SAGLIT akong napa-upo sa sahig at napa-takip ng bibig para mapigilan ang paghagikhik. Naging halo-halo ang nararamdaman ko ngayon. I feel guilty and funny at the same time. Jusmeyo, Logan… bakit dito s’ya natulog?!
Sa ilalim pa ng kama ko?! Ibig sabihin bumalik s’ya rito kagabi?! ‘E ‘di sana sa sahig na lang s’ya natulog! I mean, sa sahig din naman s’ya pumuwesto pero under the bed pa?
Hindi ko alam kung gigisingin ko s’ya pero parang ang lalim yata ng tulog n’ya. Hindi s’ya gumagalaw pero bumababa-taas ang dibdib pati tiyan n’ya kapag siya ay humihinga.
Napa-sobra naman yata ako? Pero ‘di bale na dahil okay na kami. Hindi na n’ya kinakailangang pag-paawa sa ‘kin.
Para maka-bawi, ipaghahanda ko na lang s’ya ng espesyal na agahan para worth it naman ang pag-higa n’ya rito. Huminga ako
