Slave to his Slave (Dark Sanctuary Series)

"Ruthless and Heartless"

"BELLEZA..."

She froze at the dining room entrance, her eyes locking with Lionzo's intense gaze that seemed to strip her bare.

"Stunning," nakangiti nitong sabi.

She was wearing a v-cut sleeveless dress in fiery red, complemented by the bold red stilettos that elevated her presence. Bagay sa kaniya, at lingid sa kaniyang kaalaman, pinupuri na ngayon ni Lionzo ang sarili dahil ito mismo ang pumili ng outfit niyang iyon.

Dahan-dahan siyang humakbang dahil hindi sanay sa matataas na takon ngunit lalo lang niyang napukaw ang p*********i nito sa kaniyang maingat na galaw.

Nakapwesto si Lionzo sa kabisera na parang prinsepe. Maayos ang suot, parang iyong nakita niya noon sa mga magazine ng dati niyang kaklase. Pictures of wealthy men, celebrities, and businessmen in tuxedos, formal attire, and expensive watches on their left wrists.

Hindi niya namalayang nakatunganga na pala siya sa mukha nito, na tila isang obra maestra ng magaling na manlilikha. Ang matibay na panga nito, perpektong ilong, at malalim na abuhing mga mata na tila may bagyo at misteryo ay parang tinutunaw ang kaniyang kaluluwa. Iniwasan niya ang mariing tingin nito at bumagsak ang kaniyang mga mata sa mga labi nito. His lips, sculpted into a heart shape, were smooth and irresistibly alluring.

'Gwapo pero kriminal naman.'

Ganito ba ang bagong mukha ng isang demonyo?

Dinampot ni Lion ang wine glass at sumimsim ng red wine nang hindi inaalis ang tingin sa kaniya. Ang mga mata nito ay nangingislap na naman sa pagnanasa habang pabalik-balik ang malagkit na titig sa kaniyang dibdib na halos nakaluwa na sa kaniyang suot.

Nakalantad din ang kaniyang iniingatang mga hita. Sa sobrang ikli, kunting tuwad lang ay lalabas na ang kuyukot niya kaya tuloy hindi siya mapakali at panay ang hila pababa sa laylayan ng suot.

"Sit," utos ni Lion.

Sumunod naman agad siya. Umupo siya sa kabilang dulo ng mesa habang naglilikot ang mga mata sa paligid.

Malawak ang silid-kainan na may marangyang desinyo at kagamitan. The stunning chandelier above the ceiling, adorned with real diamonds, was a proof to Lionzo's immense wealth.

"You can feast, Belleza," malambing nitong saad na nagpabalik sa atensyon niya.

Napatingin siya sa mahabang mesa na puno ng masasarap na pagkain. Amoy pa lang at itsura ay masarap na. Pero hindi man lang siya natakam. Gutom siya ngunit walang gana. Ito ang magiging unang hapunan niya nang hindi kasalo ang kaniyang Tatang. Gusto niya nang umuwi. Kailangan niya nang umuwi!

Napatingin siya kay Lion nang bigla nitong sininyasan ang tatlong lalaking kanina pa nakabuntot sa kaniya. Isang matandang butler at dalawang binata na kaedad lang niya. Ang mga ito ang nagbihis sa kaniya kanina.

Agad nagsilabasan sa silid-kainan ang mga ito matapos sinyasan ni Lion. Wala siyang nakikitang katulong na babae. Lahat ng kasama sa bahay ay pawang mga lalaki, na may magkakaibang agwat ng edad.

Bumagsak ang paningin niya sa agaw-pansin na kamay ni Lion. May suot itong malaking singsing. Isang gold na may malaking bato na kulay itim. Wala siyang gaanong alam sa mga alahas pero batid niyang hindi biro ang halaga ng suot nito. Katumbas yata ng buhay ng tao ang halaga no'n. Pero matutumbasan ba ang halaga ng buhay ng isang tao? Kung tutuusin ay hindi pero sa mundo ng mga makasalanan at sakim, ginagawa na lang nila itong laruan. Lalo na ang lalaking nasa harap niya ngayon na walang awa kung pumaslang. Pero aminin man niya o hindi, naipagpasalamat niya pa rin ang pagligtas nito sa kaniya mula sa mga manyakis na iyon, kahit na nangangahulugan iyon ng walang katiyakan niyang kaligtasan.

Biglang umangat ang sulok ng mapulang labi ni Lion. Napakurap naman siya nang mapansing matagal na pala itong nakatitig sa kaniya.

"Ako ba ang gusto mong kainin?" nanunuyang tanong nito.

Mabilis siyang nagbaba ng tingin.

"Eat now, darling."

Hindi siya gumalaw. Naglalaro sa isip niya kung paano na naman magmakaawa rito na palayain siya.

"Don't make me say it twice. You will not like the consequences," banta nito na ikinaigtad niya.

Dalawa na lang sila sa loob ng dining room kaya sobrang linaw at sobrang lakas ng dating ng boses nito. Para na naman siyang ginagapangan ng yelo sa gulugod.

"S-sir." Lumunok siya at matapang na sinalubong ang abuhin nitong mga mata. "P-please, let me go."

"Come again?"

"Pakawalan niyo na po ako."

Tumalim ang mga mata nito, at umigting ang mga panga. Halatang hindi nito nagustuhan ang sagot niya.

Kinabahan siya. Naalala na naman niya kung paano nito walang pag-aalinlangan na binaril sa ulo si Mr. Tiongzon, pati na 'yong isang lalaki sa gubat. Natatakot siyang baka biglang mapasukan ng hangin ang utak nito at barilin din siya bigla. Pero wala ring mangyayari kung magpapatalo siya sa takot. Walang mangyayari kung hindi niya susubukang makiusap.

Bumunot siya nang hininga, tinatagan ang sarili bago nagsalita ulit, "Please, sir. L-let me go home—"

"Let's eat."

Napakuyom siya. "Sir, please..."

Tiningnan niya ito sa mga mata habang ang luha ay unti-unti nang namuo.

"Promise, wala akong pagsasabihan tungkol sa nakita ko. Please... Please, pakawalan niyo na ako. Kailangan ako ng tatang ko. May sakit siya!"

Ibinalewala nito ang kaniyang pagsusumamo at itinuon ang atensyon sa pagkain. Humiwa ito ng steak, tinusok iyon ng tinidor saka isinubo. Naghigpitan ang muscles sa matatag nitong panga nang ito ay ngumuya.

Pati sa pagkain ay nakaka-tense pa rin itong panoorin. Puno ng kapangyarihan ang bawat galaw nito. Matatakot ka talagang gambalain ito pero hindi pa rin siya nagpadala sa takot. Kahit may instinct nang bumubulong sa kaniya na itigil na niya ang ginagawa niya dahil baka ikapapahamak niya iyon nang mas maaga ay nagpatuloy pa rin siya.

"S-sir... Kailangan ko na talagang umuwi. I need to see my father. He is alone and sick."

"You'll see him only when you give yourself to me."

Napapikit siya nang mariin.

'Isa pa, Belleza. Isa pang subok. Baka sakaling maawa na siya,' sa isip niya.

Huminga siya nang malalim bago tumayo. Ramdam pa niya ang bahagyang pagnginig ng kaniyang mga tuhod sa kaniyang paghakbang. Umikot siya sa mesa at lumuhod sa mismong tabi nito. Naroon ang pag-aalinlangan pero susubukan niya pa ring makiusap. Umaasa siyang maaawa ito sa kaniya at pagbibigyan siya.

"Sir, please... I'm begging you."

Dahan-dahan na kumapit ang nanginginig niyang mga kamay sa laylayan ng suit nito. Nagsimula na rin siyang humikbi, parte ng kaniyang planong kuhanin ang loob nito. Baka nga sakaling maawa ito sa kaniya kapag umiyak siya.

"P-please, sir—"

Ngunit kabaliktaran ang nangyari. Umalingawngaw sa paligid ang matinis na kalansing ng mga kubyertos nang pabagsak nitong ibaba ang mga iyon sa plato. Napaigtad siya. Tiningala niya ito at kitang-kita niya ang pagkislap ng galit sa mga mata nito habang mariing lumagok ng tubig sa goblet. Pagkatapos ay tumanghod sa kaniya.

"You seem to be looking for another type of food."

Natuon ang paningin niya sa mga kamay nitong dumapo sa kandungan nito. Kinalas nito ang suot na sinturon at ibinaba ang zipper ng pantalon.

"A-ano'ng..." Nanlamig ang buong katawan niya nang mapagtanto ang binabalak nito.

Ngali-ngali siyang napaatras. Agad naman nitong nadakma ang kaniyang ulo.

"Huwag!"

Pwersahan nitong inilapit ang kaniyang mukha sa kandungan nito. Sa bawat panlalaban niya ay lalo siya nitong isinusubsob. He's suffocating her! Panay na ang kalmot niya sa kamay nitong pumipigil sa ulo niya pero tila hindi ito tinatablan. Maiikli rin kasi ang mga kuko niya kaya hindi ito nasusugatan.

Nang iangat nito ang kaniyang mukha ay agad siyang napanganga upang humigop sana ng hangin pero isang malaking pagkakamali pala iyon. Dahil ginamit nitong pagkakataon ang pagbukas ng bibig niya para maisubo nito sa kaniya ang kargada nitong nag-uumigting sa laki.

"Ouhmp!" Pinuno nito ang kaniyang bibig, nilahat dahilan para sunud-sunod siyang mabilaukan.

"Ahh, f**k! It's pure bliss. Uhh!"

Pakiramdam niya ay umabot na sa kaniyang lalamunan ang kahabaan nito. Hindi na naman siya makahinga habang paulit-ulit nitong idinidiin ang p*********i nito sa kaniyang bunganga.

Tumulo ang kaniyang luha habang kinokontrol nito ang paggalaw ng kaniyang ulo. Taas-baba na animo'y naghahasa ng sandata sa bunganga niya.

Sa tuwing idinidiin nito ang mukha niya sa kandungan nito ay napapaduwal siya. Malaking tao ito. At sobrang laki rin ng kargada nito.

"Mmbh!" Sinuntok niya ito sa hita. Lalo naman nitong ibinaon ang kaniyang mukha sa kandungan nito habang sarap na sarap sa ginagawa.

"Ahh... Belleza... f**k!"

'Tangina mo!' mura niya sa isip.

Humaharang na sa lalamunan niya ang malaki, matigas at mahaba nitong sandata.

Nang matantiyang nanghihina na siya ay kusa siya nitong pinakawalan.

Napaatras siya at bumagsak sa sahig. Paulit-ulit siyang sumisinghap ng hangin habang miserableng umuubo.

Narinig niya ang mahina nitong tawa, parang demonyong kinikiliti ng mga insekto. Aliw na aliw ito sa itsura niyang pulang-pula. Damn! She'd never met a man so ruthless and heartless in her entire life!

"So, are you gonna eat with me now, or do I need to force-feed you with my c**k?"

Hawak ang sariling leeg ay matalim niya itong pinupukol ng tingin. "Potangina mo!"