Laugh trip dahil sa panyo
1492 Words
Afsheen pov
Grabeh hindi ko inaasahan na susundan nila kami sa tabing dagat na pinagligo-an namin ni Clea at may dala pa silang pagkain para sa aming dalawa. Si kuya Afzal ko naman mukhang tinamaan sa kidlat ng kaibigan ko.
Kinikilig ako nang sinabi niyang "I'm here to ask you to date with me." Para hindi mahalata ang kakiligan ko pinandilatan ko siya ng mata. Pero nadismaya ako nang sinabi niyang "I'm just kidding please don't get mad." Ang sakit beshhh akala ko may tugon na biro lang pala.
Then, I remember how I cried hard last night dahil sa nabasa kong SMS na sa palagay ko ay galing sa kanya. He is the last person na kasama ko kahapon. And one thing I remember I hug kuya Clarence. Paano ko ba siya tatanungin? Paano kung hindi naman pala mula sa kanya ang SMS na yon.
Hmmm can I ask you something? "Okay feel free to ask habang libre pa."...kinunotan ko siya ng noo. "Kasi kapag attorney na ako lahat nang tanong mo hihiling na ako nang bayad." Ah ganun pala, mukha kang pera walang lalapit sa'yo pag nagkataon. " Hindi naman sa ganun, sa mga mayayaman lang naman ako magpapabayad ng mahal. Kung kagaya mo naman ang magtatanong pagmamahal mo lang ang bayad sapat na." Ewwwww ngumiwi ako sa banat niya, "baliw ".
"You're right I will drive you crazy with my care and love". Kumindat pa, pero in fairness ang cute niya talaga.
" Syempre kapag mahihirap ang lumalapit sa'kin libre lang." Tutulongan ko sila pero hindi ako hihingi nang kabayaran.
Naku! Kapag naging successful attorney kana at tatanungin kita huwag mo akong perahan dahil hindi ako mayaman. "After five years, I'm sure you are already a trillionaire."
Hala manghuhula ka rin pala. Sana nga magdilang anghel ka engineer Aragon.
"Look at those two, they seem to be getting along already." Napatingin naman ako sa kapatid at kaibigan kong nakikipagharutan sa bawat isa. Naku makukurot ko talaga sa singit itong kaibigan ko lumalandi na eh.
"Eat now because you might be hungry." Makita lang kita busog na busog na ako...anas ng isip ko. "Do am I so handsome and your eyes really stick to stare in me?" Bigla akong natauhan sa sinabi niya hindi ko namalayan na nakatulala na pala akong nakatingin sa kanya.
"estás muy satisfecho contigo mismo"( napaka kampante mo sa sarili mo).
Siya naman itong nagulat. "Marunong kang mag-spanish?. Konti lang, enough to communicate our relatives in Mexico. "Hmmm kaya pala sobrang ganda mo, halatang may lahi ka at hindi typical na pinay lang. Pero kong mag-tagalog ka hindi halatang lumaki ka sa ibang bansa." Can I take that as a compliment?
"It's up to you!"...he winked at me and smirked. Gushhh kailangan ko na talaga ng panali na kasing tibay nang abaka. "What?"... A-e a-wala po akong sinabi hihi hmm sabi ko nakalimutan ko panali ng bol-este buhok ko na kasing tibay pa naman yon ng abaka, t-tama yon ang sinabi ko panali ng buhok...pahamak na bibig muntik na naman ako sa bolbol grabeh kinabahan ako bigla, attorney pa naman kaharap ko di pwedi linlangin.
Kaya kumuha na ako nang pagkain sa supot. Wowww naka plastik pala yong pagkain namin ang dami. Gusto kaya niya subo-an ko siya ulit...lumalandi na naman ang utak ko bessshhh, sa isip ko.
Medyo tuyo na yong buhok Kaya nililipad na nang hangin. "I have my handkerchief here, do you like I tie your hair so that you can eat properly?" ang sweet ng offer niya buy one take grab haha.
Can you? With puppy eyes ???
Pumunta siya sa likod ko para itali ang buhok ko. Kinilabutan ako habang dumampi kamay niya sa balat ko, what if kaya kung sa belat ko na dumampi kamay niya. Yuckkkkk.....biglang sigaw ko nagulat naman siya at binitawan ang buhok ko.
"Sheen what happened?" worried siyang tumingin sa akin. Kaya nataranta ako Kung ano ang idadahilan ko. Am a-h(naku nasarapan ako..anas nang malandutay kong isip). Sorry kung nagulat kita, nanguya ko ang sili eh.
"Here take it, inumin mo(duhhh isang bote paano ko kaya ipangligo para sabihin niyang inumin ko."
"Ang ganda naman nang buhok mo Sheen. Mayabong,mahaba at malambot pa." Sabi niya habang hinaplos-haplos pa niya ang buhok ko. Hindi naman yan bolbol dong para ahitin ko. Humagalpak nang tawa ang gago at gumulong pa habang hawak ang tiyan. Ako naman ay biglang tinakpan ang bibig hindi dahil nagulat ako sa tawa niya kundi nagulat ako sa sinabi ko.
Haiisstt nakakahiya ka Afsheen para kang hindi menor de edad umakto. kastigo ko sa sarili ko sabay pukpok sa ulo ko.
Kaya ako na ang nagtali sa buhok ko gamit ang panyo niya. Nakakahiya kung anu-ano na kasi ang lumalabas sa pahamak kong bibig. Ang luko panay pa rin tawa.
Awat na po! Sorry po! Nawala po bigla ang filter ng bibig ko....sabay peace sign. Talagang maluha-luha parin siyang tumawa. That's why I pout my lips.
Tapos ayon huminto na siya habang nakatingin sa lips ko. Kung alam ko lang na ngusong patu lang pala magpapahinto sa tawa mo sana kanina ko pa ginawa para tumigil ka....sabi ko. Tumawa na naman siya ulit.
"Sheen, you're amazing sa simpling salita mo lang nakakapag pasaya kana ng tao." Masaya at tao kana sa lagay mong yan engineer/attorney?...tanong ko kay Jeremy habang tinaasan siya ng kilay.
"Nga pala, ano pala yong nais mong itanong kanina? Lumalayo na topic natin eh". Oo nga po, malakas kasi ang hangin dito sa tabing dagat kaya lumilipad na tayo. Saan ko kaya hahabolin yong tanong ko para maitanong ko sa'yo. "Sheen, awat na dahil sumasakit na tiyan ko sa kakatawa." Okay!.....simpling sagot ko.
Bakit hindi ka dumalo sa kasal ng ate namin kagabi? Diba inimbita ka ni kuya?
"Na miss mo ako? Sayang nakalimutan kong kuhanin number mo kahapon sana na chat kita. Sorry huh na miss mo tuloy ako." Ang yabang mo po. "Hindi naman sakto lang"...with winked. Ayan Naman yang pamatay kindat niya, nakakainis.
''Bestie anong ginagawa nyo dito?" Malamang nakaupo...pambabara ko kay Clea. "Talaga lang huh? Eh bakit nakita naming pagulong-gulong yang kasama mo"... nakalimutang uminom nang gamot eh.
"Pre, anong gamot ang iniinom mo?"...si kuya.
"Pang pamanhid ng puso pre!"...si Jeremy. Sabay pa nang tawanan ang dalawang siraulo.
Clea ang bata mo pa humaharot kana...sumbong kita kay kuya Clarence mamaya. "Oy bestie huwag like that, hindi ako like you. Parang crazy na nagka-cry-cry sa SMS na akala niya it's her crush...ouchhhhhhhh sheeny it's so masakit, why u pinch my gilid...conyo nang baliw kong kaibigan.
Kuya sit on my back and he is hugging me. Kuya naman eh, tu ropa está mojada, por qué me ataste?(basa yang damit mo bakit mo ako niyapos.?)
"Tu hermano este loco bestie"....si Clea
"Qué pasa si te besaré ahora, puedo volverte loca Clea?( What if I will kiss you now, I can make you crazy Clea)...si kuya. Lumaki na mata ni Clea sa gulat kaya napahagalpak na ako ng tawa.
Adelante por favor mi amor (go ahead please my love). Kaya napikon na si Clearose. "Sige magkampihan kayo at sasabihin ko talaga kung bakit ka umiyak kagabi at Kung sino ang iniyakan mo.
Clea huwag mo akong idamay huh, sinagot lang naman ni kuya ang tanong mo eh, anong pinuputok ng botse mo diyan.
Hindi na ako maka relate sa convo ninyo....si Jeremy.
Then, my phone rang....it's an overseas call. Clea video call, wahhhh why? Hello ma'am good afternoon. "Good afternoon too Della Torres, How was your sister and Humpress brother's wedding yesterday?"...tanong ni ma'am. Are you in beach? Yes ma'am actually I'm with Ms. Humpress. "Ah ok good."
"I called you because there is a sudden change in the event that will be held in London. You need to go home right away because you know that your chance to be included in the batch that will graduate this year depends on your performance."
"And you also know that the senior college graduates do not accept that a humble freshmen will accelerate and represent in the competition in London."
Ok professor Aragon tomorrow will be there ASAP.
"Kasama mo ba family mo diyan?"
Akala ko mom hindi kana magtatagalog.
Singit ni Jeremy sa likuran ko.
"How are you mom?" Dinig kong Sabi ni Jeremy....
"OMG jaremy son is that you? tiling sabi ni professor. Kaya ibinigay ko muna sa kanya ang phone ko. Tumayo muna ako at maglakad-lakad ng konti habang si Clea ang kumakain nang lunch. Si kuya din nakikikain na rin siguro nagutom sa kakaharot. Dapit hapon na kaya malamig na ang hangin.
Ang ganda tingnan nang hotel ni Mama dahil malapit lang ito sa dagat at white sand beach pa. Malawak ang naturang hotel at nasa 10 storeys ito na may palapagan ng helipad sa rooftop at my penthouse din ito.
Alam kong nais nang mga kapatid ni mama na nakawin ang mga ito. Kahit alam naman nilang ang papa ko ang naghirap at nagsikap para lang mapaunlad.
- Writer
