Kiara’s POV
Tinaasan ko siya ng kilay, hindi nakatakas sa mga mata ko kung gaano ko siya nasaktan sa sinabi ko. As if hurting her was a victory— something I shouldn't be proud of, yet I was. Parang nakabawi na rin ako sa sakit na dinulot ng ginawa niya. Natatandaan ko pa kung paano niya ‘ko sabunutan. Hanggang ngayon nga’y dama ko pa ang hapdi sa anit ko sa lakas ng paghila niya sa buhok ko.
“B*tch!” Mahina lang ang pagkakasabi niya ngunit dama ko ‘yung galit sa pagbigkas niya habang ang mga mata’y nanlilisik na nakatitig sa ‘kin. Nakakatakot siyang tignan tila ba may naglalaro sa isipan niya habang mariing nakatitig sa ‘kin.
“I’m maybe a b*tch at least I’m not desperate.” I scoffed. “Ang lakas-lakas mong tawagin akong malandi. Anong tawag sayo? Malandi na nga ilusyonada pa,” hindi ko
