"She's mine"
1216 Words
Magdamag na hindi nagpakita si Lion. Ibig sabihin lang no'n, ligtas si Belleza pansamantala kaya naman naging maluwag ang paghinga niya buong gabi.
"A-aray!" daing niya nang maramdaman ang sugat sa kaniyang pwet.
Nahirapan siyang gumalaw dahil do'n. Kahit malapad at malambot ang kama ni Lion ay hindi man lang niya magawang mahiga roon nang komportable dahil sa kaniyang iniinda. Natatae pa man din siya pero natatakot siyang umere dahil makirot pa rin.
Inabot niya ang makapal na kumot at ibinalot sa nanlalamig niyang katawan. Giniginaw siya. Sira kasi ang suot niyang damit na pinunit ni Lionzo kahapon. Walang naghatid sa kaniya ng maisusuot. Ilang beses din niyang sinubukan na patayin ang Aircon ang kaso ay hindi niya alam kung paano. Palibhasa lumaki siya sa lugar na walang kuryente.
Tumunganga siya sa kisame na kakulay ng mga mata ni Lion. Bigla niyang naalala kung paano tumitig ang mga iyon sa kaniya kahapon habang hawak niya ang mukha nito. Wala itong imik, himalang hindi ito nagalit at tila wala rin sa sariling napahawak sa kaniyang kamay na nakadampi sa pisngi nito. Nakita niya sa mga mata nito ang tila pangungulila at pagmamakaawa na huwag niyang alisin ang kamay niya rito. Para itong tuta na naglalambing sa kaniya. Iyon ang unang beses na nakita niya ito sa ganoong itsura. Napakainosenteng tingnan. Napakaamo ng mukha na walang bahid na anumang kasamaan.
Sinubukan niyang bawiin no'n ang kaniyang kamay pero ayaw nitong pakawalan. Ngunit nang matauhan ay kusa rin itong bumitaw.
Ang sabi ni Ethan, gumaling na raw si Lion pero sa nakikita niya, hindi siya kumbinsido. O ginagawa lang nilang dahilan iyon para pagtakpan ang mga kawalang-hiyaang pinaggagawa nito?
Bumukas ang pinto at napaatras siya sa kama nang makita si Rozz. Seryoso na naman ito. Kailan ba ito ngumiti? Lahat yata ng mga tao roon maliban kina Ethan at Drew ay parang mga pinagsakluban ng langit at lupa.
Pinagmasdan niya si Rozz na umupo sa couch, paharap sa kaniya. Tinitigan siya nito, mataman, matiim. Naasiwa siya kaya umiwas siya rito ng tingin.
"What did you do yesterday?"
Nilingon niya ito. "Ha?"
"Anong ginawa mo? Bakit umiyak si Lion buong gabi?"
"Ha?!" Nanlaki ang mga mata niya. "D-di nga? Umiyak siya buong gabi?"
Bumuntong-hininga ito at umayos ng upo. Ipinatong nito ang magkabilang siko sa mga tuhod saka pinagsalikop ang mga daliri. Ang tsokolate nitong mga mata ay pinag-aralan ang gulat na nakikita sa mukha niya.
"Tell me what did you do. What did you say to him."
"W-wala... Wala akong ginawa. Gusto ko siyang sampalin pero hindi naman iyon natuloy. Nagulat na nga lang ako, bigla na langs iyang natulala habang..." Natigilan siya nang maalala ang itsura ni Lion. "B-basta. Wala akong ginawa."
"He came from your room yesterday. He went straight to the mini gym. He just sat there on the ring, staring blankly, crying. Para siyang bumalik bigla sa Lionzo, ten years ago. He kept calling out for his Mommy and his sibling. He kept apologizing to them for not being able to save them. I wonder what you did to make him cry like that."
Wala rin siyang idea. Hindi niya alam kung ano'ng meron sa palad niya kahapon at tila gustung-gusto iyon ni Lionzo na maramdaman sa pisngi nito.
Lumabas na si Rozz pero naiwan pa rin sa kaniya ang katanungang iyon. Nakatulugan niya ang pag-iisip, at nagising na iyon pa rin ang laman ng kaniyang isip.
Biglang bumukas ang pinto at agad siyang napabangon sa gulat. Ang dibdib niya ay parang nabundol ng mabigat na bagay sa pag-aakalang si Lionzo na naman iyon. Pero nang makita si Brook ay napanatag agad ang loob niya.
"Brook," sambit niya habang tinatakpan ang harapan ng kumot.
Tuluy-tuloy ito sa pagpasok, dire-diretso hanggang sa makalapit sa kama. Umupo ito sa harap niya at hinawakan ang kaniyang mukha.
"Belle..." Ang dating blanko nitong mga mata ay nabahiran ngayon ng halo-halong emosyon. "Are you hurt?"
Nasaktan? Siya?
Ang tanong nito ay nagdulot ng biglaang emosyon sa kanya. Nanikip ang dibdib niya at hindi na niya napigilan ang sarili. Napayakap siya rito at napahagulhol sa bisig nito, bumuhos ang lahat ng kanyang emosyon dahil sa pag-aalala ni Brook. For the first time, she felt like she had someone on her side.
"Brook, gusto ko nang umuwi... Parang awa mo na, pauwiin niyo na ako. Ayoko na rito. Hindi ko kaya! Hindi ko na kaya!"
Gumanti ito ng yakap sa kaniya. Mahigpit. Pati paghinga.
"I'll save you, Sienna. I promise, I'll get you out of here."
Natigilan siya.
Sienna? Sino si Sienna?
Humiwalay siya rito para tanungin ito ngunit nanigas ang kaniyang panga nang mamataan ang matangkad na lalaking nakatayo sa pintuan.
'Lionzo!'
Naitilak niya nang wala sa oras si Brook na para bang nahuli siyang nakagawa ng malaking kasalanan. Kabado niyang tiningnan si Lion. Sumalubong sa kaniya ang tila kutsilyong mga mata nito. Sa likod naman nito ay naroon si Rozz na may pag-aalala sa mga mata. Mukha kararating lang ng dalawang.
Naramdaman ni Brook ang paninigas niya. Kahit hindi ito lumingon ay alam nitong nasa likod si Lion. Dahan-dahan itong tumayo at humarap sa dalawa.
"Brook!" mariing tawag ni Rozz na may hatid na warning sa tono. Ngunit ibinalewala ito ni Brook at hinarap si Lion.
"Lion—"
Nawalan ng control sa sarili si Lion at sinugod nito si Brook saka sinuntok nang maraming beses. Hindi lumaban si Brook , panay lang ang salag nito. Gusto niya itong awatin pero hindi siya makagalaw.
"Lion! That's enough!" Buong lakas na tinulak ni Rozz si Lion at kinwelyuhan. "Si Brook 'yan! He's a brother, Lion! Calm down! Don't let anger control you!"
Lumala lamang ang galit ni Lion sa ginawa ni Rozz kaya ito naman ang sinapak ng lalaki. Napalupagi sa sahig ang huli. Pero tulad ni Brook ay mas pinili nitong hindi patulan si Lion.
"Brook! Ok ka lang?" nag-aalala niyang tanong at wala sa sariling napasugod dito. Tinulungan niya itong makabangon. "Brook..."
Nag-nosebleed ito at putok ang labi. At bukod sa tama sa mukha ay may sugat din ito sa gilid ng mata. Masyadong malakas ang mga suntok na pinakawalan ni Lion at naglikha ng sugat sa mukha nito. Namilipit ang puso niya sa labis na awa dito. Hindi niya napigilan ang maluha habang hinahaplos ang mukha nito.
"Brook, sorry," mahina niyang sabi. "Dahil sa akin—"
Napasinghap siya nang biglang may humatak sa braso niya patayo at halos pabalibag siyang ibinalik sa kama.
"You like this b***h? Huh?!" sigaw ni Lion kay Brook habang hawak pa rin ang kaniyang braso. "She's mine, Brook!" Pagkawika no'n ay bigla siya nitong hinila at pilit na pinaluhod sa harap nito. Pagkatapos ay nilingon si Brook. "Only mine!"
Binuksan ni Lion ang zipper ng pantalon at inilabas ang kahabaan nito. Nanlaki ang mga mata niya at sa takot ay napaatras siya sa kama. Hinabol siya nito, dinakma ang buhok at hinila palapit. Napaiwas ng tingin ang dalawang lalaki.
Iningudngod ni Lion ang kaniyang mukha sa p*********i nito. Pinipilit siyang ipasok iyon sa kaniyang bibig pero nagpumiglas siya.
"Suck it!"
"Ayo--" dumeritso sa bibig niya ang p*********i nito at parang lobo iyon na hinipan at bigla na lamang dumoble ang sukat nang maramdaman nito ang init sa loob ng kaniyang bibig.
Hindi na siya nakatiis at kinagat ang p*********i nito.
"Ugh! b***h!"
- Writer
