“Naku, ma’am Sandra.. B-bakit po kayo naririto?” Si Manang Rosa na tila ba gulat na gulat ng makita ako. Nakakapagtaka dahil kapag nakikita niya ako ay nakangiti siya at niyayakap pa nga ako, pero ngayon? Para siyang nakakita ng multo.
“Manang Rosa naman.. Bawal na po ba akong umuwi rito?” Natatawa pang saad ko sa kanya pero yung mukha niya ay hindi talaga maipinta.
“Naku, Ma’am Sandra, habang hindi ka pa nila nakikita. Mas mabuti na sigurong huwag ka na munang umuwi—“
“H-ha? Pero bakit?” Nagtatakang sabi ko habang napakunot na ang noo ko. Nagbago na rin ang ekspresyon ng mukha ko.
“Kasi ano po—“ wika pa ni Manang Rosa ngunit hindi na niya ito naituloy dahil dumating na agad si mommy.
“Sandra? You’re here..” wika pa ni mommy na may kakaibang ngiti sa labi.
Nakita ko ang panlalaki
