Bloodlust

Fourteen

Halos hindi ako makatulog sa kilig. Mas masarap pala sa pakiramdam yung kayo na ng gusto mo. Halos hindi ito matumbasan ng pangkaraniwang s*x lamang.

Buong magdamag na nakayakap sa akin si Cyrell. Di ko man alam kung bat biglaan siyang naging ganito sa akin, ayos na rin iyon. At least, may parte nako sa buhay niya. Yun yung mahalaga sa akin ngayon.

Hindi ko pa rin alam kung bakit siya umiiyak at malungkot pero hindi ko hahayaan iyon. Hindi ko siya hahayaang mga-isa kung malungkot man siya lalo na't boyfriend na niya ako. Sobrang saya rin ang aking nadarama tuwing naiisip ko na ako ang naka-una sa kanya. Pero higit pa dun, ako ang unang nobyo niya at malay ba natin, baka ako na last.

Ilang oras lamang ang aking tulog ngunit pinilit ko nang tumayo ng maaga. Oo nga pala, wala pa kaming mga saplot at ubod ng gulo itong kwarto namin. Mahimbing pa ang tulog ni Cyrell at kita ko mula sa aking kinatatayuan ang mga namumugto niyang mga mata at ang namumula niyang butas— s**t!

Parang isang buhay na nilalang itong alaga ko't parang may sariling buhay dahil sa bilis ng pagtayo. Isang sulyap pa lang sa katawan ni Cyrell, tila sintigas na ng baseball bat itong aking p*********i. Di ko talaga maipagkakaila na siya lamang ang nakakapag-turn on sa akin ng ganito. Ni isang babae sa kalapit na school namin ay wala akong natipuhan. Di bale, daig pa niya ang mga babae dahil sa kanyang kilos at pangangatawan.

Itinigil ko na ang matinding pagtitig sa kanyang katawan at mabilis na nilinis ang kwarto namin. Halata ang kalaswaang pinanggagawa namin kagabi at ayoko naman na makita ito ng ibang tao. Lalo na't naglilinis tuwing umaga ang mga caretaker dito.

Dinamitan ko na rin si Cyrell dahil malamig ang hangin sa tindi ng aircon. Ilang oras na lang bago mag-ala-sais ng umaga at tatlumpung minuto na lamang ay dadating na ang mga maglilinis.

Lumabas muna ako at nagrequest ng almusal. Pinasabi ko na rin sa mga maid na kaming dalawa na muna Cyrell ang kakain ng breakfast mag-isa.

Saktong pagpasok ko sa kwarto ay nakaupo na si Cyrell. Nagulat ako na natawa sa kanyang hitsura. Magulo ang kanyang mahabang buhok at nakapikit pa siya. Puffy ang mukha at medyo naka-pout. Suot niya ang maluwang na Tshirt ko na pinasuot ko sa kanya. Buti na lang pala at marami akong extra tshirt. Nakaupo siya na parang indian sit, maliban lang na ang kanyang mga paa ay parehas ang posisyon.

Napangiti ako sa kanyang ka-cute-an. s**t! Gustong-gusto ko siyang sunggaban mula sa kinatatayuan ko ngunit masyado pang maaga para doon.

"Good morning!" Maikling bati ko na lamang sa kanya.

"Hmm?" Mahina niyang daing.

Binuksan niya ang kanyang kaliwang mata upang sulyapan ako at agad naman niya itong sinara.

"Ngun mmoneh..." wala niyang ganang pagsagot.

Muli akong napatawa sa kanyang ka-cute-an. Umiling na lang ako.

"Oh... dinalhan kita ng almusal. Dito na lang tayo kumain." Sabi ko sa kanya.

"Owkeyyyy..." mahina pa rin niyang sagot.

"Osya... toothbrush ka muna. Ambaho na eh, di ko na kaya." Pang-aasar ko sa kanya.

Binuksan niya ang kanyang mga mata upang titigan niya lang ako ng masama. Tapos ay muli siyang pumikit.

"Hahaha... loko to... Dali na... Gutom na rin ako eh." Pagpupunilit ko sa kanya.

Hindi siya sumagot. Umiling lamang siya sa akin at nagpout.

"Huy! Bilis na! Tayo na dyan..." pagpupumilit kong muli.

"Ayoko!" Maikli niyang tugon sabay crossarms.

"Ambahooo! Toothbrush ka na! Nakakamatay!" Muli kong pang-aasar.

"Ayokoooooo!" Matigas niyang sagot.

"Dali na! Baho eh!" Sabi ko.

Huminga siya ng malalim. Akala ko ay susunod na siya sa utos ko ngunit...

"HAAAAAAAAAAAAAA!" Malakas niyang pagbuga.

"Yuckkkkk!!!!" Eksaherado kong sagot.

Hindi naman talaga mabaho hininga niya. Inaasar ko lang siya upang magising.

"HA! HA! HA! HA! HA!" Paulit ulit niyang pagbuga.

"Pfft! Hahahaha! Para kang bata. Dali na..." pagpupumilit ko sa kanya.

"Ayaw!" Sabi niya at muling pumikit.

"Isa!" Pagbabanta ko.

Wala siyang tugon. Matigas pa rin siya.

"Dalawa!" Pagbilang ko.

"Ayaw!" Muli niyang pag-ayaw.

"Tatlo!" Pagpapatuloy ko.

"Ayaw!" Matigas niyang tugon.

"Ayaw pala ha?"

Binaba ko ang aking dalang tray sa bedside table at lumapit sa kanya. Nakapikit pa rin siya at inaantok pa ang kanyang datingan. Napangisi ako sa aking naisip. Binuhat ko siya na kanya namang ikinabigla.

"HOOOOYYYY!" Gulat niyang sabi.

"Hahahaha. Ayaw pala ha?" Natatawa kong sabi.

"Ibaba mo ko!" Pagpupumiglas niya.

"Ginusto mo to eh." Sabi ko.

"Oo na! Ibaba mo na ako." Pagpupumilit niya.

"Ayaw!" Panggagaya ko sa kanyang tono kanina.

"Hahahaha!" Muli kong pagtawa.

Malapit lang naman aang CR kaya't mabilis namin ito napuntahan. Ibinaba ko siya at sinara ang pinto. Kinuha ko ang toothbrush niya at nilagyan ng toothpaste. Nakakunot lamang ang kanyang noo na nakatingin sa akin. Magkasalubong na ang kanyang mga kilay. Tila isang galit na maliit na marshmallow ang kanyang hitsura kaya't natatawa ako.

"Oh bat ka tumatawa? Panira ka! Umagang -umaga nang-aasar kaagad." Galit niyang sabi.

"Awts! Dinalhan na nga kita ng almusal eh. Aga kong nagising para paghandaan ka." Sabi ko.

"Tse!" Maikli lang niyang sagot.

"Akin na yan! Ako na. Baka ikaw pa magtoothbrush sa akin. Nakakahiya naman sayo." Sarkastiko niyang sabi.

"Pwede naman." Nakangisi kong sabi

"Heh! Lumabas ka na!" Masungit pa rin niyang sabi.

"Pano pag ayoko?" Nakangisi kong tanong.

"Labaaaasssss..." maawtoridad niyang sabi sabay tulak sa akin palabas.

Sinara niya kaagad ang pinto upang di ako makapasok.

Ilang minuto ang nakalipas at maayos na ang kanyang hitsura. Naghilamos na rin siguro.

"Oh? Bat wala kang suot pantaas?" Tanong niya nang makita ako.

"Pinapapili ka." Maikli kong sagot sa kanya.

"Huh?" Nalilito niyang tanong.

"Ano ba gusto mong unahin na kainin? Ako o etong dala ko?" Nakangisi kong pagtatanong.

Nanlaki ang mga mata niya dahil sa aking tanong.

"Walang hiya ka! Umagang-umaga sinisira mo araw ko!!!" Naiinis na namumula niya akong pinagsasampal-sampal.

"Aray! Masakit! Hahaha... Aray!" Daing ko sa kanyang pananakit sa akin.

"Bat tawa tawa ka dyan ha?!" Patuloy lang siya sa pananampal.

"Hahaha. Galit na galit usto manakit?" Muli kong pangiinis.

"Hmmp!" Inirapan na lang niya ako.

"Sabi mo kagabi gusto mo yung inaasar kita. Ayiiieee... kumwari niyan galit pero sa kaloob-looban kinikilig." Pangaasar ko sa kanya saka ko siya niyakap.

"Anuba!" Sabi niya pero di siya nagpupumiglas.

"Oh eto, kain na lang tayo. Nagrequest pa ako ng tsokolateng batirol para sayo. Masarap yan!" Sabi ko.

Hindi na siya nagsalita at nag-umpisa nang kumain. Parang gutom na gutom to at halos maubos na ang fried rice na dala ko. Andami kaya nun!

"Masarap nga." Maikli niyang sabi nang matikman ang batirol.

"Kasingsarap ko di ba?" Maikli kong pagsingit.

Nasamid siya sa aking sabi.

"Hahahaha... I'll take that as a yes then." Sabi ko.

Pinanlisikan lang niya ako ng mata.

"What? Kaw palang naman nakatikim sakin no?" Mapagmalaki kong ani.

"Ang halay mo!!! Di ka ba nahihiya." Sabi niya na nahihiya.

"Pawang katotohanan lamang." Muli kong sabi.

Napailing na lamang siya at muling sinimsim ang mainit na tsokolate.

Biglang bumukas ang pinto at iniluwa nito si Carl. Halatang kagigising pa lamang niya.

"Is it real bes?" Pambungad niyang tanong.

Tumango lamang si Cyrell bilang sagot.

"Juju— I mean your uncle July called me just now and explained everything to me. He wants us home before 4 PM." Sabi niya.

"Yep, they've texted me already last night." Sagot naman ni Cyrell.

"Wait? What's happening?" Tanong ko.

Hinawakan ako sa kamay ni Cyrell.

"I'll tell you later." Paninigurado niya sa akin.

"Okay. Sabi mo eh." Sagot ko na lamang.

"Okay then, I guess we can't have fun later anymore. I'm sorry kung hindi ako nakajoin sa inyo madalas dito sa stay natin sa resort." Pagpapaumanhin ni Carl.

"It's okay bes. We enjoyed our stay." Sabi naman ni Cyrell.

"It's good to hear that from you. Well, then, we'll leave at 10AM okay?" Sabi niya.

"Okay okay." Sabi ko na lamang.

Nagpaalam na si Carl at nagpatuloy na lamang kami ni Cyrell sa pagkain. Ilang minuto lang kaming tahimik. Iniisip ko kung ano bang maaaring mangyari at nagkakaganito si Cyrell.

"Okay. I'll tell you." Bigla niyang sabi.

Tumingala lamang ako sa kanya upang pakinggan siya.

"Uncle July called last night. Sabi niya nasangkot daw si Uncle Gus sa isang homicide." Mahina niyang sabi.

Nanlaki ang mga mata ko sa nangyari. Hindi na talaga ako nakapagsalita. Speechless ako sa kanyang confession.

"Sabi ni Uncle July, naframe up lang si Uncle Gus pero need pa daw ng further investigation. Nakuha na daw nila ang testimony niya and such." Pagpapatuloy niya.

"Sino daw pinatay at papaano?" Pagtatanong ko.

"Si Rosie, yung mayamang trainee ni Uncle Gus. I don't know how pa eh. They'll explain it siguro later kauwi natin." Sagot niya.

"Wait, paano nasangkot si Gus— I mean uncle Gus?" Muli kong pagtatanong.

"Well, heto pa ang problema. After mangyari ng homicide, may nagleak ng video. Scandal, Trev. s*x video ni Rosie at uncle Gus." Sabi niya.

Napansin ko ang pangingilid ng mga luha niya. Hindi ko alam pero parang naiinis ako roon.

"Pero di naman kita ang mukha ni uncle Gus. Kita sa video na si Rosie ang nagset up ng video. Kitang kita ang mukha niya sa pagsesetup ng camera. Kahit hindi kita mukha ni Uncle Gus, alam na alam ng mga malapit sa kanya na siya yun. Yung built kasi ng kanyang katawan atsaka yung tattoos niya na tanging mga gymmates, trainees at peers lang nakakaalam nun kaya safe siya sa public shame." Pagpapaliwanag niya.

Tahimik lamang ako atdi alam ang sasabihin. Niyakap ko na lang siya upang maibsan kahit papaano ang kanyang lungkot.

"He's innocent daw pero to avoid public shame, nagdecide sila na lumipad muna papuntang Cali sa uncle Gus kaya pinapauwi tayo before 4Pm, flight niya." Pagpapatuloy niya.

"It's only a month lang naman daw." Dagdag pa niya.

"Now I know bat ka malungkot. It must have been hard for you Sai. Lalo na't si uncle Gus ang pinakaclose mo sa mga uncle mo. I'm really happy you've said your worries to me Sai. And don't worry, you have me... always." Sabi ko sa kanya.

Yinakap lang rin niya ako.

"Hindi ka naman nagsisisi na sinagot mo ako di ba?" Tanong ko sa kanya.

Tumingin lang siya sa akin.

"Ano? Nakalimutan mo na?" Tanong kong muli sa kanya.

Sa pagtingin niya sakin parang di niya alam sinabi at ginawa namin kagabi eh.

"Di man nga nanligaw eh." Seryoso niyang sabi.

"Eh sabi mo tayo na eh—"

"Oo na! Di ka naman mabiro." Pagpuputol niya sa aking sasabihin.

"Totoo?" Paninigurado ko.

"Oo ngaaaaa." Nakukulitan niyang sagot.

"Totoo?!" Muli kong pagtanong.

"Heto na naman tayo." Sabi niya.

Kakalas na sana siya sa pagkakayakap ngunit hinigpitan ko pa lalo ang aking pagyakap sa kanya.

"Anubaaa! Di nako makahingaaaa..." pagpupumiglas niya.

"Pwede ba natin gawin ulit ngayon?" Pagiimbita ko sa kanya.

"Huh?" Maikli at nalilito niyang tanong.

"Sex." Sabi ko sabat pagtaas-taas ng mga kilay ko.

"Heh!" Sabi niya sabay irap sa akin.

"Bakit?" Tanong ko sa kanya.

Hindi siya sumasagot ngunit kita ang kanyang pamumula.

"Bakit ngaaa." Mapilit kong tanong.

"M-Mahapdi pa yung b-bu... tas... ko... mula k-kagabi." Nahihiya at mahina niyang sagot.

Napangisi naman ako sa kanyang pagsagot.

"Okay sige. Kauwi na lang. Hehe." Sabi ko naman.

"Hoy! Di pwede ngayong araw!" Masungit niyang sagot.

"Edi bukas." Seryoso kong sagot.

"Di rin pwede!" Matigas niyang sabi.

"Edi sa makalawa." Muli kong sagot.

"Di rin pwedeee!" Sagot naman niya.

"Oh eh kailan?" Pagtatanong ko.

"Never!" Sagot naman niya.

"Huh? Anong never ka dyan! Di pwede yun no!" Sabi ko naman.

"Basta di na pwede." Matigas pa rin niyang ani.

"Daya naman oh!" Nagtatampo kong mungkahi.

"Di naman kasi ikaw pinapasukan!" Medyo malakas niyang sabi.

"Ngayon pa lang nga namimiss ka na ng junjun ko eh." Sabi ko.

"Libog mo talaga! Hmp!" Namumula niyang sabi.

"Magayos na lang nga tayo ng gamit!" Namumula pa rin niyang ani.

[Cyrell's POV:]

Paalis na kami sa resort at nakasakay na kami sa van. Saktong paglabas ng van sa resort ay kita mula sa aking bintana ang grupo ng mga kalalakihan sa di kalayuan. Kita ko sa gitna ang leader nila na si Don Romatiko.

Hindi ko alam kung yun ba talaga ang kanyang pangalan. Nangilabot ako nang magtama ang aming mga mata kahit na tinted itong van namin. Nangilabot ako sa buong katawan dahil sa malademonyong ngisi niya. Mabuti na lang at mabilis na lumiko ang van.

Katabi ko si Trev at sa likuran pa rin kami nakaupo. Alam na ni Carl ang aming relasyon at masayang masaya naman siya para sa amin. Kitang-kita talaga sa kanyang mga mata na wala na siyang gusto kay Trev. Tama nga siguro siya na nainfatuate lamang siya kay Trev.

Ayaw naman kalasin ni Trev ang hawak niya sa aking kamay. Lalo siyang naging mapang-asar ngunit super clingy. Para siyang linta na laging nakakapit sa akin.

Nakatulog ako sa lap ni Trevor. Lahat kami pala ay nakatulog maliban na lang sa driver. Dahil sa tahimik ay nagdesisyon na rin akong matulog na lang ulit kaya't humiga muli ako sa kandungan ni Trevor.

Humarap ako sa kanya upang matakpan ng aking mata mula sa liwanag na nanggagaling sa bintana. Huli na ng marealize ko na nakaharap pala ako sa p*********i ni Trevor.

Aangat na sana ako upang makalayo ngunit napatalon kaming lahat nang mahulog ang isang gulong ng sasakyan sa isang hukay. Bako bako kasi ang daanan dahil sa shortcut ang dinaanan naming daan. Dahil dun ay nagising ang lahat.

At nakangising nakatingin sa akin si Trevor dahil nakangudngod ang mukha ko sa kanyang harapan. Naramdaman ko ang unti-unting pagtigas non. Namula ang aking mukha sa kahihiyan at dali-daling umupo ng maayos.

"What happened kuya?" Tanong ni Carl na nasa driver's seat.

"Nabara po yung gulong natin sa hukay." Pagpapaliwanag naman ng driver.

Dali-dali namang lumabas ang dalawa upang tignan ang sitwasyon.

"Dito na muna kami ni Cyrell, kulang pa sa tulog to eh." Biglang sabi ni Trevor.

Tumingin lamang siya sa akin na nakangisi at kumindat pa. Inirapan ko na lamang siya.

Sinara na nila ang pinto at tinignan ang gulong. Samantala...

"Ikaw ah... minamanyak mo na pala ako ng di ko alam." Pang-aasar niya sa akin.

"A-Aksidente lang yun." Pagpapaliwanag ko.

"Ayos lang. Gusto ko nga eh. Tsaka nobya naman kita." Sabi niya na may malanding tono.

"Tse!" Maikli ko na lamang na sagot.

Muling pumasok ang dalawa at may tinawagan ang driver. Ipinaliwanag ni Carl ang nangyari. Nasira daw talaga ang gulong at flat rin daw pala yung sa harapan kaya't kailangan ng palitan. Walang dalang spare wheel sa van atsaka kung meron man, hindi ito sapat dahil dalawa ang napuruhan.

Bako-bako kasi ang daan at isa pa, liblib na part ito kaya't malayo ang mga shop. Hindi naman daw maaaring paganahin ang van habang sira ang mga gulong dahil lalo lang ito masisira kung pagaganahin man. Masyado ring mabigat ang malaking van para sa aming apat kaya naman kailangan ng extra tulong.

"Sir, sorry, makailang beses na ako tumawag pero walang signal ang cellphone ko talaga. Isang sim lang po meron ako." Pagpapaliwanag ng driver.

"Okay, lemme try. Give me the number kuya. I'll try sa other network baka magwork." Sabi naman ni Carl.

Ilang beses tinry ni Carl ang tumawag ngunit namamatay ito agad dahil sa hina ng signal.

"We have no choice, we need someone to go and ask for repairs." Sabi na lamang ni Carl.

"Ayun!!!" Malakas naman na sabi ni Trevor, turo-turo ang isang tricycle na padaan.

"Go! Kuya! Ask the driver to give us a ride!" Mabilis na utos ni Carl.

Mabilis naman na lumabas ang driver at pinara ito. Mabuti na lamang at agad niya itong napara. Mukhang nakita rin naman niya ang sitwasyon at kinausap na rin siya ng driver namin.

"Sir, kinausap ko na po. Pwede naman daw po magsakay kaso limited lang daw po. Hanggang dalawa lang." Pagpapaliwanag niya.

"It's okay. Let's go na lang manong. The two of us. We need repairs asap." Sabi ni Carl.

"We're gonna leave you two muna ha? There's a lot of chips dyan if nagutom kayo and wala naman daw gaano dumadaan kaya't no need to worry. We'll leave the AC on para di kayo mainitan. Marunong naman si Trev sa sasakyan di ba?" Sabi ni Carl.

"Oo naman! Ako pa?!" Maalaakang sagot ni Trevor.

"Okay bes. Keep safe ha?" Sabi ko na lamang.

"Will do. Btw, I have movies sa drive na to if you want to watch. Okay, we'll go now! Ingat kayong dalawa ha?" Pagpapaalam niya.

At ganun na nga. Medyo mabagal lamang ang andar ng tricycle dahil siguro sa nagiingat ang driver ng tricycle.

"Tulog ka na muna. Alam kong pagod ka. Ako na lang magbabantay." Alok ni Trevor.

"Oh... okay." Maikli ki namang pag-sang-ayon.

Nahiga na lamang akong muli sa kanyang kandungan. Nakaharap ako sa kisame ng van at tanaw ko ang gwapong mukha ng aking nobyo. Tumingala lang siya na para bang matutulog rin.

"Thank you babe..." mahina kong pagpapasalamat sa kanya.

"s**t!" Mahina naman niyang sabi.

"Why?" Tanong ko.

Bago niya sagutin ang aking tanong ay alam ko na ang sagot.

Namula ang aking mukha at nanlaki ang aking mga mata nang lumandas sa aking mukha ang mala-tent ng kanyang harapan. Amoy na amoy ko tuloy ang panlalaking amoy ng kanyang basketball shorts.

Tumingin ako sa mukha ni Trevor at kitang kita ko ang malaswa niyang hitsura. Namumula siya at mapusok ang kanyang mga mata. Napapalunok rin siya ng kanyang laway, kita iyon sa pagbaba ng kanyang matambok na adam's apple.

Naturn-on pa siya dahil sa pagtawag ko sa kanya ng babe?

Halos manghina ang aking mga kalamnan nang dilaan niya ang kanyang mga labi. Pagkatapos ay kinagat niya ang kanyang ibabang labi.

Ako naman ang napalunok ng laway dahil doon.

Tumango siya sa akin na tila ba iniimbita ako.

Unti-unti niyang nilabas sa malatent na niyang basketball shorts ang kanyang alaga. Sumampal ito sa pagitan ng itaas kong labi at ilong. Haos lumagpas ito sa aking pisngi. Amoy na amoy ko ang mabangong amoy ng kanyang p*********i. Nasamyo ko ang lalaking-lalaking amoy na may halong amoy ng kanyang sabon ng kanyang katigasan.

"Ngayong tayo na lang dalawa, pwede mo nang halayin ang nobyo mo." Malibog niyang ani sa akin.