Chapter 34
HOPE ANDREW
NAKANGITI akong lumabas ng gusali kinabukasan. Hindi dahil natuwa ako sa ginawa ni Sam, kundi dahil malaya kong ipinapahiwatig ang nararamdaman ko ngayon. Masaya at Malaya. Dinaig ko pa ang araw ng kakayaan.
"s**t!" bulalas ko. "Hindi na naman kami nakapag-simba." bigla ay nanlumo ako.
Pang-gabi pala ang duty konkaya hindi na naman ako nakapag-simba.
Hulog ang balikat na tumambay sa tabi. Mamya ay may tumabinsa akin sabay akbay.
"What's bothering you, Mr Sanches? Merry Xmas in advance anyway."
Umangat ang mukha ko nang makilala kung sino ang bumabagabagsa akin. Si Thorn.
"Hi. Merry xmas, too in advance," mahinang sabi ko. "Two night nang hindi nakapag-simbang gabi." amin ko.
Thorn pat my head. Maligalig talaga ang isang 'to. Kapag ito nakita ni Sam na umaali
