Chapter 12

2669 Words
Yenri pov: Tapos na ang project ko Dito sa korea kaya Naman ay tinawagan ko agad si ate Maria sa Japan. "Hello?" Tanong Niya sa akin. "Ate Isabela!" sigaw ko sa telepono. Ginawa ko iyon dahil nabalitaan kong bumalik na si Travis kasamà ang Anak Niya na si Saphira. I miss her, I miss her face, her hug. Kung hindi lang dahil sa aksidente na nangyari 8 years ago, baka magkasama pa kami sa Japan. Maya-maya lang bigla akong pinatayan ni Maria ng telepono at Alam ko ang dahilan noon. Me and ate Kejin already knew that Saphira was traumatized because of the what happened 8 years ago, Kejin told me the effect of trauma, Amnesia. Pagtapos ako babaan ni Maria ng telepono, agad na akong naligo at nagimpake ng dadalhin ko pabalik sa Japan. Kinuha ko na din kanina pang umaga ang Channel set na ireregalo ko sa pamangkin ko syempre. Saphira is my friend at parang pamangkin ko na din. Sadly, she can't remember me dahil sa nangyari. Pumasok ako sa banyo at doon ay naligo at pagtapos ay tinanggal ang lahat ng damit ko sa aparador at nilagay sa malaking maleta. "Chaeyoung! I will goback to Japan tomorrow. Tell them it's emergency." sigaw ko sa kaibigan ko nagsstay sa hotel kung Saan ako nakatira. "Yes I will! Becareful!!" sagot Niya sa akin. Agad ko nilagay ang mga damit ko sa maleta at inihiwalay ang bag kung Saan nakalagay ang regalo ko kay Saphira. Ate Yen will see you again for 8 years na hindi kita nakita. 8:34 na Dito sa Seoul, gabi na rin kaya niyaya ko muna si Chaeyoung na kumain kaming dalawa. "Chae let's eat!" yaya ko sa kaniya at agad Naman siyang lumabas sa kwarto Niya. "Sit." utos ko at umupo Siya sa harap ng maliit naming lamesa. "Yenri I will miss you. Pagbalik mo Dito, pasalubungan mo ako ha." sabi Niya sa akin sabay kuha ng chopsticks sa lagayang katabi ko. "Yeah maybe I'll stay in Japan for 5 years or more than years." sagot ko sa kaniya. "Ang layo Naman Yen." nguso Niya sa akin. "Hahaha it's emergency Chae, I also miss my niece there so alam mo na." tawa ko sa kaniya. "Hmpp! Eh ako? Hindi mo ba ako mamimiss?" nguso Niya sa akin. "Syempre mamimiss kita noh. Pero they really need me." sagot ko Naman sa kaniya at tumawa nalang. "Sige na nga." sagot Niya sa akin. This drama queen, she's either sad or gusto nang mamatay. She's Soo Chaeyoung, my closest friend in korea at ang kasamà ko lagi noong trainee palang kami. Sorry I have to leave Korea for the sake of my mates, they need me, I need them. We need each other, so I called this reunion. Tomorrow is my flight 4:00 am morning. I have to sleep early para magising ng maaga. "Hmm matutulog na ako Chae ha, ikaw na bahala hehe." paalam ko kay Chaeyoung sabay pasok sa kwarto nang makita kong 9 na ng gabi. Agad ko pinaandar ang Aircon ko at sinarado ang bintana sabay Patay sa ilaw at lampara para madali akong makatulog. [fast forward] Nasa Airport na ako at bago makarating Dito nagiwan ako ng note na nakadikit sa refrigerator namin para malaman ni Chae na umalis na ako. Ang babaeng iyon pa Naman ay matutulog ng maaga at nagigising ng tanghali, she's strange kaya imbis na gisingin, nagiwan nalang ako ng note na umalis na ako. Seoul to Japan is almost 2 hours at flight ko ay 4 pero nandito na ako kanina pang 3:25 dahil sa haba ng pila ng mga tao. Nang tawagin na ang Korea to Japan, agad na akong tumakbo papunta sa pila at sumingit singit pa sa pila. I'm a model and actress pero hindi Nila ako marerecognize dahil sa suot kong balot na balot. Pumila na ako agad at umakyat na sa eroplano sa oras na 3:53. Pumunta ako sa VIP plane seats at umupo doon ng komportable. Agad kong tinawagan si Kuya Andy na ipaalam na nakasakay na ako sa eroplano. (phone ringing) "Hello Yen?" bungad ng bagong gising lang na Boses ni kuya. "Kuya sorry sa istorbo ha kakaakyat ko pa lang sa eroplano tatawag ako ulit pag nandiyan na ako ha " sabi ko Dito. "Hmm sure sure, ingat diyan ha." sagot Niya sa akin. "Yes kuya thanks love you." bati ko Dito sabay Patay sa cellphone ko at pinindot agad ang Airplane mode. Kuya Andy, the sweetest kuya in the world, I didn't include travis Kasi totoo Naman. He's mean at may attitude din but he's also sweet a bit? Just like her daughter, Saphira. Nang naramdaman kong gumagalaw na ang eroplano, nagpasya akong matulog muna dahil sa sobrang tahimik at lamig sa loob. [2 hours later] "Hello Kuya Andy, I arrived." sabi ko kay kuya Andy noong tawagan ko Siya. Bumaba na ako sa eroplano at pumila para kunin ang mga maleta ko. "Miss Yenri this way please." alalayan sa akin ng babae dahil kilala Niya ako. "You are Miss Joo Yenri right?" Tanong Niya sa akin. "Yes you know me??" ngiti ko sa kaniya. "Yes I am your fan!" sagot Niya sa akin. "Can we take a picture?" yaya Niya sa akin. Oh God this girl what a cute fan of me haha. "Sure!" sagot ko Naman sa kaniya at nagselfie kami. "Is that Soo Yenri??" rinig kong Tanong ng mga tao na nakakita sa akin. Shoot where's my mask!? My scarf!! I remember I put them in my bag at there's no time to get them. "Miss Yenri! I am one of your Fan!" sigaw ng Ibang tao. Ang iba Naman ay kinukuhaan ako ng litrato at ang iba ay nginingitian ko lang. "Yen!" rinig ko sa pamilyar na Boses. "Kuya? Kuya Andy!" kaway ko kay kuya nang makita ko Siya na papalapit sa akin kasamà ang apat niyang guard. Tumakbo ang apat na guard sa akin at pinalibutan ako, si Kuya Andy Naman ay lumapit sa akin agad at tinulungan ako sa bitbit ko. "Kuya!!" yakap ko sa braso Niya. "Tara na ang dami mo palang fans ha." bulong Niya sa akin at kinuha ang bag ko. Naglakad na kami palabas ng airport habang nakapalibot pa din sa amin ang apat na guard na dala Niya. "Nandito na din ba si Kuya Roger? Saka si Akina?" Tanong ko kay Kuya Andy pagkapasok namin agad sa sasakyan. "Nope, sila nalang ang hinihintay." sagot sa akin ni Kuya. "Where's Saphira??" Tanong ko Dito. "Still sleeping." maikli niyang sagot sa akin. "Sana Naman hindi ako asarin ni Rafael pagbalik ko noh." dagdag ko pa Dito para hindi maging tahimik ang loob ng sasakyan. "He's drunk. May kasalanan pa Siya kay Maria kaya hindi Siya puwedeng magising." tawa ni Kuya Andy. "Hahahaha what did he do?" Tanong ko Naman Dito. "Nahulog Niya yung favorite na baso ni Maria noong naghahanap Siya sa taas ng aparador." sagot sa akin ni Kuya Andy. Tumawa nalang ako ng malakas at tiningnan ang phone ko. "Oh ate Kejin texted me. She said na dumaan daw Tayo sa Minimart, paggising daw ni Saphira kailangan Niya ng fresh milk." sabi ko kay kuya Andy. "Ok. Mike, change our way go to the nearest mart." utos naman ni Kuya Andy. Agad kami lumiko ng daan at pumunta sa maliit na store. "Huwag kana bumaba, baka may makakita pa sa iyo. Ako na ang bibili." sabi sa akin ni Kuya Andy. "Sige. Ay kuya bili kana din pala ng chocolate bar." ngiti ko sa kaniya at sinara ang bintana ng sasakyan. Maya-maya lang ay bumalik na Siya na may dalang dalawang plastik at agad na pumasok sa sasakyan. "Here your chocolate bar." bigay Niya sa akin ng maliit na plastik. "Thanks!" sigaw ko Naman sa kaniya habang nakangiti. "Still haven't change ha. You like chocolate pa din." sabi Niya sa akin. "Hmm." tango ko sa kaniya. "Saphira, she can't remember you so act normal ok?" sabi sa akin ni kuya. "Yeah I know." sagot ko Dito. "Sir we're here." sabi sa amin ni Mike at pumasok agad sa gate ng Mansion. "Guess we're here." sabi ni Kuya Andy sabay baba sa sasakyan. "Just go inside already sila na magaayos nito. Rest." sabi sa akin ni Kuya Andy. Hehe he knows that I'm f*******n to get tired at baka magalit ang manager ko. "Sure kuya puntahan ko lang si ate kej." sagot ko Naman sa kaniya. Agad akong pumasok sa pinto at pumunta sa kitchen. "Wow for 8 years kabisado ko padin bawat sulok ng Mansion huh?" sabi ko sabay lakad papuntang kitchen. "Ate Kejin!!!" sigaw ko sa buong Mansion. "Hmm." kita ko kay Rafael na natutulog sa Sofa. "Pfft!! HAHAHAHAAHA What are you doing here??" lakas kong tawa sa kaniya na natutulog lang. Whatever... Pumunta na ako direkta sa kitchen at hinanap si Ate Kejin. "Ate?? Ate??" hanap ko sa kaniya. "Uhh! This sucks!" rinig kong sigaw mula sa loob ng Refrigerator. "Huh?" lito kong Tanong at binuksan ang reff. "Wahh!!" gulat kong sigaw nang biglang may nakita akong tao sa loob nito. "Shhhh! Stop your a*s from shouting!" hawak nito sa bunganga ko. Saphira? Is this Saphira? She looks like Agatha. Wait... What? Agatha? But she looks like Matrilla at the same time. "Saphira?" Tanong ko sa kaniya. "You know me?" Tanong Niya sa akin. "Of course! I am Yenri. Soo Yenri." pakilala ko sa kaniya. Yeah I remember, it's worse than break up my friend forgotten me. "O-ok." sagot Niya sa akin at agad na sinarado ang refrigerator. "Hey Get out. I have a gift for your." sabi ko sa kaniya sabay upo sa upuan. "You have?" Tanong Niya sabay bukas sa pinto ng reff. "Yes." sagot ko sa kaniya. She's like a Cat. Agad kong pinakita sa kaniya ang isang supot at binigay ito. "Is this for me?" tanong Niya sa akin. "Yes. Open it." sagot ko sa kaniya. Kumuha Siya ng gunting sa drawer at agad na ginupit ang gift wrap. "Woah! This is Chanel right!?" excited niyang Tanong sa akin at kinuha ang laman mula sa plastik. "Hahaha yeah. Do you like it?" Tanong ko sa kaniya. "I do!!" laking mata niyang sagot. "Hey Saphi, I'm looking for you nandiyan ka lang pala." bungad ni Kejin sa amin. "Oh Yenri nandito kana pala." lapit sa akin ni ate Kej at yakap. "I miss you ate Kejin!!" yakap kong mahigpit sa kaniya. "Hahaha me too." sagot Niya sa akin. "Kejin Look! She have a gift for me!" sigaw ni Saphira sa kaniya. "Ahahaha is that true, then that's good for you." ngiti sa kaniya ni ate Kejin. "You called me Kejin!? I told you it's Auntie!" gàlit sa kaniya ni ate. They look cute, Sana ganiyan pa din kami kaclose ni Saphira. "Hahahahaha!" sigaw sa kaniya ni Saphira at agad na umakyat sa taas. "Damn this brat." reklamo ni ate Kejin. "Oops hindi ba nasa taas si ate Maria? I should greet her!" sigaw ko kay ate Kejin sabay takbo pataas. "O-ok!" rinig kong habol Niya sa akin. "Maria!!" sigaw ko paakyat sa 2nd floor. "Shut up damn it." kita kong reklamo ni Vince na nagtotoothbrush. "Pfft!! Are you brushing your hair outside?" tawa ko sa kaniya. "Tsk! f**k off." pagtataray Niya sa akin. "Sus!! f**k off. Baka sabihin ko kay ate Kej-" pagpupumiglas ko nang bigla Niyang hawakan ang bibig ko. "Quiet Just go in! Magigising mo pa si Travis eh!" Reklamo Niya sakin. "s**t oo nga pala sorry hehe." wahig ko sa kamay Niya sabay takbo paloob sa kwarto ni Maria. "Maria! Maria! Ate Maria! Isabela!" sigaw kong mahina kay Ate Maria pagpasok ko sa kwarto Niya. "Hi!" ngiti sa akin ni Saphira. "Damn!" sigaw ko nang bigla ko siyang nakitang nakangiti at umiilaw ang mga mata. Why are you so cute!! Lumapit ako sa kaniya na nakaupo sa tabi ni Maria na natutulog. "Why are you so cute huhu!" lapit ko sa kaniya sabay kurot sa mga pisngi nitong malaki pa sa anti stress na bola. "Ouchhh!!!" reklamo Niya sabay nguso. Hahaha great she's not avoiding me. "Maria! Maria! Look that Joo Yenri gave me a set of Channel." sigaw ni Saphira sa kaniya paggising nito. "H-Huh? Yenri?" rinig kong bulong Niya. "Ate Bella!!" sigaw ko sa kaniya at niyakap siya. "Yenri!?" gulat niyang sigaw, Kinusot Niya ang mata Niya at umupo ng tuwid. "Saphira, can you go out for a minute? We will have a private conversation." ngiti Niya kay Saphira. Lumabas si Saphira hawak ang regalo ko sa kaniya at ngumiti sa aming dalawa. "Sit down." utos Niya sa akin nang bigla akong tumayo. "What do you want to tell me ate Bella?" tanong ko sa kaniya habang nakangiti. Nagusap kami tungkol kay Saphira at sinabihan ako ng kung ano ang nangyayari ngayon kaya kailangan naming bumalik sa Japan. "Just act normal okay?" habol Niya pa sa akin. Lumabas na ako ng kwarto at bumaba sa kusina para magalmusal kasamà ni Saphira at ang iba pa. "Kejin!!" sigaw ko mula sa hagdan. "Damn so noisy Yen!" rinig kong sigaw ni Vince sa akin pabalik. "Hahahahaha!" tawa ko at lumapit kay Kejin at bumulong sa kaniya at nagtawanan kaming dalawa. "Totoo ba?" Tanong Niya sa akin habang nakatingin kaming dalawa kay kuya Vince. "H-Hey what did you tell her?" gàlit na Tanong ni Vince sa akin. "Secret!" peace sign ko sa kaniya. "Mmmm she said: Ate Kejin tawa ka habang nakatingin kay kuya Vince tapos sabihin mo Totoo ba?" sagot ni Rafael sa likod ko. s**t gising na pala itong lasing na 'to? "Wehh matulog ka na nga lang doon." inis kong pagtataray sa kaniya na umiinom ng tubig sa pitsel. "Damn it Rafael!" sigaw sa kaniya ni ate Kejin anng makita Siya nitong umiinom sa pitsel. "Let's eat quit fighting!" gutom na sigaw ni Travis na nakaupo na sa lamesa. "Hmm? Kuya Travis!!! I didn't saw you there kanina." bati ko sa kaniya. "You're blind." malamig niyang sagot sa akin. "You're cold Father." pagtataray sa kaniya ni Saphira. OMG why is she defending me? Naalala na ba Niya ako? "Saphira, Yenri is Sick." sagot sa kaniya ni Travis. "Hey it sounds like you're saying na madumi ako!!" sigaw ko kay travis. "I'm not sure." pangaasar Niya sa akin. "WahhhHhhHhh! I'm Recharge!" sigaw ni Rafael na umiinom pa din ng tubig at basang-basa ang damit. "You stink!" sigaw sa kaniya ni Kejin. "Woah!" sabi ni Maria na kakababa lang sa kwarto Niya. "Kumpleto na ba Tayo? Tatlo nalang kulang huh?" sabi ni Maria. (knock knock) rinig naming katok sa pintuan. "Who could that be?" Tanong ko. "Open the door!" sigaw ni Maria sa mga katulong. "Hi." malamig na bati sa amin ni Leo. "Leo!" sigaw ko sabay lapit sa kaniya at yakap. "Ate Yenri miss you!!" sigaw ko sa kaniya. "Pfft!" buga ni Saphira ng fresh milk na iniinom Niya. "What the hell!? What are you doing here?" malakas niyang sigaw. "He's Leo Gautier, one of us." sagot ni Maria sa kaniya. "Ok nice to meet you." lapit sa kaniya ni Saphira. "You know each other?" Tanong ni Travis na umiinom ng gatas. "Daddy!!! It's not your milk!" batok sa kaniya ni Saphira. "Pfft! HAHAHAHAHA!" Tawanan naming lahat. "Hey brat that hurts!!! Why did you hit your father!?" inis na Tanong ni Travis. "Then don't drink that milk Kejin bought for me!!!" sagot ni Saphira. "What a high tempered father and daughter." bulong ni Maria sa gilid. "What did you!?" sabay nilang dalawang sigaw kay ate Maria. "You're noisy shut up damn it!" sigaw ni Maria pabalik sa kanilang dalawa. "Don't hit me again! Damn Girl!" sigaw ni Travis. "Who are you huh!? I said don't drink it!!" sigawan nilang dalawa. Nagkatinginan nalang kaming lahat sa isa't Isa dahil hindi kami puwedeng pumigil o mas lalong iingay ang buong Mansion. I wish thiswont change. We all want to be happy, just like this. I know... there's no permanent in this world but aleast, let us enjoy this time.
Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD