Hindi nagtagal matapos ang gulo sa backstage, marahas na binitawan ni Jeriah ang braso ni Evelina. Wala siyang pakialam sa mga reporters o sa banta ng designer. Ang tanging nasa isip niya ay ang hitsura ni Wylda nang talikuran siya nito—ang hitsura ng isang babaeng nawalan ng lahat ng dahilan para lumaban.
Nahanap niya si Wylda ilang kanto ang layo mula sa venue. Saktong bumuhos ang malakas na ulan sa Paris, tila nakikiramay sa bigat ng kaniyang nararamdaman. Ang gold gown ni Wylda ay basang-basa na, dumidikit sa kaniyang katawan habang siya ay naglalakad nang walang direksyon, ang kaniyang pag-iyak ay nalulunod sa ingay ng patak ng ulan.
"Wylda! Wylda, tumigil ka!" sigaw ni Jeriah habang hinahabol siya.
Nang maabutan niya ito, mabilis niyang hinawakan ang braso ng dalaga at pinihit
