That Time In July

Kabanata 12

A person doesn't always say what's inside their head. If they can handle the pain they are feeling, then they are good to go.

-----------------------

Chapter 12

"It's nice seeing you two get along with each other." He said in the middle of our ride.

I looked his way. "You never told me she'd apologize."

"I did not. But Kylo did." Sumulyap siya sakin saglit.

"Kylo?"

"Felix."

Oh. "Uh-" iniisip ko kung nakalimutan ko ba o wala talaga. "Hindi ko maalala."

"Sa gabi ding iyon gusto niyang humingi ng tawad sayo. Pinigilan nga lang ni Kylo."

Oh that time.

"We we're driving towards home that time. He called." Sumulyap ulit siya sa akin.

Tumango ako naalala na sa wakas. It felt good. Really really good. Sa mga nagdaang nangyari, people don't really apologize to me. They never did. Kasi akala nila, it is all just a lie. I ignored them, because I couldn't do anything about it. Ang hirap magpaliwanag sa mga taong kahit anong gawin mo, hindi at hindi sila makikinig. I always replayed scenarios in my head, of them apologizing, pero wala eh. Kaya ngayong may humihingi ng tawad, alam ko na ang gagawin.

The next day came faster than the usual. I slept early, I slept better than the other nights here at San Pedro. Nakapag paalam na naman kami ni Gray kanina, uuwi lang saglit para magpalit ng damit.

Pumili ako ng regalo para sa nanay ni Dorothy ng mag tanghali. Since hindi ko pa naman talagang kilala, I picked up alcohol. Early dinner ang celebration kaya pagkatapos ng shift, agad kong nakita si Gray sa lobby. We headed home to change into a more fit clothes. Afterwards, dumiretso na kami sa bahay nina Dorothy.

Nakarating kami ng mas maaga kaya naabutan pa namin silang naghahanda. Surprise party kasi kaya wala pa ang kanyang ina. Sinundo pa ito ng kanyang ama sa Municipyo, kung saan ito nag tratrabaho. May isang nakababatang kapatid si Dorothy na kasama sa paghahanda ng surpresa para sa kanilan ina.

Tagumpay ang naging planong surprise birthday party. Hindi rin daw talaga nakatunog ang kanyang ina sa hinandang party ng anak, kaya laking tuwa ni Dorothy at ng nga kasamahang tumulong para maging matagumpay ang event.

Matapos naming kumanta ng birthday song, nag pasalamat muna si Dorothy sa mga tumulong at sa mga pumunta para maki celebrate. Gayun din ang kanyang ina, nagpasalamat ito sa mga nakadalo at sa mga regalo.

May lamesang nakalaan sa mga kaibigan ni Dorothy sa kanilang bakuran, duon umupo at tumambay ang mga ito kasama na kami ni Gray. Nasa loob kase ang nga katrabaho at kanilang kamag-anak. Ngayon ko lang rin napansin kung sino sino ang naroon. Halos kompleto naman ang grupo, pwera lang sa bagong kasal na nasa Baguio parin ata hangang ngayon.

"Kamusta ka na Gwen?" asked Samantha, isa sa nga kaibigan ni Dorothy.

Dorothy's not here, busy siguro sa pag eentertain ng mga tao sa loob ng kanilang bahay.

"I'm fine Sam, thanks for asking." I replied.

"We promise no alcohol for you this time." Dugtong niya pa. "Buti at pumunta kayo?"

"Yeah." I awkwardly said.

I don't know how to lengthen my reply to them. Naramdaman ata ni Gray iyon kaya iniba ang topic. Uminon ako ng tubig at nagpatuloy sa kinakaing dessert. Wala kasi akong close sa grupo kaya hindi ako masyadong nakakampanti. Tho Gray and Blaze are there, still, iba parin talaga kabag babae.

"Are you good?" Hindi ko alam na nakabalik na pala si Dorothy sa lamesa.

"Yes, thanks by the way, for inviting us over."

"No problem, sana nag enjoy kayo, tho I'm not sure kung nag-eenjoy ka ba." She awkwardly laughed afterwards.

"I'm enjoying naman, there's an awkward feeling pero, kaya naman." I smiled.

Nasa tabi ko siya umupo kaya kami ang nakapag usap at sina Sam na nasa tapat namin. We talked about her plan on going abroad. Her friends are supportive of her decision. Unti unti rin nawala ang awkwardness na nararamdamn ko. I've loosen up a bit, and it's good. Naglagay ng Cali si Gray sa banda ko. Lumingon ako sa banda niya at nakitang may alak na sa lamesa.

"Thanks."

Tumango siya at nagpatuloy sa pakikinig sa usapan. Sa banda naman namin may mga alak na rin silang hawak pero wala sa banda ko. Nakita ni Dorothy ang Cali na hawak hawak ko.

"Good thing nagsabi si Gray niyan." She said pertaining to the Cali in my hand.

Nagpatuloy ang usapan namin hangang sa nakapag desisyon silang mag camping. Dahil doon, ang kaninang dalawang grupo ay naging isa para mas mapag planohan ang gaganaping camping.

"Uy Gwen, sama kayo ah. Gray." Sabi pa ni Chad, isa sa mga kaibigan nilang hindi taga PNP.

"Kaylang ba kayo off ni Felix para makasama kayong dalawa?" Tanong ni Samantha.

They planned the date and the things needed for the camping. Nakinig lang ako habang umiinom ng Cali.

"You going?" Gray asked in the middle of planning things.

I looked at Dorothy who heard Gray's question. "Sasama ka?" I asked.

"Kung gusto mong sumama, sasama ako."

"I've never tried camping before, kaya kung sasama ka sasama ako."

"Great!" Dorothy said clapping her hands. "Sa amin ka ni Samantha matutulog."

"I'll bring the bigger tent para kasya tayo." Samantha said na nakiking rin pala.

"Just bring comfy clothes."

"And some jackets too."

I enjoyed planning with the girls, ang mga lalaki kasi ang naka assign para sa location at mga dapat pang dalhin aside sa tents. Habang kaming mga babae ang nagpaplano sa mga pagkain at snacks. I find it fascinating to actually plan with them, kasi the last time I remembered, we were not in a good relationship because of the stunt Dorothy pulled. Pero ngayon, It's good to actually be included in thier plans.

"You'll be joining right?"

That voice almost made me jump. I was waiting for Gray to finished smoking so we could go home. Tumingin ako sa taong nasa gilid ko. He's looking at me like he's contemplating on saying something.

"Camping?" I asked.

"Yes."

"Definitely."

"Good."

He looked at me for a while before he averted his gaze to where Gray was. Ilang sigundo pa bago siya naglakad patungo sa tinitingnan niya.

What's keeping me forget about the reason I came to San Pedro was because I was busy with the unexpected things I've already did, and the stunt Dorothy pulled, which I am thankful for. It helped me to not think about things I dont want to remember. But this one, that guy over there, is adding something to the sleeping memories inside. He's not waking it up, no. But I dont like where this thing might be going. He's not doing anything, he's just being him. But there is something with it I could not pinpoint. Is it me? Or he's just being obvious towards me?

Kinausap niya si Gray kaya napatingin ito sa akin bago tuluyang inubos ang sigarilyo at pumunta sa banda ko. I looked at Felix only to find out he's walking towards where his car is.

(Song recommendation: RUN by Becky Hillls, Galantis)