Chapter 32

1366 Words

Hindi ko maimulat ang mata ko. Ang sakit ng ulo ko at tanging nagsisigawang boses lang ang naririnig ko. "Kasalanan ko lahat Ky." Boses ng isang babaeng umiiyak. "Ayokong makausap ka ngayon Pam." Dinig ko ang tinig ng pighati sa isang lalaki. "Hindi ko siya tinulak, sinubukan kong kunin ang kamay niya!" Humagulgol ito sa pag-iyak. "Alam ko Pam, umalis kana. Ayaw muna kitang makita." "Hindi ako aalis hangga't hindi siya nagigising." Naramdaman kong may humawak sa kamay ko, hindi ako makamulat, hindi ako makagalaw, hindi ako makapagsalita. "Limang araw na Kash, imulat mo na ang mata mo.. please." *** Dahan-dahan kong iminulat ang mga mata ko. Isang puting kisame ang aking nadatnan at isang puting kwarto. Ang lamig din ng paligid dahil sa aircon. Nang tumingin ako sa gilid ay n

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD