Kabanata 98
UMIIYAK AKO HABANG NASA BIYAHE. Todo alo naman sakin si tiyo Isidro dahil kanina pa ako umiiyak simula ng umalis ang buz. Nalulungkot kasi ako dahil 'di ko na naman makakasama ang pamilya ko at babalik na ako sa manila para mag-aral.
Iniwan ko na naman sila. Pero iniwan ko man sila dahil mag-aaral ako sa manila. Nalulungkot lang ako dahil ang lungkot ng pamilya ko kanina. Lalo ang tatay ko no'ng kinausap ko siya kanina.
" Tama na, baby. Mamamaga na ang mga mata mo." Saway sakin ni tiyo Isidro habang hinahaplos ang likod ko. Nasa may bintana ako naka-pwesto at nasa tatluhan kami na upuan. Ewan ko kay tiyo Isidro at bakit doon kami pumuwesto. Iba na talaga kapag may pera dahil maning mani lang dito.
Airconditioner na rin ang sinakyan namin na buz para hindi na mahilo at masuk
