Slowly, I opened my eyes to the reality. Wala pang dalawang minuto ang itinagal dahil sa isang iglap lang ay nagkaroon ng trahedya. It was an overall chaos but my real problem was… who would I choose?
Nakahinto ang paparating na bus kanina, umuusok ang mga gulong at makina. I saw no passengers through the window, thank God. Ang dalawang driver naman ay kabababa lang at patakbo sa kung sino ang nasagasaan. Some trucks were also stopping because of the horrific scene.
I could feel my heart racing in my chest. Nawala na ang iniingatan kong katahimikan kanina at gusto nang kumawala ng buong kaluluwa ko. Natulala ako sa aking kinatatayuan, nakatakip ang dalawang palad sa bibig. I felt like I would scream if I didn’t.
But… exactly for whom?
Para kay Tom na nasa kabilang parte ng kalsada?
