Sofia
NO!No!No! Lord, tell me this only a nightmare! Panaginip lang 'to! Nanaginip lang ako! Hindi! Hindi 'to totoo!
Kinurot-kurot pa ni Sofia ang sarili habang nakatitig sa mukha ng lalaking nasa harap niya ngayon.
Pero wala--naroon parin ito.
Nakatayo. Buhay na buhay. Humihinga.
God, It had been ten years!
Ten years pero tandang-tanda niya ang mga titig nitong iyon.
Ang mga titig nitong pinanabikan niyang muling makita noon.
Nanginginig na inangat niya ang mga kamay habang sapo ang sariling bibig.
"Hindi! Hindi ito totoo! Hindi! Hindi!" she shook her head and averted her gaze towards Gab, asking for an explanation.
But Gab couldn't even meet her gaze.
Alam niya kung bakit.
Dahil guilty ito.
Guilty ito dahil siguro alam nito ang lahat ng nangyari sa loob ng sampung taon pero
