“Will you marry me?” tanong niya habang seryosong nakatitig sa akin.
Halos malaglag naman sa lupa ang aking puso nang marinig ko ang kanyang sinabi.
“Is he really proposing to me? Dito sa harap ng puntod ng mga magulang niya,” tanong ko sa sarili habang pinagmamasdan siya at pilit na pinoproseso sa aking utak ang kanyang sinabi.
“Alam ko na masyadong mabilis ito, pero Eris, seryoso ako,” pagpapatuloy niya.
Still in shock, I stare at him as wave after wave of complex emotions came over me. I wanted to say something, but I didn’t know what to say. I can’t think properly while waves of emotions continue rushing in.
“Marry me,” ulit niya.
I blink my eyes a few times as I lower my head while I bit my lower lip. Para akong kinakapos ng hininga sa sinabi niya. Ang puso ko ay mas lalong bum
