THE kidn*pped

CHAPTER 11

Maagang nagising si Alice kinabukasan. Ayaw nyang ang kaibigan pa ang mauna sa kanya.Gusto nya sya ang magsisilbi sa kaibigan. Gusto nya na itong gisingin ngunit nagdalawang isip sya. Naisip nyang baka ngayon lang nakapag pahinga ng maayos ayos ang kaibigan kaya't tinitigan na lang nya ito.

Sa lalim ng tulog nito ay sigurado syang maganda ang panaginip nito at magaang ang pakiramdam. Anuman ang pinagdadaanan nito susuportahan nya.

Bumaba na si Regina kahit mga alas siyete pa lang ng mga oras ma iyon. Naghagilap at nag isip ng mailuluto. Napili nyang pancake with maple para mabilis iluto.

Hindi pa sya nakakaisa ng sa kanyang paglingon ay nakita nya sa may pinto ng kusina ang kaibigan. Nakababa ito ng hindi nya namamalayan.

"goodmorning" bati nito

"goodmorning din, kumusta ang tulog mo? sarap ng tulog mo kaya hindi na kita inistorbo."

" super rest at masarap matulog dito s inyo, napakapeaceful."

" naramdaman ko yan kanina noong pinagmasdan kita."

"maiba ako anong iluluto mo"

"eh di pancake sana woth maple. Surprise ko sana sayo. Eh bakit kasi ang aga mong nagising hindii na tuloy surprise to." kunwari ay nag gagalit galitan ito.

" wag ka ng magtampo. Siguro naramdaman ko wala na akong katabi kaya yon nagisjng ako."

" hayaan mo na yon joke lang naman na nagtatampo ako. Hurrat! luto na pancake with maple"

"sige nga tikman ko. hhhhmmm, hindi ko nalasahan isa pa nga. ay naku kailangan ko pa ng isa para malasahan ko na."

"arayyyy!" hinampas pala sya ni Alice. "bakit ka nanghahampas?"

"pano ba naman lait ka ng lait dyan! kain naman ng kain! tingnan mo nga ung plato wala ng laman kahit isa!"

"hala sinong nag ubos nyan? wala pa nga akong nakakain eh..."

"anong wala! anong wala!" hinampas ng hinampas ulit ni Alice ang kaibigan. "sige na nga magluluto na lang ulit ako,,pero promise kakain ka ulit okay?"

"oo ba, sarap kaya ng luto mo."

"halata naman sa kain mo, kasi inubusan mo ko di ba? hmp! matakaw!"

"hahaha matakaw pala ah.eto sayo" at kiniliti ng kiniliti ni regina si Alice. Nauwi sa tawanan.

"mamimiss ko to"

"ang pagluluto ko ng pancake?"

"hindi!yong paghaharutan nating dalawa. Sa eskwelahan man o dito sa inyo."

"eh di 'wag ka ng umuwi sa inyo!"

"mamimiss mo ba ako Alice pag nawala na ako? let's say tomorrow kunin na ako ni Lord. Mamimiss mo ba ako?"

"ano ba!?. Baliw ka ba!? Bakit ka nagsasalita ng ganyan? kung tatanungin ako syempre noh. Ikaw lang ang kaibigan ko di ba?"

"sanihin mo kay nanay Nena na mahal na mahal ko sya". at tuluyan ng lumuha si Regina.

"Regs, bakit mo ba sinasabi ang lahat ng yan? may masakit ba sayk? Halika dadalhin kita sa ospital! Gigisingin ko lang si Daddy."

"Alice," hinila nya ito bilang pagpigil sa gagawin nya. Niyakap nya ang kaibigan habang parehas na humahagulgol.

"basta Regs, kung may problema ka sabihin mo kaagad sakin. Pupuntahan kita. okay?" sa kanilang dalawa si Alice ang mas mahina at madaling sumuko. Si Reginakasi pinamatured ng panahong wala ang kanyang mga magulang gaya ng kwento nito sa kaibigan ngunit lumaki din syang positibo na natutunan naman nya sa kanyang Nanay Nena.

Ngunit ng mga panahong yon ay si Regina ang naging mahina at neagtibo.

"maghanda na tayo para pumasok? sabay na tayong pumasok at umuwi mamaya okay?" sabi ni Alice.

"pwede bang sbihin ko kay Nanay Nena na dito ka pa rin matutylog mamyang gabi?" tuloy tuloy na salita ni Alice ng maramdaman nyang walang planong sumagot ang kaibigan sa mga sinsabi nya.

Hanggang sa sasakyan ay walang kibo si Regina. "bakit ako ganito nagpapaalam na ba ako? Nalulungkot ako. Parang may mangyayaring masama sa akin."tanong nya sa kanayng sarili.

"Regs! andito na tayo sa school ayaw mo pa bang bumaba?" at nakarating na nga sila sa eskwelahan ng hindi nya namamalayan.

"ano ba talagang nangyayari sayo? ayaw mo namang magkwento! kanina ka pang ganyan.! halika na pasok na tayo sa classroom.

"aobrang lungkot ng pakiramdamkoat nanghihina ako. Hindi ko alam kung anong nangyayari sa akin."

'ganto na lang baka kasi kulang ka sa tulog kaya ganyan ka! remember maaga kang gumising kanina!" pag aalo ni Alice sa kaibigan.

" tulog na lang tayo ng maaga mamaya tutal walang pasok bukas hindi natin kailangang magbasa at magsagot ng assignments." walang sagot mula rito kaya't minabuti nya na rin na manahimik.

"baliw ka ba!"