Samantha POV
“Doc may last na pasyente pa pong natitira.” Ang sabi sa akin ng aking sekretarya nagtaka naman ako dahil ang pagkakaalam ko ay wala na akong pasyente kaya nagahahanda na ako para sa pag-uwi ko.
“Sige papasukin mo,” ang sabi ko sa kan’ya bago bumalik sa aking swivel chair at inilapag ang bag sa ibabaw ng aking table.
“M-mom...” Bigla akong natigilan ng marinig ko ang isang boses babae at pamilyar sa akin ang tinig nito kahit na ilang taon ko na itong hindi nakita at naririnig.
Mabilis akong nag-angat ng aking ulo at ganoon na lang ang labis na pagkasindak ko, dahil ang anak kong ilang taon ng patay ngayon ay nakatayo sa aking harapan.
“S-Sofie!? Totoo ba ito!? Diyos ko mahabaging langit... ang anak ko! buhay ka!?” Ang nagagalak kong sabi at mabilis na tumayo at sinugod i
