Mabilis ulit na lumipas ang mga araw. Mas naging abala kami ni Duncan.Nasanay na akong hindi siya nakikita,umaga na siya kung umuwi minsan naman hindi talaga siya nauwi.Wala naman akong magawa.
Kaysa isipin siya inabala ko ang sarili sa pag aaral.Naging maganda ang takbo no'n at marami akong natututunan. Sabi ng teacher kung pagbubutihin ko daw ay maari na akong mag enrol ng college sa susunod na taon.
Naging maganda ang physical at mental na condition namin dahil sa theraphy. Unti unti akong gumagaling mula sa compulsion at tuluyang nawala ang cravings ko sa aking mga stimuli. Malaking tulong ang doctor at ang gamot. Ramdam ko din na mas nakokontrol na ngayon ni Duncan yung sarili niya.
We are getting better.Unti unti na kaming gumagaling.As promise.
Kung meron mang nawala, iyon sigur
