CHAPTER 42🌼
MBIMSL~Chapter42 Dwight's Point Of View Nahatulan ako ng tatlong taon na pagkaka kulong, tinanggap ko ito na bukal sa aking puso, nais kung pag bayaran ang aking ginawang mali. Ilang araw na din ako nandito nang may biglang sinabing may dalaw daw ako, kaya naman pinalabas ako, nakita ko si Step, nakatingin ito sakin, lumapit ako at umupo. "May dala akong pagkain, mag iingat ka palagi, babalik na nga pala ako sa US para dun na ipag patuloy ang aking pag aaral!' nakangiti nitong sabi. "Masaya ako kung ganun, ikumusta mona lang ako kay tita at tito." nakangiti ko din sagot. Tumayo siya at ganun din ako, niyakap niya ako. "I'm sorry." niyakap ko siya pabalik. "Patawarin mo din ako." humarap siya sakin at ngumiti. Masaya ako dahil gumaan na kahit papaano ang pakiramdam ko, umalis na si
- Writer
