"May hinihintay ka ba?"
Ang baritonong boses niya ang nagbigay ng kakaibang kaba sa puso ko.
Napalingon ako sa banda niya, at inakalang siya ni Neo. Halos kasi magkapareho ang boses nila.
"S-Sir Faust," tipid na ngiti ko. At inayos ko na ang sarili.
I was waiting for Neo and kept looking at his balcony. Kanina pa lumubog ang araw, at kanina pa ako pabalik-balik rito sa labas. Nagbabakasakali na andiyaan na siya, pero wala pa.
"Good evening, Sir," ulit na saad ko.
He smile a little bit and nodded.
"I don't think Neo will be home tonight. He called me and so I came here to checked. Hmp, ito pala ito," sabay iling niya at pilyong nakatitig sa akin.
Kumurap na ako nang makailang beses at napalunok lang din.
"P-po?" hiyang tugon ko sa sarili.
Umatras na ako nang dalawang hakbang
