I was crying when Sean woke up. Bumangon siya kaagad at tinanong ako kung anong nangyari.
Binitawan ko ang phone niya at niyakap ko siya.
"I'm so sorry for being selfish, Sean," I cried.
"You're not as selfish as you think. Selfish ka lang kasi ayaw mo kong mapunta sa iba, 'di ba?" he said and giggled. Finally, nakaramdam na ko ng kapanatagan sa loob ko. Maybe I was just overthinking everything.
"Tara na, mag-impake na tayo. Magb-book na rin ako ng flight pauwi ng Manila," dagdag niya.
"Uuwi tayo?" tanong ko.
"'Di ba gusto mo na umuwi love?" tanong din niya.
"'Wag na tayong umuwi. Nag-ipon ka pala for 3 years para makapag-travel tayo. Sana sinabi mo edi sana nag-ipon rin ako," pagsusungit ko.
"Alam mo, I planned all of these since our first year. Nagpursigi
