UHDS 50

1478 Words

SOMEONE'S POV: "Sa tingin ba nila magiging masaya ang ang buhay nila? Hanggat nandito ako, hinding-hindi ko ipaparamdam sa pamilya na 'yan ang kasiyahan." Mariin kong sabi habang nakatingin sa picture ng mag-ama na ito. Gustong-gusto ko na ring punitin at itapon, subalit kailangan ko munang pabagsakin ang pagmumukha nila bago ko masayang pagpira-pirasuhin ang mga litratong nasa akin. Tok. Tok. Tok. Dinig kong katok mula sa labas ng aking opisina. Hindi na rin ako nag-abala pang magsalita sapagkat kilala ko na ang papasok dito, hindi ko pinapapasok ang ibang tao sa opisina ko kung wala rin naman silang sasabihin sa akin na maganda. Nakita ko si David na nakasuot ng formal na business attire, and I think kakaalis niya pa lang sa pagtatrabaho niya sa labas. Dahan-dahan din itong naglakad

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD