Ilang linggo na mula ng makabalik ako mula sa Burias. Pero hanggang ngayon ginugulo pa rin ako ng bwesit na lalaking ‘yon. Ginugulo niya parin ang utak ko na hanggang ngayon mas lalo lang nadagdagan ang mga tanong ko.
“Ayusin mo ang sarili mo. Baka makita ka ng mga kaibigan mo.” Pagod kung tiningnan ang sarili ko sa salamin. Ilang taon na pero wala pa ring nagbabago sa’yo, bagkus mas lalo ka lang lumala. Napaigik ako ng isang matigas na bagay ang tumama sa ulo ko. “Are you deaf? I told you to fix yourself. You’re so stupid!”
I tried to smile and endure the pain. “Babe, kumain ka na ba? Ipaghahanda na kita.”
“Damn it! Sinabi ko bang gawin mo ‘yon para sakin? Wag mo akong lalong binabadtrip, Sav. Isa pang labas mo kasama ang mga lintik mong kaibigan mas malala pa diyan ang gagawin ko.”
