“Ano bang iniisip ko?” sigaw niya sa kanyang isip na hindi makapaniwala na handa siyang ibigay ang sarili kay Isagani. “Hindi pwede! Hindi pwedeng hanggang sa totoong mundo ay ibigay ko ang sarili ko! Eeya, hindi pwedeng kalimutan na isa siyang elemento kahit pa mahal na mahal mo siya!” sigaw niya sa kanyang sarili.
Hangos hangos ang dalaga nang tumigil ito mula sa kanyang pagtakbo na inabot na sa masukal na parte ng kagubatang nakapalibot sa kanilang templo. Hawak niya ang kanyang dibdib na malakas ang t***k sa magkahalong pagod at pangamba. “Patawarin mo ako, Lola!” Hindi napigilan ni Eeya ang tumangis sa pagsisisi sa kanyang mga nagawa. “Nagmahal ako ng isang elemento na taliwas sa dapat kong gawin bilang tagapangalaga ng templo. Hinayaan ko siyang angkinin ako sa panaginip dahil inisi
