Nasa tapat kami ngayon sa isang hotel.
Di ko alam kung ano ang pangalan. Di kasi ako natingin sa taas eh. Inshort, hindi ako natingala. Bakit? Iakw ba? Natingala ka ba pagnasa passenger’s seat ka? Syempre di dba?
Nalingon ka lang sa may gilid. O ide yun din ang ginawa ko. Hahaha.
Pagkalabas ko mula sa pagkakabukas ni Godric ng pintuan nung car niya, tiningala ko ang pangalan nung restaurant. Aba! Blue Generation Restaurant? Takte! Ilang milyones ba inuubos nitong mga taong ito araw araw? Tsk. Hanep eh.
Nakangiti na naman sa akin si Godric sa reaksyon ko.
Hinawakan niya kamay ko at ipinulupot sa arms niya. nagtanong na din ako.
“Uhm, Godric, pati ito, inyo din ba?”, nakocurious talaga ako sa kanya.
“Half lang, the other half sa Tito ko. May counterpart kasi si Da dito.” pagpapaliwa
