My Mommy's Diary

MMD 14

Maru

Nagising ako sa mga nag sisigawan mula sa baba, chineck ko yung orasan ko kung ano oras na. Umagang umaga may nag sisigawan? 5:30 pa lang ng umaga tapos ganito? Okag lang sila? Sino sino kaya yung nasa bahay dahil ngayon lang nangyari yung ganito.

Gusto ko pa sana matulog kaso hindi ko na natiis yung ingay kaya dahan dahan akong lumabas ng room ko at sumilip mula sa hagdanan.

There she was, standing beside the old man but still handsome like her. Nasa harap nila si mommy na naka crossed arm at si nanay na nasa gilid. Tumingin banda saakin yung babaeng na meet ko kahapon lang sa ice cream shop kung nasaan ako kaya tumingin din sila mommy doon at agad ako linapitan.

"I'm sorry Maru, nagising ka ba namin? " apologetic na tanong ni mommy saakin saka ako pinababa kaya bumaba agad ako at umiling.

"No mommy, i got thirsty. " pag sisinungaling ko, saka humikab. Tumingin ako sa bisita saka kay mommy. "Who are them, mom? "

"Maru, anong sinabi ko sayo kahapon ng umaga lang? " naka pamewang na tanong niya sakin.

"Don't talk to strangers, I'm–"

"We're not a stranger to our apo, Maureen! " saway sakanya ni errr lola Mellisa.

"Yes, you are! In the first place, you didn't support us. "

"Excuse me, but alam niyo po ba na ampon ako? " ako na ang nagsabi dahil ayoko ma dissapoint sila lalo. Mas mabuti ng maaga masabi, tumingin sila ng naguguluhan kay mommy.

"Go to your room Maru, clean yourself first or try to get back to your sleepy. It's still too early. "

–

Pagkaligo at pagka bihis ko ay may tumutulak saakin na mag basa sa diary ni mommy, kaya habang nag susuklay ay binuklat ko yung diary.

"Mom, i love her! " hindi ko napigilan magtaas ng boses sa harap ng mga magulang ko. Patawarin niyo ako pero ayokong pinangungunahan sa desisyon ko at bakit ko isusuko ang taong gusto ko makasama ng habang buhay.

"Do you hear yourself? You loved a girl like you, a woman. Malaki ka na Maureen, onti na lang doctor ka na. Isusuko mo yun para sakanya? "

"May pangarap kami ma, magiging doctor na din naman siya–"

"I don't care! Nalilito ka lang, it's just a infatuation.. " sabi ni mom saka pabalik balik na naglakad sa harap ko, si dad naman ay naka upo lang habang naka crossed arms. Nag iisip yan kung ano sasabihin at gagawin.

"Infatuation? For 8 years? Gosh mom, you must be kidding. " natatawang sabi ko dito, yes umabot kami ng Astrid ng 8 years at hanggang ngayon. Sa loob ng 8 years na yun, puno iyon ng saya, sakit, away at kung ano ano pa. Sabay namin lahat ginawa, sabay kaming nangarap at sabay namin iyon tutuparin.

"I'm asking for a blessing. " simpleng sabi ko saka tumingin kay dad.

"Okay, payag ako. " simpleng sabi ni dad na ikina ngiti ko ng sobra.

"No! Nahihibang ka na ba Sage? "

"No Mellisa, si Maureen na lang ang anak natin hindi pa ba natin hahayaan kung saan siya masaya? Kung naandito si Mauro ay sigurado akong ipagtatanggol niya din ang bunso natin. " tumayo na si Dad saka dumiretso kung nasaan ang mga wine namin.

"Alam kong hindi lang yun ang rason na gusto mo Sage, gusto mo may magdala din ng apilyido natin. " masungit na sabi ni mom kay dad.

"Sino bang may ayaw doon Mellisa? Kung saan sasaya ang anak ko, doon ako. "

"Anak ko din yan, Sage. " may kinuha si dad sa drawer na folder at lumapit saakin bago binigay ito saakin.

"Fertilized sperm of your brother, baka kakailanganin mo nasa hospital lang natin. " he wink at me na ikinangiti ko lalo, oh my gosh. How do i deserve my dad? He's the best.

"Thank you, dad. "

"Sage! "

"You're welcome bunso, Astrid Silvestre is a good catch and a wonderful woman to be with you. "

"So, naging sila nga. " nahahanga na sabi ko, yung 8 years na yun ay matagal na. Alam kong mas matagal pa dun yung pinag samahan nila ni Astrid, hindi naman siguro sila hahantong sa iba't ibang bansa para lang magpakasal.

Kay Astrid kaya napunta yung fertilized sperm ng kapatid ni mommy? Kung siya nga, nasaan? Buhay pa ba o patay na din siya? Wait nga lang, hindi pa naman sure kung sino.

"Anak, bumaba ka na daw para kumain! " sabi ni nanay mula sa pinto habang kinakatok niya iyon, sumigaw ako na susunod na po at binasa muli yung huling parte..

I thought the first person we will understand and support you in this world is your parents but it's not, it's just you and me but that doesn't mean I don't love them anymore. They just need to realize that no matter what happens or the situation is, they need to support their child or they will lose it.

Mom, dad I'm sorry to disappoint you but this is who I am and I love Astrid. Ayokong mag sisi sa huli because I know, Astrid is the one for me and who will i spend my life with.

"That's what love can do and how powerful it is. " bigla ko na lang nasabi at tinago yung diary. Tahimik akong bumaba hanggang sa makarating na ko sa hapag kainan.

"Maru. " tinawag ako ni mommy at pinapunta sa tabi niya habang nasa harap namin yung mga magulang niya. "Let me introduce you first to them. "

"No, kami na. " naka ngiting sabi nung matandang babae habang nakatingin saakin. "I'm Mellisa Hortillano, your lola and this is my husband–"

"Sage, Sage Hortillano apo. " lumapit yung matandang lalake saakin at binuhat ako saka yinakap. Bigla tuloy bumilis yung t***k ng puso ko at para bang sobrang saya nito.

"Oh my gosh, don't cry darling. " no, I'm not crying. These are the tears of joy.

"Napagkasunduan namin na pwede ka nila kunin saakin nang Tuesday and Thursday even Saturday basta huwag aabot ng sobrang gabi. Sila na din ang maghahatid sundo sayo in that days. They want to spend time with you okay? Don't worry, we have still time to bond okay? But now when you are with them, just enjoy. Afterall they are your grandparents. " mahabang sabi ni mommy saakin saka ako hinalikan sa noo.

Kahit hindi man sabihin nila, alam kong hindi pa din sila okay. Nakakatuwa lang dahil they accept me as their grandchild kahit na ampon lang ako ni mommy.

This is a blessing.

––