lang kasi nitong i-verbalize ang nararamdaman nito kaya't kapag nagsalita ito ay gusto niyang nam-namin ang pagkakataon.

He smiled at her as he raised the microphone.

"Before I will utter my vow, I just want to say I am sorry, babe." He started.

Laila inhaled deeply. Akala niya ay tapos na ang apologizing part nito. Lagi kasi itong humihingi nhg sorry dahil pinahirapan raw siya nito dahil sa panliligaw niya

"I am sorry kung naging pa kipot ako kahit na alam ko sa sarili kong patay na patay ka sa akin"

Bahagya siyang napatawa sa sinabi nito.

"I am sorry that I didn't let you feel secured and at peace lately."

Napangiti siya.

"I am sorry for bringing pain in you when I was hurting." He continued.

She nodded in recognition.

Akmang itataas nito ang kamay para hawakan ang mukha niya ng mag salita ang paring mag kakasal sa kanila

"Not now.."

Nagtawan ang mga tao

"I promise that from this day onwards, I would always think of how you'd feel before doing anything. That all my decisions will always be anchored to you"

sent a thousand tingles in her heart.

"I promise that I am going to share if not to shoulder all the pain and burden if there will be." His hand didn't leave her cheek. His thumb caresses her face lovingly. Parang hinahaplos din ang puso niya.

"I promise to trust you wholly. There will be no more sneaky plans against each other's back."

Napatango siya. Yeah. There will be no more sneaky plans. She promises the same.

"I promise to open up to you everything. My mind and heart will be one with yours."

Her eyes watered hearing him say those words.

"Lastly, my love. I promise you love." He smiled.

"...And love and only love from here to any path we may take. I love you very much my kulity wife my Love."

Hindi na niya napigilan ang paghikbi sa huling sinabi nito. It was tears of joy and many more.

"Sis?"

Napatawa siya ng mahina nang makitang inaabutan siya ni diane ng tissue. She's doing her maid-of-honor role.

Kinuha niya ang tissue at pinunasan ang mga luha. Diane hugged her close until she regained her momentum.

People inside the church just stared at them without any blubbering. Nginitian pa siya ng mga kapatid niya nang mapadako ang tingin niya sa mga ito. She knew they are happy for her.

***------

Fire inhaled deeply as he watched laila. Mabuti at kumalma na ang mahal niya. However, he feels nervous.

Ano kaya ang sasabihin ni laila sa wedding vow nito?

He never heard her speak about how

she feels after the baby shower s***h revelation party. Pero ramdam naman niyang masaya ang mahal niya sa nangyari.

Kahit noong preparations ng wedding ay malimit itong magbigay ng suhestiyon. Ang ama nito at ina ang laging may opinion sa mga detalye. Hindi niya tuloy malaman kung excited rin ba ito sa kasal nila o hindi. But still he claims that she's happy about it. Kita naman kasi sa mga mata nito ang labis na kaligayahan.

"Lahat yata ng babae pangarap ang fairy tale wedding at isa ako sa mga nangangarap ng magandang kasal." Nakangiti nitong hayag.

So, gusto nga nito ang grand wedding?

That's great. May napuntahan din pala ang naging preparations nila ng ina nito kinausap kasi niya ang ina nito

Fastback

"Tita--tinaas nito ang kamay para bigilan siyang magsalita

"Sanayin mo na akong tawagin sa mama or nanay"nginitian niya ito

"Okay, ma!" Napangiti siya ilang taon ba siyang nong huling binigkas niya ang salitang ma?! Hindi na niya matandaan

"Gusto ko po sanang sabihin ang gusto kong maging kasal namin ng anak niyo. Alam ko pong pangarap ng mga babae ang makasal sa grande kaya ko naman po may ipon naman po ako para don" nginitian siya nito

"Sige akong bahala nak."

All he wants is for her to be satisfied and happy.

"If I would have to give a title to our love story it would be Abrupt Romance. Ours wasn't a typical whirlwind romance story to tell than any others."

Yes. Theirs is unique and one of a kind.

"I was overwhelmed and I didn't know how to act. Gusto kong bawiin ang oo ko noong una pero malaking bahagi ng puso ko ang humihila sa akin papunta sa 'yo."

He smiled. Pareho lang talagang may humihila sa kanila palapit sa isa't isa dati.

"Akala ko nga dati na hipnotismo lang ako ng berde mong mga mata. I felt like I was in a trance."

Napatawa siya sa pahayag . Iyon din kasi ang iniisip niya noong una.

"And then the turmoil happened." She added with a heavy sigh.

That's the time when he finally realized he was madly in-love with her.

"I'm sorry for all the hurt I've caused you." She smiled bitterly.

"I've been thinking how deep the scar it left." Tuloy nito sa mga pinag-daanan sa taong minahal nito pero binaboy lang

Siguro unti-unting nabubura ang sugat na 'yun pero hindi ang pagmamahal niya para rito

He smiled and caressed her face. His laila is really the most beautiful sight in the world.

"Which only shows that your love is immensely deeper than anything else."

Yes. It is.

"Thank you, my love. Our love story is different but I wouldn't like to have it written in any other way than this."

He smiled at what she said. This day is worth all the pain and longingness.

"I strongly believe that tayo talaga ang tinadhana nang diyos " She uttered with a smile.

"We didn't start wrongly. The timing was perfect to make our story unique from the rest."

Shit. He inhaled deeply.

"You are perfect, fire."

Nope, my love. You made everything perfect. He smiled wanting to answer her remark.

"Thank you for loving me with a single glance from across the street."

Shit.

He didn't know why his tears fell down. Kanina pa niya pinipigilan ang sarili. Parang nahiya pa siya nang magtawanan ang mga tao.

"Dude, you're such a kiddo!" natatawang inabutan siya ni john ng tissue.

Pati ba naman ang kaibigan niya nakisama sa kantiyawan?

He will remember to have him grounded for a week after the wedding.

"I promise that the only thing that would scare me now is to wake up knowing you're no longer around." Laila uttered lovingly.

Goodness. Why can't he stop his tears?

"I promise that the next time I'll run away my hand will be clasped with yours."

He inhaled deeply. His love really has a way to take his breath away. Salita pa lang.

"I love you very much, fire zamora. I won't ever leave, I promise."

He crossed their distance and hugged her tightly. He knows that this is just the beginning of their lifetime bliss.

Napatawa sila pareho nang makiyakap ang kapatid at kaibigan sa kanila.

Fire gave her a quick kiss on the lips right away while everyone's cheering.

"I now pronounced you, Husband and Wife!" the priest announced.

Napuno ng masigabong palakpakan at hiyawan ang buong simbahan.

Hanggang sa natapos ang kanilang kasal

Continue