Zap’s POV
Napailing na lamang ako. I walked toward the door and picked up the knife I had thrown earlier. My eyes shifted to the living room—beer bottles were scattered everywhere. Basag ang center table ko dahil natamaan sa binato kong upuan.
Patungo ako sa kung saan nakalagay ang telephone upang tumawag ng maglilinis sa kalat na iniwan ng mga hayop. Nakailang hakbang ako nang makuha ang atensyon ko sa pagtungo ng phone ko na nasa loob ng bulsa ng suot kong pantalon. I paused, brows furrowing as I pulled it out. The screen lit up as Jamir's name flashed on the screen.
I picked up the call in an instant. Saglit na nawala ito sa isipan ko dahil sa mga tarantado.
“Oh Jamir, matino ka na ba?”
“Nakaraos na.”
“Gago.”
“May ipatrabaho ka?”
“Malamang.”
“Good. Tiba-tiba na naman ako ni
