Nang tuluyang sumarado ang pinto ay nagsimula na akong lamigin. Maaaring masyadong malakas ang hagupit ng hangin mula sa maingay na dalampasigan sa labas. Maaaring ding sa bukas ng bintana.
“So...” He cleared his throat.
I sat up, gathering the sheets around me. “Uhh… G-Good morning, I guess.”
“Yes,” tango niya.
Tahimik lang kaming nagtititigan sa isa’t isa. It was awkward as hell.
I was the first one to avert my eyes from his. Sinubukan kong magtingin-tingin na lang ng mga palamuti sa loob ng suite. Sa tingin ko ay unang beses kong mag-a-appreciate ng mga ganitong klase ng kwarto dahil lang sa wala akong magawa. I liked how the sliding doors were open so the sound of waves was at least filling the silence between us.
Suddenly, I realized that I still didn’t know his name. In my hea
