"Tama na please," sigaw ko ng makita ang paghihirap na dinadanas nila sa loob ng building
Alam kong hindi naman iyon totoo pero ang sakit paring makita ang nangyayari sa kanila
"Erika we can't stop it already. You can't stop the games in the middle of it," sabat naman ni Andy saakin
"But Andy masyado na silang nasasaktan! Can't you see!?" hindi ko ba mapigilang huwag mapaluha
"BAKIT HA? BAKIT? NOONG IKAW BA ANG SOBRANG NASAKTAN NAKITA BA NILA? NAISIP BA NILANG TIGILAN KA? HINDI DIBA!? I AM DOING THIS FOR YOU, BECAUSE OF YOU SO PLEASE ERIKA JUST CUT IT OFF!" sigaw niya kaya natahimik ako
Nakikita ko sa mga mata niya ang galit na kahit na pinaparusahan na nila ang mga kaibigan ko ay nandoon parin ang galiy sa puso niya na mukhang kailan man ay hindi mawawala.
Iyan ang pinagkaiba nami
