Maaga akong na gisinng at bumangon dahil papasok pa ako sa trabaho, agad akong nag luto ng pagkain namin ni Harmony dahil napag usapan naming ako palagi ang mag luluto dahil ako ang pinaka marunong mag luto sa aming dalawa. Agad na akong nag handa ng lulutuin, nakapag grocery naman na rin kami kaya naman ma bilis lang akong nakapag luto.
Nang makapag luto na ako ay agad akong nag punta sa kwarto ni Harmony at agad akong kumatok sa may pintuan ng kwarto niya.
"Harmony," tawag ko sa kanya mula sa labas. Napa nguso naman ako nang wala akong na ririnig sa loob ng kwarto niya kaya naman nilakasan ko pa ang pag katok hanggang sa ma rinig ko ang pag kilos niya sa loob at ang pag bukas ng pintuan.
Na kita ko siyang gulo gulo pa ang buhok niya at naka paikit pa talaga ang mata niya nang humarap siya sa akin.
“Ang aga,” naka ngusong sambit niya sa akin. Napa ngisi naman ako sa sinabi niya sa akin at bahagyang napa iling. Hindi pa siya na sasanay na kailangan bago alas otso ay nasa kumpanya na kami, hindi pwedeng mauna pa ang boss namin sa amin.
“Kailangan nating maging ma aga, baka hindi tayo maka tagal sa trabaho,” sambit ko sa kanya. Tumingin naman siya sa akin habang nag lalakad kami papunta sa dining room para kumain.
“Kahit siguro ma late ka ay hindi ka tatanggalin ng boss mo,” naka taas ang kilay na sagot niya sa akin. Inambaan ko naman siya nang batok dahil sa sinabi niya sa akin kaya agad siyang tumakbo papunta sa dining room.
“Bakit totoo naman?” sagot niya sa akin habang kumu kuha ng pagkain habang ako naman ay pa upo na sa upuan ko.
“Ewan ko ba sa kanya, sa lahat ng pwedeng kunin bilang secretary niya, ako pa talaga ang na isip niyang kunin,” naka ngiwing sambit ko sa kanya.
“Mahal ka pa non,” naka ngising sagot niya sa akin. Tumaas naman ang kilay ko sa sinabi niya.
“Don’t make me laugh right now, hindi na niya ako mahal,” sagot ko sa kanya at napa iling. Baka nga hinire niya lang ako para pahirapan sa trabaho, at siguradong kasal na rin siya dahil dalawang taon na rin naman ang lumipas.
“Bakit ka niya i hihire kung hindi ka na niya mahal? sige nga,” hamon sa akin ni Harmony. Napa ngiwi naman ako sa sinabi niya at bahagyang napa iling.
“Para mag higanti sa pag iwan ko sa kanya dalawang taon na ang naka lipas,” walang pag aalinlangan kong sagot sa kanya. Na tawa naman ito sa sinabi ko at bahagyang napa iling.
“That’s too outdated, girl,” sagot niya sa akin pero agad naman akong napa iling.
“What can I say then?” sagot ko sa kanya habang kuma kain. Napa iling naman siya sa sinabi ko. Wala rin naman akong ma sabi at ma isip na dahilan kung bakit ako ang pinili niya at pwede namang si Harmony nalang pero ewan ko ba sa kanya.
“Pero aminin mo, he is so successful now, kayang kaya ka na niyang ipag laban sa parents niya, lalo na sa mommy niya kapag nagka taon na mahal ka pa rin niya,” naka ngiting sambit ni Harmony sa akin.
Na ramdaman ko ang pag tambol at pag bilis ng t***k ng dibdib ko sa sinabi niya at bahagyang napa iling.
“Imposible ‘yan,” nata tawang sagot ko sa kanya.
“Walang imposible sa taong nag mamahal, kayang kaya ka rin naman niyang ipag laban noon pa, dahilk pwedeng pwede niyang itake over ang company nila pero ayaw mo nang ganon hindi ba? at ikaw mismo ang umayaw, kaya wala na siyang magagawa pa roon,” sagot ni Harmony sa akin.
Napa yuko nalang ako dahil sa sinabi niya, hindi ko rin naman alam ang sasabihin ko kay Harmony. Alam ko namang kasalanan ko ang nangyari years ago, ma bilis akong bumigay dahil pamilya ko na ang na dadamay.
“You didn’t let him fight for you back then,” Harmony stated, that left me shocked and unable to speak.
“Yeah, it was my fault,” sagot ko sa kanya. Napa tingin naman siya sa akin at bahagyang ngumiti.
“It’s not entirely your fault dahil na iintindihan ko kung bakit na punta ka na sa ganoong desisyon, hindi mo kasalanan na pini pilit ka ng mommy niya at dina damay niya sina tita at tito,” naka ngiting sagot ni Harmony sa akin. Napa ngiti naman ako sa sinabi niya at tumango.
“You’re right,” naka ngiting sagot ko sa kanya at bahagyang gumaan ang pakiramdam ko dahil sa sinabi niya, siguro all these time nag hahanap lang ako ng validation na kahit papaano ay tama ang ginawa ko.
Pagka tapos naming kumain ay agad na rin naman kaming pumasok sa kwarto namin at naligo, napa ngiwi ako nang ma kitang wala akong damit halos na pwedeng ipang trabaho kaya naman pinili ko ang pinaka desente sa mga damit ko.
“Kailangan nating mamili ng mga damit,” sagot ni Harmony sa akin pagka labas ko nang kwarto. Tumango naman ako sa sinabi niya at sumang ayon.
“Sa sunday,” sagot ko sa kanya. Tumango naman siya sa akin at inaya na akong lumabas at pumasok ng kumpanya. Nag lakad lang kami para na rin bumaba ang kinain namin, nang makarating na kami sa kumpanya ay nag hiwalay na kami nang destinasyon at umakyat na ako agad sa opisina ni Nashton.
Agad akong umupo kung saan ang pwesto ko at hinintay ko siyang dumating, hindi naman nag tagal ay dumating na siya. Agad akong tumayo para batiin siya.
“Good morning sir,” naka ngiting bati ko sa kanya. Napa tigil naman siya sa pag lalakad at tinitigan ako, agad naman akong yumuko dahil sa kahihiyan dahil bakit kailangan pa niya akong titigan?
“Good morning too, Siana. Can I get a coffee please?” tanong niya sa akin. Tumango naman ako sa kanya.
“Right away sir,” sagot ko sa kanya at agad akong pumunta sa pantry para ipag timpa ko siya nang kape, alam ko pa rin naman ang timpla ng kape niya kaya naman hindi ako na hirapan sa pag titimpla, pagka tapos ko itong ma timpla ay agad akong dumiretso sa loob ng opisina at agad kong pinatong sa lamesa niya ang kape niya.
“Thank you,” sagot niya sa akin. Tumango naman ako sa kanya at tumalikod pero akma palang akong mag lalakad ay tinawag na naman niya ako.
“Siana,” tawag niya sa akin. Naka ngiti akong bumaling sa kanya.
“Yes sir?” naka ngiting tanong ko sa kanya.
“I want pastries,” sagot niya sa akin. Ngumiti naman ako sa kanya at tumango.
“Sure sir, wait a minute,” naka ngiting sagot ko sa kanya at na iinis na tumalikod. Hindi ko alam na nahilig na pala siya sa pastries, siguro ay baker ang napa ngasawa niya at pinag be bake siya nito.
Kumuha nalang ako ng pastries sa pantry at agad na nag lakad pa pasok sa opisina niya.
“Here’s your pastry sir,” sagot ko sa kanya. Tumango naman siya sa akin at bahagyang ngumiti.
“Thank you again,” naka ngiting sagot niya sa akin. Ngumiti naman ako sa kanya at tumango ulit.
“You are doing your job greatly,” sambit niya sa akin. Muntik na akong ma tawa sa sinabi niya pero hindi ko tinuloy ‘to baka ma inis pa siya sa akin.
“Thank you sir,” naka ngiting sagot ko sa kanya.
“Siana?” tawag niya sa akin. Lumingon naman ako sa kanya at nag babanta ko siyang tinignan.
“Why are you looking at me like that?” nata tawang tanong niya sa akin kaya sinamaan ko siya nang tingin. Kahit gustuhin ko man maging propesyonal sa harapan niya ay parang hindi ko ata magagawa dahil sa pang iinis na gina gawa niya sa akin ngayon.
“Nananadya ka ba?” naka taas ang kilay na tanong ko sa kanya. Kinalimutan ko na munang boss ko siya.
“What? of course not!” defensive niyang sagot sa akin kaya mas lalong sumama ang tingin ko sa kanya.
“I swear, hindi ako nananadya,” naka ngising sagot niya sa akin.
“Siguraduhin mo lang dahil baka makalimutan kong boss kita at empleyado mo ako,” pag babanta ko sa kanya.
“And what will you do?” naka taas ang kilay na tanong niya sa akin. He is clearly enjoying what’s happening right now, but I don’t. I am so pissed right now, really.
“Malalaman mo kapag inubos mo ang pasensya ko,” sagot ko sa kanya. Ngumuso naman siya sa harapan ko kaya napa hugot ako nang malalim na hininga. Siya pa rin naman ang Nashton na nakilala ko noon, pero parang mas naging makulit siya ngayon, ibang iba siya kung paano siya i describe ng mga empleyado niya rito.
“Didn’t you miss me?” naka taas ang kilay na tanong niya sa akin. Muntik na akong ma ubo sa naging tanong niya.
“I don’t,” sagot ko sa kanya. Agad naman siyang napa ngiwi sa sinabi ko.
“So heartless Siana,” sagot niya sa akin pero inirapan ko lang naman siya.
“Alam ba ng asawa mo na ganyan ka sa secretary mo ngayon?” naka taas ang kilay na tanong ko sa kanya. Kumunot naman ang noo niya sa sinabi ko.
“I don’t have a wife nor a girlfriend, Siana. I am very much single, and ready to be your boyfriend again,” naka ngiting sagot niya sa akin. Na tawa naman ako sa sinabi niya at na iling. Mas lalong gumaan ng pakiramdam ko sa sinabi niya.
Hindi ko alam na iyon lang pala ang gusto kong ma rinig para ams lalong mapanatag ang buong pakiramdam ko, ang malaman na hindi niya pinakasalan ang babaeng nirereto sa kanya ng mama niya.
“Feeling better now?” naka ngiting tanong niya sa akin kaya naman tinaasan ko lang siya nang kilay pero hindi ako sumagot, iniwan ko nalang siya sa loob ng opisina niya para makapag trabaho siya nang ma ayos.