Lorraine's POV
Tumatakbo ako.Nakakapagod.Pagod na ako.Nakatutok ang mga baril sa akin habang ako ay tumatakbo palayo.Takbo ako nang takbo pero parang walang katapusan ang daang tinatahak ko.
Hanggang sa bumangga ako sa isang tao.Napaupo ako pero wala akong naramdamang sakit.Nang iangat ko ang aking paningin ay nakita ko ang isang lalaki.Naiyak nalang ako bigla at napatayo.Bigla ko nalang din siyang nayakap.
"Lance!"
Niyakap ko siya ng mahigpit na halos ayoko nang bumitiw.Buhay siya!Buhay siya!
"Lance,Lance." Paulit ulit kong sinasabi ang pangalan niya.Hindi ko mapigilan ang mga luha ko.
Akala ko wala na siya,akala ko iniwan niya na ako.He cupped my face and smiled at me. "You're safe now."
Pinunasan niya ang mga luha sa pisngi ko. "Don't cry."
I shook my head. "I can't help it."
"
