Nagising si Red sa mabining haplos at halik ni Sebastian sa kanyang noo. "Teka, okay ka na?!" babangon sana siya nang pigilan siya nito.
"Okay na'ko," masayang wika nito sa dalaga.
"Sigurado ka?" Awtomatikong sinalat niya ang noo ni Sebastian. Hindi na niya namalayan na nakatulog siya kagabi habang niyayakap si Sebastian. "Yakap si Sebastian!" ulit niya sa isipan. "Magdamag niyang niyakap ito?" Sa isipin na iyon ay gusto na niyang ilayo ang sarili pero hindi sumusunod ang katawan niya sa kanya. Wala siyang lakas na kumawala sa pagkakakulong niya sa braso nito. Bakit ba siya aalis gayong ramdam niya ang langit sa piling nito.
"Oo nga, maniwala ka, magaling ang doktor ko eh." Ikinulong nito ang mukha ng dalaga sa palad niya. "Salamat, Mahal ko, salamat sa pagmamahal mo," buong suyo nitong
