Bloodlust

Twelve

"Aw!" Daing ni Trevor dahil sa hapdi ng pagpahid ko ng bulak na may alcohol sa paligid ng mga sugat at pasa niya.

"Dahan-dahan naman!" Masungit niya pang dagdag.

Jusko! Kung di lang ako tinulungan ng mokong na 'to nasabunutan ko na pababa sa sahig eh! Kung maka-aray naman parang pinapako siya. Hmp! Nangingigil nako dito. Onti na lang at masasakal ko na to.

Nakabalik na kami sa resort. Buti at mga pasa, bugbog at galos lamang ang natamo nila Trevor sa away. Wala naman akong naiambag sa away kaya't wala akong nakuhang galos o pasa o anuman. Syempre, ako ang prinsesa no? Bawal akong masugantan. Char!

Mabilis naman kasing nakaresponde ang mga barangay tanod at mga pulis kaya't mabilisang nagsitakbuhan ang mga gunggong na grupo.

Kilala daw yung si alyas Don Romantiko na nangtitrip ng mga dayo kasama ang kanyang grupo. Ilang beses na rin daw yung nahuling nangmamanyak ng mga kababaihan ngunit lagi daw nakakalusot dahil na rin sa mayroon silang impluwensya sa kanilang pamilya.

Buti na lamang at mas malakas ang impluwensya ng pamilya nina Carl dahil wala naman daw laban ang mga ito kung magtetresspassing sila dito sa resort. Kayang-kaya naman daw pabagsakin ng ama ni Carl ang business ng pamilya nung Fon Romantiko. Magkaparehas lang maman daw kasi sila ng category ng business. Bali, parang subs lang sila.

Kahit may kaya naman kami, ansarap rin pala sa feeling nung may kaibigan kang mayaman no? Lenme correct pala, kaibigang mas mayaman sayo.

"San ka kasi nagpupunta? Yan tuloy nangyari!" Inis kong bulalas.

"Bat mo naman ako hinahanap?" Medyo galit niya ring pagtanong.

"Aba, bawal ba?" Sarkastiko kong sagot.

"Bakit nga?!" Malakas niyang pagtanong sa akin.

"Syempre ikaw lang makakasama ko dito no! Di ko naman mayayaya si Carl na mamasyal, nagtatrabaho yun!" Pagpapaliwanag ko.

"O bat ka pa lumabas ng resort? Bat di mo na lang ako hinintay dito?" Tanong niya.

"Pinaghahanap na kita, wala ka kaya nagtanong-tanong ako kung nakita ka nila!" Pagsagot ko.

"Sungit neto!" Dagdag ko pa.

"Sino ba naman hindi magsusungit ha? Atsaka, bat ganyan kasi suot mo! Talagang mamanyakin ka sa ganyang suot, napaikli!" Pagrereklamo niya.

"Aba, kelan pa naging issue sayo mga pinagsususuot ko ha? Isa pa, mainit kaya! Kesa naman sa magjacket at pants ako. Ano? Pupunta lang ng baguio ganon?" Inis kong sagot.

Hindi na siya sumagot pagkatapos non. Nanahimik lang siya habang maingat at dahan dahan ko naman nililinis ang kanyang mga sugat at pasa.

"Gagong yon... mabuti na lang at hanggang dun lang ginawa niya sayo kundi—"

"Kundi ano?" Pagputol ko sa kanya.

"Wala." Mahina niyang pagsagot ngunit dinig ko naman.

"Gusto ko ako lang humahalik sayo ng ganun." Pabulong niyang sabi.

"Anong sinasabi mo? Bat di mo lakasan? Nagrereklamo ka ba ha?" Pagtanong ko sa kanya dahil sobrang hina ng kanyang sinabi, hindi ko naintindihan.

Masungit lamang siyang umirap sa akin. Pagkatapos kong malinis at malagyang ng betadine at ng mga bandaid mga sugat niya sa katawan ay mukha naman ang aking nilinis.

Umupo ako sa upuang nasa harap niya at inumpisahan nang linisin ang mga sugat niya. May black eye rin ang mokong.

"Aray naman! Ambigat naman ng kamay mo eh!" Pagrereklamo niya.

Sinampal ko siya sa braso.

"Awww! May pasa yung sinampal mo! Ingat naman!" Muling pag-irita niya.

"Ang arte mo naman eh! Sa awayan go na go ka pero sa paggamot sa mga sugat mo, umaayaw ka?" Pagrereklamo ko rin sa kanya.

"Di ka naman ata marunong maggamot eh?" Pagrereklamo niya.

Hindi ako nagsalita... Medyo nasaktan naman ako dun sa huling sinabi niya. Ako na nga nagkusa na gamutin siya para masuklian naman yung ginawa niya para sakin. Pero ayaw naman pala niya.

"Sige, tatawagin ko na lang yung isang medic. Sure na alam niya yung gagawin niya. Siya na lang manggagamot sayo." Medyo dry kong sabi.

Tumayo na ako't aalis na sana ngunit hinuli niya ang kamay ko.

"Wag kang umalis." Matipid niyang sabi.

Kinalas ko ang pagkakahawak niya sa kamay ko. Humarap ako sa kanya.

"Nagkusa nako para alagaan ka para makabawi man lang sana sa ginawa mong pagsagip sakin kanina. Pasensya na di ako marunong. Maraming salamat pala kanina. Hintayin mo na lang yung medic dito. Alis na ako." Sabi ko.

Dire-diretso akong lumabas sa inn na tinutuluyan namin. Pumunta ako sa isang cottage at tumawag sa telepono na nandoon. Nirequest ko ang medic na pinaalis ko kanina. Pinabalik ko siya upang siya na lamang ang maggamot kay Trevor.

Naglakad-lakad na lang ako papunta sa dalampasigan. Mainit pa pero may mga puno naman ng niyog na maaaring pagsilungan. Lumapit ako sa may dulong cottage na kubo at may nakita akong hammock sa likod niyon. Nakasabit ito sa dalawang puno ng niyog. Sumakay ako at nahiga na lamang.

Parang andaming nangyari ngayon, di pa nangangalahati ang araw. Masakit pa rin ang katawan ko. Buti na lang at di na ganoon kasakit ang ulo ko. Pumikit na lang ako at nakatulog.

Palubog na ang araw nang magising ako. Bakas pa sa aking balat ang detalye ng duyan na pinagtulugan ko. Pruweba ito ng sarap ng aking tulog. Babalik na muna ako dahil siguradong nagyayaya na sina Carl na kumain, kahit maaga pa.

Ala sais kasi ang dinner daw tapos may parang evening snack naman na binibigay kapag alas 9 na ng gabi kaya hindi ka magugutom. Mga ilang hakbang pako na medyo malayo sa kinatatayuan nina Carl ay sumalubong na sa akin si Trevor. Bakas sa mukha nito ang pinaghalong pag-aalala at pagkalito.

Maraming mga trabahador ng resort ang nakalupong sa lugar kung nasaan sina Carl. Para bang may meeting na nangyayari.

"San ka galing? Ayos ka lang? San ka nagpunta? Bat di ka nagpaalam?" Sunod-sunod na mga tanong ni Trevor.

"Ah... eh... nakatulog kasi ako." Pagsagot ko sa katanungan niya.

"Saan?" Singit naman ni Carl.

"We've been searching for hours for you Sai! Kala namin ano nang nangyari." Dagdag pa niya.

"Ha?" Maikli kong tanong.

Naguguluhan ako sa nangyayari.

"Eh kasi naman nagkamisunderstanding daw kayo netong si Tsundere, kala niya eh nagwalkout ka na. Bumalik pa nga yan dun sa barangay hall, sinisisi niya yung don romantiko. Akala niya kinidnap ka." Pagpapaliwanag ni Carl.

"San ka ba kasi nagpunta ha?" Singit naman ni Trevor.

"Dun lang oh!" Sabay turo ko sa kubo

"May nakita akong hammok sa likuran non, malilim pa. Humiga ako at nakatulog." Pagpapaliwanag ko.

"Mabuti naman at walang nangyaring masama sayo." Mahinang bulong ni Trevor ngunit tanging kami lang dalawa ang nakarinig.

"Pasensya na kayo, Carl. Inutusan mo pa tuloy mga employees niyo." Sabi ko.

"It's not a problem Sai. In charge rin naman ako sa safety niyo dito sa resort eh." Sagot naman niya.

"Thank you." Maikling tugon ko na lamang.

"Sorry kanina Sai." Mahinang paumanhin ni Trevor.

"Wala lang yon. Ako nga dapat humingi ng tawad dahil sa mga sugat na natamo mo dahil sakin." Pagsagot ko.

"Sorry pa rin." Pilit niyang pagpapaumanhin.

Tumango na lamang ako upang matapos na siya sa pagpapaumanhin. Baka kapag sumagot pako, uulit na nanaman to.

Nagyaya na si Carl papunta sa main hall upang doon kumain. Halos seafoods ang mga nakahanda kaya't hindi ako gaanong nakakain. May allergy kasi ako sa mga ito. Buti na lamang at mayroong salad kaya kahit iyon na lamang ang kinain ko.

"Mabubusog ka ba dyan?" Tanong naman ng nasa tabi ko.

"Oo. Okay lang to, mahina lang naman talaga ako kumain, Trev." Sagot ko sa kanya.

"Pasensya na Sai, I forgot na allergic ka pala sa seafoods." Paumainhin ni Carl.

"Favorite kasi ni uncle that's why I forgot." Dagdag pa niya.

"Oh no, it's not a problem. This is always my disadvantage, ansarap pa naman sana nung lobster." Sabi ko.

Maganang kumain ang lahat ngunit agaw sa atensyon ko ang mga pagtitig ni uncle Reeve sa akin. Himala at tahimik lamang siya ngayon. Halos si Carl ang nagsasalita sa kwentuhan namin sa hapagkainan. Naiilang ako sa mga pagtitig niya kaya't hindi rin ako maayos na nakakain.

Pagkatapos kumain ay nagsaluhan kami sa mga wine na dala ni uncle Reeve na galing niya daw sa Italy. Well, hindi naman ako mahilig sa mga ganito kaya't hindi ko matukoy kung ano ba pinagkaiba ng mga ininom ko sa mga ordinaryong wine.

Nagkakaintindihan naman ang dalawang magtito tungkol sa wine. Mayroon rin kasi silang brewery business. Parang timang lang kami ni Trevor na nakikisakay sa mga maaarteng panlasa nila. Kahit ano naman kinakain ko eh.

Madilim na't nagyayaya ang magtito na magswimming daw sa dagat. Hindi na rin mainit kaya't pumayag na ako. Sasama rin daw si Trevor. Hindi na ako naglagay ng sunblock dahil gabi na rin. Nagpapahid na lang ako ng oil sa likod upang di ako lamigin.

"Okay na ba ito?" Tanong ni Trevor.

"Sa may bandang baba, di mo man nilagyan." Sabi ko sa kanya.

Nilalagyan niya ako ng oil sa likod. Nakaupo ako at nakatayo naman siya.

"O-oh... o-okay." Pautal-utal niyang tugon.

"Sa may leeg naman." Sabi ko sa kanya.

Nilagay niya ng oil ang aking batok pati na rin leeg. Hinihintay ko siyang matapos pero parang hindi na ata niya bibitawan ang leeg ko. Unti-unti ring humihigpit ang kanyang haplos.

"Huy! Di pa ba tapos?" Tanong ko sa kanya.

"A-ah... o-oo! T-tapos na. Hehe." Pautal-utal ulit niyang sagot.

Umikot ako ng posisyon upang pasalamatan sana siya at kunin na mula sa kanya ang maliit na bote ng oil ngunit nagulat ako sa nakita ko. Naninigas ang harapan ni Trevor.

"Hahahahahahahahahaha!!!" Malakas kong pagtawa.

"Di mo man lang maitago yan!" Dagdag ko pa.

"T-tse! Oh heto! Magpapalit lang ako ng shorts." Sabi niya at mabilis na kumaripas ng takbo papunta sa inn namin.

Hinintay ko siyang matapos at pumunta na kami sa may beach. Nandoon na ang magtito at nasa may tubig na sila. Malamig ang tubig at masasamyo mo ang kaalatan nito. Nakaupo lang sa may buhangin si Trevor dahil hindi muna siya makakaligo dahil sa mga sugat niya. Baka kasi maimpeksyon lalo na't maraming bacteria ang tubig dagat.

Hinatiran na rin kami ng snacks ngunit tanging si Trevor lang ang kumain dahal abala kaming tatlo sa kakalangoy. Lumapit ako sa may buhangin kung saan nakaupo si Trevor. Humiga siya na akin namang ginaya. Kitang-kita ang mga bituin at ang buwan na kay liwanag.

Bumuntong hininga si Trevor na akin namang ikinatuon ng pansin.

"Buti na lamang at di mo maalala. Mas maganda na sigurong di mo alam." Bulong niya nang mahina ngunit sapat na iyon upang aking marinig.

"Huh?" Maikling tugon ko.

Tumingin siya sa akin at ngumiti.

"Sorry sa nagawa ko Sai pero mas mabuti nang ganito, hindi mo alam." Seryoso niyang sabi.

"Kung yung kanina man yon, wala na iyon sa akin. Kaya wag kang mag-alala." Sagot ko na lamang.

Muli lang siyang bumuntong-hininga at tumitig muli sa kalangitan.

Trevor's POV:

Umahon na ang tatlo at nagsibalikan na kami sa aming mga tinutuluyan. Halos ilang oras rin kaming nasa beach. Pagod na pagod na rin ang magtito sa kakalangoy. Bumabawi ang dalawa tuwing wala na silang ginagawa.

"Ikaw na mauna maligo Sai, di naman ako nabasa eh." Sabi ko sa kanya.

Baka kasi maglagnat siya. Malamig pa naman dito sa loob, naka-AC. Tumango lamang siya at naghanda ng mga damit na susuotin.

Matagal rin maligo si Sai. Parang babae. Matatagal rin kasi maligo ang mga ate ko. Tanging kami lang ko papa ang mabilis matapos maligo.

Pagkalabas niya ay di niya pa sinuot ang mga damit niya. Tanging ang bathrobe lamang ang kanyang suot. Pumapatak pa ang tubig mula sa kanyang buhok.

"Pahinaan na muna AC, Trev." Request niya.

Hindi ako agad nakareact dahil sa pagtitig ko sa kanya. Kitang-kita ang makikinis at mapuputi niyang legs. s**t! Daig niya pa yung mga model sa kalendaryo!

"Trev? TREVOR! Uy!" Paulit niyang pagtawag sa akin.

"Ako na nga." Dagdag pa niya.

"Ah.... ha-ha... ma-maliligo nako..." tanging nasabi ko na lamang.

Bakat na bakat na ang aking p*********i sa suot kong shorts. Medyo nasasaktan na rin ako dahil sa biglaaang pagtigas nito. Pagkapasok na pagkapasok ko sa banyo ay agad kong kinambyo ang aking junior.

Tigas na tigas ang aking manoy at di ko maalis ang hitsura ni Cyrell sa aking ulo. Ano kaya hitsura niya kapag nasa katinuan habang inaayuda ko siya?

SHIIIITTTTTTT!

Kalibugan mo Trevor!

Napapasuntok na lang ako sa dingding. Kailangan kong magpigil. Kailangan kong patinuin ang aking sarili! Isang beses ka lang maaaring tumikim Trevor! Isang beses lang! Masyadong matamis si Cyrell kaya't masasaktan ka lang kung sosobra ka.

Mabilis kong tinapos ang aking paliligo upang takasan ang pagmamariang palad. Hindi rin naman ako makuntento roon mula kagabi.

Pagkalabas ko ay nakita kong hindi pa rin nakabihis si Cyrell. Nakaupo siya sa dulo ng kanyang kama at ang buong atensyon ay nakatutok sa patay na cellphone. Hindi ko agad napansin ang mga patak ng luha na nandoon. Tuloy-tuloy ang mga luha na dumaloy mula sa kanyang mga mata.

Shit! s**t! s**t!

Putang ina! Di ko alam kung anong nangyari pero ayaw ko siyang umiiyak ng ganoon! Nadudurog ang puso ko. Dali-dali ko siyang sinaluhan. Hinawakan ko siya sa kanyang mga pisngi upang ituon niya ang kanyang mata sa akin. Luhaan, pula at malungkot ang mga ito.

"Bakit? Anong nangyari Sai!" Tanong ko sa kanya.

Hindi siya sumagot kaya't wala na akong magagawa pa. Inakap ko siya sa aking bisig.

"Sige lang Sai. Ibuhos mo lang sa'kin lahat. Wala akong alam sa nararamdaman mo ngayon pero andito lang ako. Sasamahan kita. Magiging ayos rin ang lahat." Mga pangungusap na tuloy-tuloy na dumaloy palabas ng aking bibig.

Ibaon niya lamang ang kanyang mukha sa aking dibdib. Nakasuot rin ako ng bathrobe kaya't ramdam ko sa aking balat ang init ng mga luha ni Sai. Bawat patak na dumadaloy pababa sa aking tiyang ay gumuguhit. Ang init ng mga iyon ay sumisimbolo sa sakit na kanyang nararamdaman ngayon.

Ilang minuto rin kaming nanatiling ganoon. Tahimik lang siya. Ngunit paglipas ng oras ay unti-unti na siyang humihinahon.

"Nauuhaw ako. Gusto ko ng maiinom." Biglang sabi niya.

Nakayuko lamang siya habang sinasabi iyon. Umupo ako sa tabi niya. Hinawakan ko ang kanyang mga kamay.

"Anong gusto mong inumin?" Tanong ko sa kanya.

"Mainit na gatas." Sabi niya.

Tumingala siya sa akin at kita sa kanyang mga mata ang lungkot. Para siyang batang gustong uminom ng gatas upang makatulog.

"Sige. Sandali lang. Tatawag lang ako para magrequest ng gatas." Sabi ko.

At yun nga ang ginawa ko. Tumawag ako gamit ang telepono dito sa kwarto namin. Ilang minuto lamang ay naihatid na ang gatas na nirerequest ni Cyrell.

Pagkabigay ko nito sa kanya ay mabilis niyang naubos. Para siyang uhaw na uhaw para dito.

"Ang lamig." Sabi niya.

"Hihinaan ko pa ba aircon?" Tanong ko naman sa kanya.

"Wag." Mahina niyang sagot.

"Tama lang." dagdag pa niya.

Kinuha niya ang aking kamay at inilagay sa kanyang bewang na akin namang ikinagulat.

"A-anong ginagawa mo?" Tanong ko.

"Para di na malamig. Ang init ng balat mo eh." Malumanay niyang sagot.

Nanatili na lang akong tahimik ngunit parang awkward ang atmosphere. Hindi ako mapakali kaya't binasag ko ito.

"M-matulog na t-tayo?" Anyaya ko sa kanya ngunit hindi niya ito pinansin.

"Trev..." mahina at malambing niyang sabi.

"Nauuhaw pa ako." Dagdag niya.

"Gusto mo ulit ng gatas?" Tanong ko naman sa kanya.

"Oo." Sagot niya.

"Sige, magrerequest ulit ako sa—"

"Ayoko na nun." Pagputol niya ng aking sasabihin.

Kinakabahan ako sa paraan ng pagsasalita ni Cyrell. Malambing, malimanay at parang may itinatagong mensahe.

"Anong gusto mo?" Tanong ko sa kanya.

Hindi ko alam ngunit unti-unting bumibilis ang t***k ng aking puso. Hindi ko alam kung anong susunod na mangyayari.

"Pwede ko bang..." pagputol niya sa kanyang sasabihin.

"Ano?" Medyo nanghihina kong tanong.

"Pwede ko bang matikman ang gatas mo?" Tanong niya na pumutol ng pisi ng aking pasensya.

Sobrang bilis na ng t***k ng aking puso dahil sa kanyang sinabi.

"Pwede ko bang tikman to?" Sabi niya.

Hindi ko na namalayan na nakalapat na pala ang kanyang palad sa aking hinaharap. Minamasahe niya ito na nagbibigay sa aking ng libo-libong sensasyon.

Hindi ko mapigilan ang paglaki ng aking sandata. Lalo na't si Cyrell na ang mag-isang kumikilos para gawin iyon.

"Ughhh... S-Sa-S-Sai..." hindi ko masabi ang aking gustong sabihin dahil sa magalaw na kamay na gumugulo ng aking utak at p*********i.

Lalong nanlaki ang mga mata ko nang siniilan ako ng halik ni Cyrell. Mapusok at nananabik ang kanyang halik. Hindi na ako nagdalawang isip pa na labanan ito kaya't malayang nagsaluhan ang aming dila sa loob ng bibig ng isa't isa.

"Haaaa... haaaa... haaaa..." sabay naming paghagilap ng hininga dahil sa malalim na halikan.

"Pwede ba, Trevor?" Muli niyang tanong sa akin.

Tatanggi ba ako? Alam kong nasa tamang pag-iisip si Cyrell ngunit alam ko rin nadadala lang siya ng kanyang emosyon, ang kanyang kalungkutan.

Wala na ako sa sarili kong tumango mula sa kanyang tanong.

Shit! Nawawala ang aking gwardya pagdating sa kanya! Gumuguho ang lahat ng binubuo kong pagtitimpi!

Tumayo siya't dahan-dahang kinalas ang kanyang bathrobe sa aking harapan. Patalikod niya itong ginawa. Dahan-dahan na para bang nang-aakit. Hindi ko maikakaila, naakit ako ng sobra doon.

Nahulog na ng tuluyan ang puting roba ni Cyrell sa sahig. Kitang kita na ng aking mata ang kanyang matatambok, makikinis, mapuputi na malarosas at makintab na pwet. Pumintig-pintig ang aking katigasan dahil sa tamis ng aking nasisilayan.

Humarap siya sa akin at lumuhod sa pagitan ng aking mga hita. Nilapat ulit niya ang kanyang kamay sa aking harapan at sinasakmal ang hugis nito mula sa roba.

Ang kanyang mga mata ay matalim na nakatuon lang rin sa aking mga mata. Isang ngisi ang ibinigay niyang ekspresyon sa akin.

Isang ngising malungkot ngunit nagnanais.

Isang ngising mapait ngunit mapusok.