Ambushed Heart

One

NANG tuluyan na akong makalabas sa hotel ay agad akong tumakbo ng mga ilang metro mula sa hotel upang puntahan ang Black Kawasaki Ninja 350 na nakaparada di kalayuan sa hotel.  

Katulad ng mga gamit ko sa mission ay Hindi ko rin iniiwan ang motor ko kahit saan man ako magpunta para in case of emergency na katulad ngayon ay may magamit ako.

Nang makarating ako sa medyo liblib na kadahunan ay agad akong tumigil sa pagtakbo at sinuong ko ang medyo makapal na mga dahon na sinadya kong ilagay para matabunan ang motor ko.

Matapos ng ka unting minuto ay tumambad na sa harapan ko ang Black Kawasaki Ninja 350 na Pag aari ko. 

"What's up buddy?  Kamusta ka dito baby?" Pagka usap ko sa motor ko na para bang sasagutin ako nito.

Napailing ako sa sarili kong  kabaliwan at tsaka sumakay na ako dito.

Dali dali kong pinaandar ang motor ko at dumaan sa hinawi kong kadahunan kanina.

Nang makalabas ang motor ko ay agad ko itong pinaharurut papunta sa abandonang building na sinasabi sa mapa na isenend nila sa email ko.

Medyo tago ang building na ito na pinagdalhan nila kay Hiro.

Nang medyo natatanaw ko na ang building di kalayuan sa kung na saan ako at nakasakay padin sa motor ko ay itinigil ko na ang Pag dadrive at ipinarking ito sa gilid ng kalsada

Nang maipark ko ng maayos ang motor ko ay agad akong kumilos upang pasukin ang building ng mag isa.

"Well,  well,  well,  if it isn't Agent Sparrow the best asset of Crescent Agency, pleasure to meet you" Federick smiled as he bow down a little acting to be a gentleman.

Yes,  I know him!  Siya ang pinakamatagal nang kalaban ng Crescent agency at isa sa mga tinuturing na banta sa bansa.

He is a drug dealer. He also deals high quality and imported guns from the different parts of the world. Gamblings, cyber crime and illegal money. 

Hindi siya mahuli huli kahit Pa ng Dati naming captain dahil sa galing nitong mangblackmail. He's not that strong pa naman. May mas malalakas pa sa kanya pero kinokonsedera na siya na malaking banta sa bansa dahil hindi ito mapatumba tumba. He is a psychologist after all, alam niya kung paano paikutin ang isang tao. Too bad I was born para paikutin ang mga tao. Hindi ko na ito pinag aralan dahil likas na ito sa akin.

Siya ay ibinigay sa Akin bilang isang misyon ngunit katulad ng dati naming kapitan ay Hindi ako agad nagtagumpay dahil blinackmail niya ako gamit si Hiro.  

Nagkaroon kami ng kasunduan na hahayaan ko nalang siya kapalit ng katahimikan ni Hiro. at habang may kasunduan kami ay nagpaplano na ako kung paano ko bibilogin ang ulo niya pero gusto niya atang mapadali ang paglibing sa kanya dahil sinuway niya ang napagkasunduan kaya humanda siya sa akin ngayon.

"Best asset?  Ano bang best sayo?  E Hindi mo nga ako napasuko? Or maybe I'm just very good?  Na kahit ikaw ay Hindi ako kayang mapatumba? "

Sige lang hahayaan kitang magsaya at maniwala sa napakatamis na kasinungalingang magaling ka kompara sa akin.

"Hinayaan kita dahil sa ginawa mong pambablackmail sa Akin pero Hindi ka tumupad sa usapan, kaya pasensyahan na tayo pagkatapos nito"

"Pagkatapos nito ay ikaw ang matatapos,  katulad ng nangyari sa dati mong kapitan! " tumawa siya ng pagkalakas lakas.

"Ako Pa ang tatakutin mo?  HAHAHAHHA may Lima akong tauhan! At may dalawa pang papadating Ikaw?  Mag isa ka Lang"

"Anjan ang kaibigan ko"

"HAHAHHAHA kaibigan mo?  Kaya Pa bang lumaban non?  E isang pitik nalang ata tutumba na yun! " tawa siya ng tawa na halata talagang nasisiyahan. 

Iba ata ang pagkakaintindi niya sa sinabi ko? Iniisip niya na papatulungin ko si Hiro upang patumbahin sila. Im not pathetic, kaya ko silang patumbahin mag isa. Ang ibig kong sabihin ay anjan si Hiro na siyang motivation ko para tapusin silang lahat.

"Boys, ilabas nyo nga yung kinidnap natin at nang makita ng babaeng to na wala na siyang aasahan!"

"Yes boss!"

Agad na sabi ng isa sa kanyang mga tauhan. 

Oh well in all fairness, may mga itsura ang iba sa mga tauhan niya at hindi malalaki ang tiyan.

Mga ilang segundo lang ay lumabas mula sa isang madilim na pintuan si Hiro na hawak hawak ng tauhan ni Federick.

Wala itong Malay kaya hinihila siya ng tao ni Federick. Pinigilan ko ang sarili ko na sigawan ang may hila sa kanya at pinanatili kong kalmado ako.

Pinigilan kong kumuyom ang mga kamay ko sa nakita ko.

Nakahalf naked si Hiro at halatang binasa nila ito dahil basang basa ang buhok nito at nanginginig siya sa lamig.  May mga paso din siya sa buong katawan. Ang mukha niya ay napupuno ng pasa at halata sa gilid ng bibig at ilong nito ang dugo na natuyo na. 

Ang mas nakapag pagpagalit Pa sa Akin ay ang makitang nakatali ang buong kalahati ng katawan niya. 

Bigla siyang binitawan ng tauhan ni Federick kaya tuluyan na siyang napahiga sa semento.

At sa totoo lang isang pitik nalang at tyak matutumba na talaga to. Sobrang bugbug na ng katawan niya.

"Anong ginawa mo sa kanya? " I said in my calmest voice para pigilan ang galet na unti unti nang nabubuhay mula sa loob ko.

"Playing calm huh?  I like that" sabi nito na halatang iniinis ako at talaga namang tumatalab ito dahil nag aapoy na ang loob ko dahil sa galit.

"Btw,  I'm a curious cat you know?  At gusto ko talagang malaman kung ano ang pangalan mo pero ayaw niyang magsalita kaya ayan ang nangyari sa kanya at tsaka gusto ko ring malaman kung ano ang special sayo na ikaw ang tinuturing na pride at malaking asset ng crescent,  para sakin wala namang special sayo,  ang dali mo ngang sumuko dahil lang blinackmail kita eh" Ngayon ay malalaman niya talaga kung ano ang kaya kong gawin.

"Hinayaan kita,  may usapan tayo!  Pero Anong ginawa mo?  Sinaktan mo siya! At saka talaga bang naniwala ka na papalagpasin kita ng ganun ganun lang? Tsaka you always know that Curiosity always kills a cat. So be ready because after this you will be a brainless cat "

"Oh,  chill HAHAHAHA init naman ng ulo nito ang bilis magalit!  Tsaka I perfectly know that. So, Rela--"

"Boss!  Andito na po si Mr.  Wayss! Medyo binugbug lang po namin ng kaunti kasi nanlalaban po boss eh"

"Ah!  Talaga namang ang swerte ko oh?  Ngayon nadagdagan Pa ng dalawa ang tauhan ko at dala nila ang isang tao na mapagkakaperahan ko!  HAHAHAHA hayy!  What a lucky day I have. Oh by the way its okay I dont care about that bastard papatayin ko din naman yun pag nakakuha na ako ng pera mula sa tatay niyang bastardo"

"Let go of me,  you frog! Dont touch me!"

Napantig ang tenga ko nang marinig ang pamilyar na boses na iyon.

Pasimple akong lumingon sa likod ko kung saan pumasok ang isa pang tauhan ni Federick na may hawak na sa taong sumisigaw.

And I'm right!  Si Mr.  H and H ang hawak niya at nagpupumiglas ito!  That's why the voice is familiar.

"Well,  well,  well who do we have here?  Clever Wayys my dear nephew! "

Sabi ni federick at lumapit kay Clever pero imbes na yakap ay suntok ang tumama sa magkabilang pisngi nito.

So,  Mr.  H and H and Federick are related?  O, sayang naman type ko pa naman sana siya. Uncle niya itong demonyong Federick na to?  Pero bakit nya naman sasaktan ang pamangkin niya? At ipapakidnap?

To answer my question Clever spoke. 

"Stop calling me nephew,  nandidiri ako! Youre not my uncle! Youre a bastard!" 

Ang arte naman talaga neto oh! 

"Ah,  always the hard headed Wayys."

Wise?  Clever Wise?  What a smart name!

"I wonder how much money will I get from your bastard father in exchange of his most loved and only heir Clever Wayys? O, your name is really good. Why dont you make your name proud? Be clever and wise! Come on!"

"Talaga bang si daddy ang bastardo?  E diba ikaw naman itong adopted lang? "

Isang malakas na suntok ang muling tumama sa mukha ni Clever dahilan para dumugo ang gilid ng labi nito.

So,  they're not blood related? Well, thats nice I can flirt with him. I giggle with my thought.

"Ako ang nauna!  Nandoon na ako bago Pa nagawa ang daddy mo kaya siya ang bastardo! " sigaw ni Federick.  Napakapathetic naman ng hayup na ito hindi nag iisip. Siguro nabaliw na to dahil sa pag aabsorb ng behavior ng mga patient niya na may mga mental disorder.

"What an ungrateful person you are,  you we're raised by a family but look,  sinasaktan mo ang apo ng mga nagpalaki sa iyo" I told him trying to pissed him off at natawa nalang ako nang magalit siya at sinugod ako ng mga atake.

Nilabanan ko siya ng hand to hand pero di ko muna talaga siya sinasaktan. Binibigyan ko lang muna siya ng mga minor pain na sigurado akong mararamdaman niya ng todo pagkagising niya mula sa pagtulog. Yun ay kung magigising Pa siya pagkatapos ng mangyayari dito.

Nang sa tingin ko ay nabigyan ko na siya ng mga minor bruises ay pinatamaan ko siya ng medyo malakas sa mukha dahilan kung bakit napatilapon siya sa sahig habang hawak ang gilid ng labi niya na agad dumugo. Dahil doon ay agad tumutok sa Akin ang anim na baril mula sa mga tauhan ni Federick.

"May ibubuga ka din naman pala. Nice!"

Sabi nito at pinunasan ang gilid ng kanyang labi na dumudugo. 

"Relax boys,  ibaba nyo ang mga baril nyo" agad namang sumunod ang mga tauhan niyang uto uto. 

"f**k,  I told you to let go of me!  Get away that filthy hands of yours from me! "

"Medyo may kaartehan pala itong pamangkin mo Federick" I said while chuckling to myself. 

"Shut up! " Mr.  H and H shouted at me. 

"You shut up Little ass! I'll be the one that'll save you today"

"Oh,  look,  really?  hahaha How can you save this little wayys?  E Hindi mo nga kayang iligtas itong kaibigan mo,  ah,  what a lucky day! "

"Ano ba talagang kailangan mo sakin? " I asked him still in a calm voice. 

"Gusto ko lang na maging tuta kita!  Then papakawalan ko na itong kaibigan mo at hahayaan ko siyang mabuhay ng Hindi nakikidnap"

"Tingin mo ba papayag ako? "

"Sure you would,  dahil kung Hindi ay gigilitan ko ng leeg ito---"

Natigil sa pagsasalita si Federick ng isa isang nagtumbahan ang kanyang mga tauhan. Napangiti ako ng nakita ang pagkainis sa mukha niya. What what a satiesfying scene.

"You b***h! What the f**k did you do!?" Sigaw ni Federick pero diko lang siya pinansin at tumingin agad ako kay Clever.

"You!  Untie my friend there! " sabi ko kaya Clever upang pakawalan niya si Hiro.

"Stop!  Don't you ever move little Wayys or I'll shoot you straight to your head! "

"Do that at sisiguraduhin kong dalawang utak ang sasabog dito sa abandonadong building na ito. Sa kanya at syempre ang sayo" sabi ko kay Federick at napatayo naman siya ng tuwid ng maramdaman niya ang dulo ng baril ko sa gitna ng ulo niya.

"Bilisan mo na,  gisingin mo na din" nagpasalamat agad ako ng palihim dahil agad namang tumalima si Clever sa inutos ko.

"Ah,  what a wicked woman,  kala mo ba Hindi ako handa sa mga Plano mo?"

With what he said napalingon ako Kay Hiro at nakita ko ang sobrang liit na red dot deretso sa dibdib ni Hiro, sniper!  kaya agad kong pinatama ang palad ko ng patagilid sa leeg ni federick dahilan para mapahawak siya dito kaya nilapitan ko siya sa likod at ginawa siyang hostage. 

Pero sa halip na sakanya ko itutuk ang baril ay initutuk ko ito sa open part ng abandoned building kung saan nakaharap ito sa isang hotel at kung titignan mula doon ay katapat na katapat nito ang building na kinaroroonan namin. Naka dantay sa balikat niya ang baril na hawak ko. Ang hawak ko ngayon ay ang .338 Lapua Magnum na nakasabit lang kanina sa likod ko.

Ang layo ng hotel na kinaroroonan ng sniper ay mga isang kilometro. And the range of the gun that I am holding right now is up to 1,500 meters. Meaning nanganganib na pati ang buhay ng sniper nya. 

"Tell your sniper to f**k off before I pull the trigger,  at pagkatapos ay ulo mo naman ang sasabog! " I hissed to Federick while gritting my teeth. 

"A-amé--- no!  You shouldn't have gone here!  Let me be!"

Sigaw ni Hiro ng nagising siya pero Hindi ko siya tinapunan man lang ng tingin dahil nakatutok ang atensyon ko sa sniper na Hindi padin inaalis ang pagkakatutok niya sa dibdib ni Hiro.

"Tell him! Or you both will die!"

I shouted at Federick.

"Why would I?  You think I'm afraid to die?" Federick said with a smile.  

Kaya walang sabi sabi ay kinalabit ko ang gatilyo ng hawak kong baril at deretso itong tumama sa ulo ng sniper ni federick. 

Federick stop chuckling. Ang akala niya siguro'y nagbibiro lang ako.  Napatulala siya at Hindi makapagsalita dahil sa reaction niya.

"You think I'm joking?  No one messed with my family!" I shouted at him and started to punch him.

Sa pagkakataong ito ay Hindi ko na hinahayaang tumama ang mga kamao niya sa Akin. Ako nalang ang nagsusumuntok sa kanya habang siya ay pilit na pinapatamaan padin ako pero di nya magawa. 

Nagtaggal ang pagsusuntok ko sa kanya hanggang sa mahiga na siya sa sahig dahil sa pagod. Hindi ko napigilan ang galet ko at kusa na itong lumabas kaya pasensya nalang siya. 

Nasa sahig na siya at hawak hawak ang tiyan niya dahil sa sakit siguro ng mga suntok na pinakawalan ko.

Puno na din ng pasa ang mukha niya na namamaga. 

Nang nakita ko siyang namimilipit sa sakit ay Hindi parin ako nakakaramdam ng pagkakontento dahil na rin siguro sa galet dahil sa ginawa nila kaya Hiro na syang nag iisa kong kaibigan at kapamilya. 

Nang di ako nakontento ay agad kong hinugot ang calibre 45 na nakatago sa gilid ng leather pants ko at itinutok ito sa mismong ulo ni federick. 

"No,  no please, dont kill me"

Pagmamakaawa nito. Ayaw pa palang mamatay pero kinalaban ako.

"why would'nt I? I thought youre not afraid to die? What happen? Bkit parang nanginginig ka na sa takot ngayon?"

"You're curious why I'm the best from all of the agents of Crescent?  Oh boy you didn't even get the chance to see the whole thing na kaya kong gawin. The animalistic side of me havent shown yet. Akala komba matalino't magaling ka, so what now?"

I slowly unzipped the zipper of my mask to show my red lips and showed my very sweet but wicked smile.

"I can be any one I want. I can be a stupid b***h, but I can also be the one who will send you to your grave! I am Amélie Selene Omorfi, go to hell bastard"

"No,  I'll do anything you want,  please just let this g---"

Before he could finish his sentence ay umalingawngaw na ang malakas na tunog ng baril na hawak ko. Habang umuusok padin ang dulo nito.

Nagkalat Ang pinaghalong dugo at utak ni Federick sa semento ng building at nakita kong napaiwas ng tingin sina Hiro at Clever sa nasaksihan. 

Agad kong ibinalik ang baril ko sa gilid ko at pinunasan ko ng maliit na tela ang kamay ko.

"No one mess with my family! NO ONE!"

I said in an emotionless voice and made my way to Hiro and Clever na mukhang shocked padin dahil sa nasaksihan.

"Amélie, youre still t-the best. B-but you shouldn't have gone h-here. P-paano kung naisahan ka ng hayop n-nayon?"

Ginulo ko ang buhok ni Hiro dahil sa sinabi niya. Ah, always the thoughtful brother. I smiled at him.

"Dont worry, hindi ko ipapahamak ang sarili ko dahil alam kong sisisihin mo ang sarili mo. Tsaka you know me hindi ako sumusugod ng walang plano at alam kong dehado ako"

"Thank you for coming" Hiro said 

"I'll always come"

Nalipat ang tingin ko kay Clever na nakatingin at nakatulala padin sa nagkalat na utak ni Federick.

When I touch him on his shoulder ay nagulat siya at napaatras.

"Sorry, did I scare you?" I asked him.

"N-no. T-thank you f-for saving u-us"

I just smile at him and turn my gaze back to Hiro.

Tinulungan ko siyang makatayo at saka ko siya inalalayan palabas ng building. Ng mapansin kong di gumalaw si Clever ay lumingon ako sa kanya.

"Hey, ano dito ka lang ba? I'll gonna blow up the building after this"

Dahil sa sinabi ko ay agad siyang tumayo mula sa pagkaka upo at agad sumunod sa akin palabas sa abandoned building.

Nang makalabas kami ay agad kong tinahak ang daan papunta sa motor ko habang nakaalalay padin ako kay Hiro at tahimik namang nakasunod si Clever sa amin na sa wari ko'y nanginginig padin at hindi pa nagsisink in sa kanya ang nangyari.

Nang makaabot kami sa motor ko ay agad kong ibinaba si Hiro at kinuha sa dala dala kong bag ang remote control na dala ko.

Bago ako pumasok sa building kanina ay pinalibutan ko muna ng mga explosive ang palibot ng hotel at inalam ko muna kung ilang tauhan meron si Federick which is pito dahil hindi pa nakakaalis yung sa dalawa sa tauhan ni Federick para kidnappin si Clever.

Gumamit ako ng pitong bug device na may injection na pangpatulog.

That explain kung bakit nawalan ng malay ang pito niyang tauhan.

Nang mapaupo ko si Hiro sa motor ay agad akong humarap sa building at walang pag aalinlangan na pinindot ko ang red button at saka naman ang pag sabog ng building.

Pagkatapos ng ginawa ko ay humarap ako kay Clever at tinanggal ang mouth mask na suot ko.

When he fully see my face his eyes widen in shock.

"I-ikaw! A-anong?"

"Dont worry I wont hurt you"

"I-I k-know, but who are you really?"

"You dont need to know, and now I want your cooperation"

"What do you want me to do? I'll do it because you saved my life"

"I'll perform a hypnosis on you so I want you to look at this" I told him pertaining to a circle necklace na hawak ko.

"But, I dont want to forget this"

"You have to"

"No, I'll do everything but not this"

Dahil sa sinabi niya at sa determinasyong nakikita ko sa mata niya ay talagang hindi niya susundin ang utos ko kaya inilabas ko ang handgun na nakatago sa gilid ko at itinutok ko ito sa ulo niya.

"Look at the necklace" I told him with the coldest voice.

"No, please I dont want to forget this"

Idiniin ko ang baril ko sa ulo niya kaya wala siyang nagawa at tumitig sa hawak kong necklace.

Sinimulan ko agad ang hypnosis sa kanya.

Matapos ang ilang minuto ay nakahiga na si Clever sa semento at wala na itong malay.

Sakto naman ang pag alingawngaw ng siren ng pulis sa kabilang side ng abandonadong lugar kaya agad na akong sumakay sa motor ko at pinaharurut ko ito kasama si Hiro.

"Iiwan mo talaga siya doon?" Hiro asked.

"Tsaka kawawa naman siya gusto niyang maalala ang lahat pero binura mo ang alaala niya"

"I didn't fully erased it, tsaka alam mo namang para lang yun sa kaligtasan niya"

"What do you mean with you didnt fully erased it?"

"Not that ginusto ko na wag burahin lahat pero kasi dumating na ang mga pulis kaya diko natapos lahat"

"Oh, so there's a possibility that he will remeber this in due time?"

"Yes" I answered Hiro and sighed.