Chapter 40
Halos mabato ako sa aking kinatatayuan dahil sa naging tanong niya. Hindi kaagad ako nakapagsalita, nakatitig lang ako sa mga mata niyang may ipinapakitang takot at pagsisisi ngayon.
"H-hon, answer me please." Pagsusumamo na niya.
"Is it true? Totoo bang muntik ka nang mamatay sa panganganak?"
Nangingilid na ang kanyang mga mata at ng mabagal akong tumango ay parang gripo na ang kanyang mga luha sa pagtulo. Kaagad niya akong niyakap ng mahigpit at doon nag-iiling, ayaw tanggapin na minsan na ring nanganib ang aking buhay.
Mabilis akong nahawa sa kanya ng bumalik na naman sa aking isipan ang pangyayaring 'yon.
Natatandaan ko pa....
That was days before my due date and I was already in the hospital. Maaga talaga akong nagpadala sa hospital kasi hindi ko mapigilang mag-isi
